wada nerki
Wada nerki (anomalia wrodzona nerki) to nieprawidłowość w budowie lub funkcjonowaniu nerki powstała w okresie rozwoju płodowego. Wady te mogą dotyczyć liczby nerek, ich położenia, kształtu, wielkości, budowy wewnętrznej lub unaczynienia.
Do najczęstszych wad nerek należą: agenezja nerki (brak jednej lub obu nerek), hipoplazja (niedorozwój), nerka ektopowa (nieprawidłowe położenie), nerka podkowiasta (zespolenie obu nerek dolnymi biegunami), zdwojenie miedniczki i moczowodu oraz dysplazja wielotorbielowata. Wady te występują u około 3-4% populacji.
Większość wad nerek jest wykrywana przypadkowo podczas badań obrazowych wykonywanych z innych przyczyn. Niektóre wady mogą jednak prowadzić do poważnych następstw klinicznych, takich jak nadciśnienie tętnicze, nawracające zakażenia układu moczowego, kamica nerkowa czy postępująca niewydolność nerek.
Diagnostyka wad nerek obejmuje badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, urografia), badania laboratoryjne oceniające funkcję nerek oraz w wybranych przypadkach badania genetyczne. Leczenie zależy od rodzaju wady i jej konsekwencji klinicznych – od obserwacji i regularnych kontroli po interwencje chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dipromal 200 mg
Walproinian magnezu, substancja czynna Dipromalu, jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia warunków programu zapobiegania ciąży oraz w ciąży, ze względu na wysokie ryzyko teratogenne. Monoterapia walproinianem w ciąży wiąże się z występowaniem wad rozwojowych u 10,73% płodów (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Ryzyko to jest dawkozależne, choć nie określono dawki progowej bezpiecznej dla płodu. Do najczęstszych wad należą wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenoza, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ekspozycja na walproinian w życiu płodowym zwiększa także ryzyko opóźnień rozwojowych (30-40% dzieci), obniżenia IQ o 7-10 punktów oraz zaburzeń ze spektrum autyzmu (3-5-krotnie wyższe ryzyko) i ADHD.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, choroba afektywna dwubiegunowa, czynnik krzepnięcia, Dipromal, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, kraniostenoza, kwas foliowy, lek o przedłużonym uwalnianiu, małopłytkowość, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, niedobór czynników krzepnięcia, niedoczynność tarczycy, padaczka, politerapia, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, teratogenność, wada cewy nerwowej, wada nerki, wada serca, wady wrodzone, walproinian magnezu, witamina K, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników