nieżyt błony śluzowej nosa

Nieżyt błony śluzowej nosa (rhinitis) to stan zapalny błony śluzowej wyściełającej jamę nosową, charakteryzujący się obrzękiem, przekrwieniem, zwiększonym wydzielaniem śluzu oraz uczuciem zatkanego nosa. Jest to jedna z najczęstszych dolegliwości, z którą pacjenci zgłaszają się do lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej oraz specjalistów laryngologów.

Etiologia nieżytu nosa jest zróżnicowana. Wyróżniamy nieżyt infekcyjny (wirusowy, bakteryjny, grzybiczy), alergiczny (sezonowy lub całoroczny), niealergiczny z eozynofilią, atroficzny, polekowy, hormonalny oraz idiopatyczny (naczynioruchowy). Najczęstszą przyczyną są infekcje wirusowe, które odpowiadają za około 90% przypadków ostrego nieżytu nosa.

Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad, badanie przedmiotowe, a w przypadkach wątpliwych – badania dodatkowe (punktowe testy skórne, oznaczenie swoistych IgE, cytologia wydzieliny nosowej, endoskopia jam nosa). W nieżycie alergicznym charakterystyczne są świąd, kichanie, wodnisty wyciek z nosa oraz objawy oczne, podczas gdy nieżyt infekcyjny cechuje się bardziej śluzowo-ropną wydzieliną i ogólnymi objawami infekcji.

Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje: leki przeciwhistaminowe, donosowe glikokortykosteroidy, leki obkurczające naczynia krwionośne (krótkotrwale), leki antycholinergiczne, kromony, leki przeciwleukotrienowe oraz immunoterapię swoistą w przypadkach alergii. W nieżytach infekcyjnych stosuje się leczenie przyczynowe antybiotykami przy wtórnym nadkażeniu bakteryjnym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl