hiperteloryzm oczny

Hiperteloryzm oczny to wrodzona anomalia charakteryzująca się zwiększoną odległością między wewnętrznymi kątami oczu (szczelinami powiekowymi). Stan ten jest wynikiem nieprawidłowego rozwoju kości czaszki, szczególnie kości sitowej i czołowej, co prowadzi do nadmiernego rozstawienia oczodołów.

Hiperteloryzm może występować jako izolowana cecha lub jako część złożonych zespołów wad wrodzonych, takich jak zespół Aperta, zespół Crouzona, zespół Waardenburga czy zespół Greiga. Diagnostyka opiera się na pomiarach antropometrycznych oraz badaniach obrazowych, szczególnie tomografii komputerowej, która pozwala dokładnie ocenić struktury kostne czaszki.

Leczenie hiperteloryizmu ocznego zależy od stopnia nasilenia i przyczyny. W przypadkach znacznego hiperteloryizmu może być konieczna interwencja chirurgiczna mająca na celu rekonstrukcję kości czaszki. Zabieg ten zwykle przeprowadza się u dzieci między 6. a 8. rokiem życia, gdy wzrost czaszki jest już w znacznym stopniu zakończony, ale jednocześnie tkanki są nadal elastyczne i zdolne do adaptacji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl