czynnik krzepnięcia VIII i czynnik von Willebranda

Czynnik krzepnięcia VIII (FVIII) i czynnik von Willebranda (vWF) to dwa kluczowe białka układu krzepnięcia, które współdziałają ze sobą w procesie hemostazy. FVIII jest kofaktorem w kaskadzie krzepnięcia, aktywującym czynnik X w obecności aktywowanego czynnika IX, co prowadzi do wytworzenia trombiny i powstania skrzepu fibrynowego.

Czynnik von Willebranda pełni podwójną funkcję: umożliwia adhezję płytek krwi do uszkodzonego śródbłonka naczyniowego oraz działa jako nośnik i stabilizator czynnika VIII w krwiobiegu, chroniąc go przed przedwczesną degradacją. VWF występuje w osoczu w formie multimerów o różnej wielkości, a jego aktywność biologiczna jest związana głównie z wysokocząsteczkowymi formami.

Niedobór czynnika VIII prowadzi do hemofilii A, charakteryzującej się skłonnością do krwawień do stawów i mięśni. Z kolei niedobór lub dysfunkcja czynnika von Willebranda powoduje chorobę von Willebranda (vWD) – najczęstszą wrodzoną skazę krwotoczną, objawiającą się głównie krwawieniami śluzówkowymi. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu aktywności i stężenia obu czynników oraz badaniach funkcji płytek krwi.

W leczeniu niedoborów stosuje się koncentraty FVIII (w hemofilii A) lub preparaty zawierające zarówno czynnik VIII, jak i vWF (w chorobie von Willebranda). Postęp w technologii rekombinacji genowej umożliwił produkcję rekombinowanych czynników o przedłużonym działaniu, co znacząco poprawiło jakość życia pacjentów z tymi schorzeniami.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl