multipleksowy PCR
Multipleksowy PCR (Polymerase Chain Reaction) to zaawansowana odmiana klasycznej reakcji łańcuchowej polimerazy, umożliwiająca jednoczesną amplifikację wielu różnych sekwencji DNA w jednej probówce reakcyjnej. Technika ta wykorzystuje kilka par starterów oligonukleotydowych zaprojektowanych do rozpoznawania różnych regionów docelowych genomu.
Główną zaletą multipleksowego PCR jest znacząca oszczędność czasu, materiałów oraz próbki biologicznej w porównaniu do konwencjonalnego PCR, gdzie każda sekwencja docelowa wymaga oddzielnej reakcji. Metoda ta znalazła szerokie zastosowanie w diagnostyce molekularnej chorób infekcyjnych, identyfikacji patogenów, badaniach genetycznych oraz w analizie polimorfizmów genetycznych.
W praktyce klinicznej multipleksowy PCR umożliwia jednoczesne wykrywanie wielu patogenów, co jest szczególnie wartościowe w przypadku chorób o podobnym obrazie klinicznym, lecz wywoływanych przez różne czynniki etiologiczne. Technika ta wymaga jednak starannej optymalizacji warunków reakcji oraz projektowania starterów, aby uniknąć interakcji krzyżowych i zapewnić specyficzność amplifikacji dla każdej z docelowych sekwencji.
Nowoczesne systemy multipleksowego PCR w czasie rzeczywistym (real-time) pozwalają nie tylko na wykrywanie, ale również na ilościową ocenę obecności wielu różnych kwasów nukleinowych w próbce, co znacząco poszerza możliwości diagnostyczne w medycynie laboratoryjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Opryszczka narządów płciowych – Diagnostyka i diagnoza
Opryszczka narządów płciowych, wywoływana przez HSV-1 lub HSV-2, wymaga potwierdzenia diagnostycznego metodami laboratoryjnymi, gdyż objawy kliniczne są często niespecyficzne lub nieobecne. Złotym standardem diagnostyki jest PCR, charakteryzujący się czułością 98-100% i wysoką swoistością, umożliwiający wykrycie DNA wirusa w próbkach ze zmian skórnych oraz różnicowanie typów HSV. Alternatywnie stosuje się hodowlę wirusową (czułość ok. 50%, wyższa w pierwotnych zakażeniach do 80%), badania immunofluorescencyjne oraz testy serologiczne wykrywające przeciwciała IgG swoiste typowo dla gG1 (HSV-1) i gG2 (HSV-2). Testy serologiczne mają ograniczenia, m.in. opóźnioną serokonwersję (3-12 tygodni) i brak możliwości określenia aktywności zakażenia, dlatego ich stosowanie zaleca się w określonych sytuacjach klinicznych, np. u osób bez aktywnych zmian lub w diagnostyce różnicowej.
amplifikacja izotermiczna, badanie immunofluorescencyjne, bezobjawowe wydalanie wirusa, hodowla wirusowa, HSV-1, HSV-2, lymphogranuloma venereum, mikroskopia elektronowa, multipleksowy PCR, opryszczka narządów płciowych, owrzodzenie, PCR, półpasiec, real-time PCR, sekwencjonowanie nowej generacji, test ELISA, test serologiczny, test Tzancka, transmisja wertykalna, Western blot, wirus opryszczki pospolitej, wirus varicella zoster, wrzód miękki, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie pierwotne, zapalenie skóry kontaktowe, ziarniniak pachwinowy, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Askarioza – Diagnostyka i diagnoza
Askarioza, wywoływana przez nicienia Ascaris lumbricoides, jest jedną z najczęstszych infekcji pasożytniczych na świecie, często przebiegającą bezobjawowo, co utrudnia diagnostykę. Podstawową metodą rozpoznawania jest mikroskopowe badanie kału w kierunku jaj pasożyta, które pojawiają się dopiero po około 40 dniach od zakażenia. Zalecane techniki to bezpośrednie badanie kału, metody koncentracji (sedymentacja formalno-eterowa, flotacja siarczanem cynku), technika Kato-Katz oraz metody FLOTAC, z których FLOTAC cechuje się wyższą czułością. W diagnostyce fazy płucnej, gdzie badanie kału jest często negatywne, pomocne są badania plwociny, aspiratu żołądkowego, ocena eozynofilii obwodowej (5-50%) oraz obrazowanie radiologiczne (RTG klatki piersiowej wykazujące wędrujące nacieki). Diagnostyka obrazowa obejmuje także RTG jamy brzusznej (widoczne masy pasożytów), ultrasonografię, tomografię komputerową (CT), rezonans magnetyczny (MRI) oraz endoskopową cholangiopankreatografię wsteczną (ERCP), szczególnie przy lokalizacji pozajelitowej w drogach żółciowych i trzustce.
Ascaris lumbricoides, askarioza, askarioza dróg żółciowych, aspirat żołądkowy, badanie mikroskopowe kału, badanie plwociny, badanie serologiczne, badanie USG, eozynofilia obwodowa, ERCP, immunofluorescencja pośrednia, infekcja pasożytnicza, jajo pasożyta, kamica dróg żółciowych, koncentracja kału, morfologia krwi, multipleksowy PCR, niedrożność jelit, PCR w czasie rzeczywistym, popłuczyny oskrzelowe, pośrednia hemaglutynacja, rezonans magnetyczny, RTG jamy brzusznej, rtg klatki piersiowej, schistosomatoza, strongyloidoza, technika Kato-Katz, tęgoryjec, test ELISA, toksokaroza, tomografia komputerowa, zespół Löfflera