substancja teratogenna
Substancja teratogenna to czynnik, który może zaburzać prawidłowy rozwój embrionu lub płodu, prowadząc do wad wrodzonych. Teratogeny mogą działać poprzez różne mechanizmy, w tym zaburzenie proliferacji komórek, apoptozy, interakcji komórkowych oraz migracji tkanek podczas organogenezy.
Wśród substancji teratogennych wyróżnia się leki (np. talidomid, izotretynoinę, niektóre leki przeciwpadaczkowe, warfarynę), czynniki infekcyjne (np. wirus różyczki, cytomegalowirus, Toxoplasma gondii), używki (alkohol etylowy, nikotyna), związki chemiczne (rtęć, ołów) oraz promieniowanie jonizujące. Działanie teratogenne jest ściśle związane z dawką substancji oraz okresem rozwoju prenatalnego, w którym dochodzi do ekspozycji.
Najbardziej krytycznym okresem dla działania teratogenów jest organogeneza (3-8 tydzień ciąży), gdy formują się narządy i układy płodu. Ekspozycja we wczesnym okresie embriogenezy (do 3. tygodnia) zwykle prowadzi do śmierci zarodka lub nie wywołuje efektów, zgodnie z zasadą „wszystko albo nic”. Narażenie w późniejszych stadiach ciąży może powodować zaburzenia czynnościowe lub zahamowanie wzrostu.
W praktyce klinicznej ocena ryzyka teratogennego wymaga znajomości kategoryzacji bezpieczeństwa leków w ciąży oraz indywidualnej analizy stosunku korzyści do ryzyka. Profilaktyka polega na unikaniu znanych teratogenów w okresie prekoncepcyjnym i w ciąży oraz na odpowiedniej edukacji pacjentek w wieku rozrodczym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Zentiva 25 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Zentiva) wykazuje potencjalne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u partnerów mężczyzn leczonych tym lekiem. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lenalidomid przenika do nasienia w niskim stężeniu i dlatego konieczne jest stosowanie prezerwatyw podczas terapii, przerw w leczeniu oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji. Stosowanie lenalidomidu w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich wad rozwojowych, potwierdzone badaniami na małpach, a karmienie piersią podczas terapii jest niewskazane z powodu braku danych o bezpieczeństwie.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, materiały edukacyjne, narażenie niemowlęcia, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, różnice międzygatunkowe, substancja teratogenna, toksyczność rodzicielska, wady rozwojowe, wady wrodzone, wiek rozrodczy, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 4 mg/ml
Przedkliniczne badania lorazepamu wykazały, że LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym i dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg mc., zróżnicowanym w zależności od gatunku zwierzęcia. Toksyczność przewlekła po podaniu doustnym u szczurów (80 tygodni) i psów (12 miesięcy) nie wykazała istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych ani hematologicznych, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach podprzewlekłych po podaniu pozajelitowym (do 20 mg/kg i.m. u szczurów, do 10 mg/kg i.m. u psów oraz do 8 mg/kg i.v. u szczurów) obserwowano jedynie odwracalne reakcje tkankowe w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Wyniki testów mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości u szczurów i myszy nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu podawanego doustnie.
badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie okulistyczne, badanie teratogenności, benzodiazepina, dawka śmiertelna, droga podania, dysmorfia zewnętrzna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, lorazepam, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja teratogenna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie umysłowe, wpływ na rozrodczość, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myfortic 180 mg
Myfortic (mykofenolan sodu) jest silnym lekiem immunosupresyjnym o udokumentowanym działaniu teratogennym, stosowanym u pacjentów po przeszczepieniu narządów. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przed, w trakcie oraz przez 6 tygodni po zakończeniu terapii, najlepiej dwóch uzupełniających się metod, lub całkowite powstrzymywanie się od współżycia. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać dwa testy ciążowe o czułości ≥25 mIU/ml w odstępie 8-10 dni, a w przypadku przeszczepu od zmarłego dawcy – test bezpośrednio przed terapią i powtórzyć po 8-10 dniach. Myfortic jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatywnej metody zapobiegania odrzuceniu przeszczepu. Ekspozycja na mykofenolan w ciąży wiąże się z wysokim ryzykiem samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27%), w tym wad uszu, twarzy, serca, układu nerwowego i innych, znacznie przewyższającym ryzyko w populacji ogólnej i u pacjentek leczonych innymi immunosupresantami.
coloboma, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperteloryzm oczny, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, małożuchwie, mykofenolan sodu, nieprawidłowość ucha, niewykształcenie nerwu węchowego, niewykształcenie przegrody przezroczystej, polidaktylia, procedura medyczna, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, stężenie terapeutyczne, substancja teratogenna, syndaktylia, test ciążowy, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, wrodzona torbiel splotu naczyniówki, wrodzona wada rozwojowa, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclofenac diethylamine Teva 10 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku dietyloamoniowego, uzyskane z badań farmakologicznych, nie wykazały nowych zagrożeń dla człowieka poza znanymi efektami opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. W badaniach toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych dominowały uszkodzenia i owrzodzenia przewodu pokarmowego, szczególnie po podaniu ogólnoustrojowym. Istotnym wynikiem jest 2-letnie badanie na szczurach, które wykazało dawkozależne zwężenie naczyń wieńcowych spowodowane zmianami zakrzepowymi. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano hamowanie owulacji u królików, utrudnione zagnieżdżenie zarodka i zaburzenia rozwoju zarodkowego u szczurów oraz wydłużony czas trwania ciąży i porodu. Potencjalne działanie toksyczne na zarodek i płód, stwierdzone w badaniach na szczurach, myszach i królikach, występowało jedynie przy dawkach toksycznych dla organizmu matczynego, a diklofenak nie wykazuje właściwości teratogennych.
diklofenak dietyloamoniowy, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekotoksyczność, genotoksyczność, hamowanie owulacji, obumarcie płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przewlekła toksyczność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, substancja teratogenna, toksyczność embrionalna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toctino 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne alitretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 powyżej 4000 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz około 3000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u szczurów. Badania podprzewlekłe i przewlekłe na psach (do 9 miesięcy) i szczurach (do 6 miesięcy) potwierdziły toksyczność zależną od dawki, z objawami typowymi dla nadmiaru witaminy A, które były na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Alitretynoina wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga rygorystycznego stosowania środków antykoncepcyjnych u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii i przez co najmniej 1 miesiąc po jej zakończeniu. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder, z marginesem bezpieczeństwa dla męskich narządów rozrodczych u psów wynoszącym 1-6 w stosunku do dawki terapeutycznej 30 mg u ludzi.
alitretynoina, AUC, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja terapeutyczna, fototoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, nadmiar witaminy A, parametr reprodukcyjny, płodność, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil toksykologiczny, promieniowanie UV, retynoid, substancja teratogenna, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie spermatogenezy, zapobieganie ciąży, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Itrax 100 mg
Itrakonazol, substancja czynna leku Itrax 100 mg kapsułki twarde, jest przeciwwskazany w okresie ciąży, z wyjątkiem sytuacji zagrożenia życia matki, gdy korzyść terapeutyczna przewyższa ryzyko uszkodzenia płodu. Badania na zwierzętach wykazały teratogenne działanie itrakonazolu, obejmujące deformacje szkieletu, wady dróg moczowo-płciowych, nieprawidłowości układu sercowo-naczyniowego, anomalie narządu wzroku, aberracje chromosomalne oraz wielorakie wady rozwojowe. Dane kliniczne są ograniczone, a epidemiologiczne analizy stosowania itrakonazolu w pierwszym trymestrze nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka wad rozwojowych. Lek przenika przez łożysko, co potwierdza bezpośredni kontakt płodu z substancją. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz aż do pierwszej miesiączki po zakończeniu leczenia, aby zminimalizować ryzyko teratogenności.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fostimon 75 j.m.
Preparat Fostimon zawiera oczyszczony ludzki hormon folikulotropowy (FSH) w dawce 75 j.m./ml po rekonstytucji i jest stosowany w celu stymulacji wzrostu pęcherzyków jajnikowych oraz indukcji owulacji u kobiet w wieku rozrodczym planujących ciążę. Lek nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży, gdyż nie służy podtrzymaniu ciąży, a jego podawanie powinno zostać przerwane po potwierdzeniu ciąży. Dane kliniczne i epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko teratogenności u dzieci matek leczonych urofolitropiną przed ciążą, co potwierdzają również badania na modelach zwierzęcych. Stosowanie Fostimonu jest również niewskazane u kobiet karmiących piersią, ze względu na fizjologicznie podwyższone stężenie prolaktyny, które hamuje funkcję jajników i zmniejsza skuteczność terapii gonadotropinami. Podczas konsultacji należy poinformować pacjentkę, że w przypadku planowania kolejnej ciąży w okresie laktacji, wskazane jest rozważenie zakończenia karmienia piersią przed rozpoczęciem terapii urofolitropiną. Wskazania do stosowania leku obejmują wyłącznie stymulację owulacji, a jego podawanie w ciąży i laktacji jest przeciwwskazane.
działanie teratogenne, gonadotropiny, gonadotropiny moczowe, hiperprolaktynemia, hormon folikulotropowy, indukcja owulacji, laktacja, pęcherzyki jajnikowe, prolaktyna, roztwór do wstrzykiwań, stymulacja jajników, stymulacja owulacji, substancja teratogenna, urofolitropina, zahamowanie funkcji jajników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Gedeon Richter 7,5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Gedeon Richter) wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programów zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii. Kobiety te muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lenalidomidem, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę skierować do specjalisty w celu oceny ryzyka teratogennego i zapewnienia odpowiedniej opieki medycznej. U mężczyzn lek wykrywalny jest w spermie w bardzo niskim stężeniu, które zanika po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak ze względów bezpieczeństwa wszyscy pacjenci płci męskiej muszą stosować prezerwatywy przez cały okres leczenia, podczas przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, jeśli ich partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, karmienie piersią, lenalidomid, Lenalidomide Gedeon Richter, niewydolność nerek, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie leku do mleka, ryzyko teratogenne, substancja teratogenna, talidomid, teratogenność leku, teratogenny skutek leczenia, teratologia, wada wrodzona, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Chlorambucyl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chlorambucyl, substancja czynna leku Leukeran (tabletki powlekane 2 mg), wykazuje istotne działanie teratogenne i cytotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz u kobiet karmiących piersią. Lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę korzyści terapeutycznych względem ryzyka dla płodu i poinformować pacjentkę o potencjalnych wadach rozwojowych. Wskazane jest unikanie stosowania chlorambucylu w ciąży, a w przypadku konieczności terapii u kobiet karmiących – przerwanie laktacji. Ponadto, ze względu na ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego gamet, u wszystkich pacjentów, niezależnie od płci, należy zalecić skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen żel 10 mg/g
Przedkliniczne badania leku Olfen żel zawierającego diklofenak dietyloamoniowy (10 mg/g) nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, poza znanymi efektami opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. W modelach zwierzęcych przewlekła toksyczność diklofenaku objawiała się głównie uszkodzeniami przewodu pokarmowego, w tym uszkodzeniami błony śluzowej i owrzodzeniami po podaniu ogólnoustrojowym. Dwuletnie badania na szczurach wykazały dawkozależne nasilenie zwężenia naczyń wieńcowych spowodowane zmianami zakrzepowymi, nasilające się wraz ze wzrostem dawki leku.
diklofenak dietyloamoniowy, działanie rakotwórcze, ekotoksykologia, genotoksyczność, hamowanie owulacji, obumarcie płodu, owrzodzenie, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowy, substancja teratogenna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, zagnieżdżenie zarodka, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Ranbaxy 5 mg
Lenalidomide Ranbaxy to preparat zawierający lenalidomid w siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, dostępny w postaci kapsułek twardych o różnym wyglądzie otoczki umożliwiającym identyfikację dawki. Każda kapsułka zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 53,75 mg (2,5 mg dawka) do 215 mg (10 mg dawka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczki kapsułek różnią się składem barwników (m.in. tytanu dwutlenek, indygotyna, tlenki żelaza) i rozmiarem, co ułatwia ich rozpoznanie. Produkt jest dostępny w blistrach standardowych oraz perforowanych jednodawkowych, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 2 lata.
blister jednodawkowy, blister leku, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, granulowany proszek, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lenalidomid, Lenalidomide Ranbaxy, nietolerancja laktozy, stearynian magnezu, substancja teratogenna, teratogenność, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu - Leksykon chorób i schorzeń
Agenezja pochwy – Zapobieganie i profilaktyka
Agenezja pochwy jest wrodzoną wadą rozwojową, najczęściej związaną z zespołem Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera (MRKH) oraz zespołem całkowitej niewrażliwości na androgeny. Pomimo braku możliwości bezpośredniej profilaktyki, kluczowe jest poradnictwo genetyczne, zwłaszcza u pacjentek z rodzinną historią zaburzeń różnicowania płci. Zaleca się unikanie ekspozycji na czynniki teratogenne, takie jak toksyny, dym papierosowy i zanieczyszczenia środowiskowe, a także prowadzenie zdrowego stylu życia, w tym zbilansowanej diety i unikanie używek w okresie ciąży. Diagnostyka powinna uwzględniać ocenę współistniejących wad wrodzonych oraz zapewnienie wsparcia psychospołecznego, a także omówienie opcji reprodukcyjnych, takich jak adopcja czy surogacja.
agenezja pochwy, anomalia narządów płciowych, chorobowość, czynniki środowiskowe, dilator pochwowy, doradca genetyczny, infekcja przenoszona drogą płciową, podejście wielodyscyplinarne, poradnictwo genetyczne, poradnictwo psychospołeczne, powikłanie, środowisko pochwy, substancja teratogenna, surogacja, wada rozwojowa, wada wrodzona, zdrowy styl życia, zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera, zespół niewrażliwości na androgeny - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół alkoholowy płodu – Diagnostyka i diagnoza
Zespół alkoholowy płodu (ZAP) to złożone zaburzenie rozwojowe wynikające z prenatalnej ekspozycji na alkohol, diagnozowane na podstawie potwierdzonej lub silnie podejrzewanej ekspozycji, charakterystycznych cech dysmorficznych twarzy (wygładzony rowek nosowo-wargowy, cienka górna warga, krótkie szpary powiekowe poniżej 10 percentyla lub o co najmniej 2 odchylenia standardowe), opóźnienia wzrostu (masa i/lub wysokość poniżej 10 percentyla) oraz dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego (deficyty w co najmniej trzech domenach neurokognitywnych, mikrocefalia ≤10 percentyla). Diagnostyka wymaga interdyscyplinarnego zespołu specjalistów i obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, ocenę neurobehawioralną oraz wykluczenie innych przyczyn, takich jak zaburzenia ze spektrum autyzmu, ADHD czy zespoły genetyczne. Brak specyficznych testów laboratoryjnych oraz zmienność fenotypowa stanowią wyzwania diagnostyczne, a wczesne rozpoznanie jest kluczowe dla wdrożenia skutecznych interwencji terapeutycznych.
ADHD, badanie audiologiczne, badanie genetyczne, badanie obrazowe mózgu, badanie okulistyczne, biomarker, cechy dysmorficzne twarzy, diagnostyka różnicowa, dysfunkcja ośrodkowego układu nerwowego, ekspozycja płodu na alkohol, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcje wykonawcze, kariotyp, krótkie szpary powiekowe, lek przeciwpadaczkowy, mikrocefalia, mikromacierz chromosomalna, napad drgawkowy, objawy odstawienia alkoholu, obwód głowy, rezonans magnetyczny, samoregulacja, sekwencjonowanie eksonu, substancja teratogenna, tomografia komputerowa, zaburzenia neurobehawioralne, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia przywiązania, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zespół alkoholowy płodu, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, zespół Williamsa - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie zastawki płucnej – Zapobieganie i profilaktyka
Zwężenie zastawki płucnej (pulmonary valve stenosis) jest schorzeniem o podłożu najczęściej wrodzonym, z ograniczonymi możliwościami zapobiegania. Kluczowe działania profilaktyczne obejmują szczepienie przeciwko różyczce przed ciążą, suplementację kwasu foliowego oraz unikanie ekspozycji na teratogeny i szybkie leczenie infekcji, zwłaszcza paciorkowcowych, które mogą prowadzić do gorączki reumatycznej i wtórnego zwężenia zastawki. Warto podkreślić konieczność poradnictwa genetycznego u pacjentów z rodzinną historią wad serca oraz regularnej opieki prenatalnej, umożliwiającej wczesne wykrycie i interwencję. Pacjenci ze zwężeniem zastawki płucnej są narażeni na podostre bakteryjne zapalenie wsierdzia (SBE) i wymagają profilaktyki antybiotykowej przed zabiegami stomatologicznymi i chirurgicznymi.
angina paciorkowcowa, bakteriemia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, cewnikowanie serca, ciśnienie krwi, gorączka reumatyczna, gradient ciśnienia, infekcja serca, kwas foliowy, lek obniżający poziom cholesterolu, niedomykalność zastawki płucnej, niewydolność serca, operacja na otwartym sercu, opieka prenatalna, poradnictwo genetyczne, poziom cholesterolu, poziom cukru we krwi, przewód tętniczy, substancja teratogenna, szczepienie przeciwko różyczce, walwotomia, walwuloplastyka balonowa, wrodzona wada serca, zespół Noonana, zespół Williamsa, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Itrakonazol jest przeciwwskazany w okresie ciąży, z wyjątkiem sytuacji zagrażających życiu matki, gdy korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Dane kliniczne wskazują na możliwe występowanie wad wrodzonych, takich jak deformacje szkieletu, wady układu moczowo-płciowego, sercowo-naczyniowego, narządu wzroku oraz aberracje chromosomalne, jednak bez jednoznacznego potwierdzenia związku przyczynowego. Badania na zwierzętach dają rozbieżne wyniki dotyczące wpływu itrakonazolu na reprodukcję, a lek przenika przez łożysko. Epidemiologiczne dane dotyczące krótkotrwałego stosowania w pierwszym trymestrze (np. w leczeniu kandydozy pochwy i sromu) nie wykazały zwiększonego ryzyka wad rozwojowych.
aberracja chromosomalna, anomalia układu sercowo-naczyniowego, badanie niekliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, deformacja szkieletu, itrakonazol, kandydoza pochwy i sromu, metoda antykoncepcyjna, ochrona antykoncepcyjna, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, substancja przeciwgrzybicza, substancja teratogenna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada dróg moczowo-płciowych, wada wrodzona, wieloraka wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Ranbaxy 20 mg
Lenalidomid, ze względu na swoje udokumentowane działanie teratogenne, wymaga ścisłego przestrzegania zasad zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty teratologa. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas terapii, przerw w leczeniu oraz przez 7 dni po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji. Lenalidomid wykrywalny jest w spermie w niskim stężeniu, a po 3 dniach od zakończenia leczenia staje się niewykrywalny u zdrowych mężczyzn, jednak ze względu na wydłużone wydalanie u pacjentów z niewydolnością nerek, zalecenia dotyczące prezerwatyw są rozszerzone.