czaszka płodu

Czaszka płodu to struktura kostna rozwijająca się podczas życia prenatalnego, mająca szczególne cechy anatomiczne odróżniające ją od czaszki osoby dorosłej. Składa się z trzech głównych części: podstawy czaszki, sklepienia i części twarzowej. Kości czaszki płodu połączone są szwami i ciemiączkami, które umożliwiają jej odkształcanie podczas porodu.

Charakterystyczną cechą czaszki płodu jest obecność ciemiączek (fontanelle) – niezakostniałych przestrzeni między kośćmi sklepienia czaszki. Największe z nich, ciemiączko przednie (bregmatyczne), znajduje się na skrzyżowaniu szwu strzałkowego i wieńcowego. Mniejsze ciemiączko tylne (potyliczne) zamyka się zwykle do 2. miesiąca życia, podczas gdy ciemiączko przednie pozostaje otwarte do ok. 18. miesiąca życia.

W diagnostyce położniczej ocena struktury czaszki płodu stanowi istotny element badania ultrasonograficznego. Monitorowanie rozwoju czaszki i jej wymiarów, szczególnie obwodu główki (HC), pozwala na ocenę wieku ciążowego i prawidłowego rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Nieprawidłowości w budowie czaszki płodu mogą wskazywać na wady rozwojowe, takie jak kraniosynostoza, bezmózgowie czy wodogłowie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl