małoocze

Małoocze (mikroftalmus) to wrodzona wada rozwojowa charakteryzująca się znacznie zmniejszonymi wymiarami gałki ocznej. Stan ten jest wynikiem zaburzenia rozwoju oka w okresie embrionalnym, najczęściej między 4. a 8. tygodniem ciąży, kiedy to formuje się pęcherzyk oczny.

Małoocze może występować jednostronnie lub obustronnie, a stopień nasilenia wady waha się od lekkiego do ciężkiego. W najcięższych przypadkach małoocze może współistnieć z innymi wadami oka, takimi jak zaćma wrodzona, jaskra, niedorozwój tęczówki czy zmiany w siatkówce. Często towarzyszy mu również zmniejszenie szpary powiekowej i zapadnięcie oczodołu po stronie zajętej.

Etiologia małoocza jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne (mutacje genów PAX6, SOX2, OTX2, RAX), infekcje wewnątrzmaciczne (szczególnie TORCH), ekspozycję na teratogeny oraz zespoły wad wrodzonych (zespół Waardenburga, zespół Pataua). Diagnoza opiera się na badaniu okulistycznym, pomiarach biometrycznych gałki ocznej oraz badaniach obrazowych (USG, MRI).

Leczenie małoocza jest wielokierunkowe i zależy od nasilenia wady oraz współistniejących zaburzeń. Obejmuje korekcję wad refrakcji, leczenie niedowidzenia, protezy oczne oraz w niektórych przypadkach zabiegi chirurgicznej rekonstrukcji. Istotne jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie leczenia, które może poprawić rokowanie dotyczące widzenia i zapobiec powikłaniom.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl