neoangiogeneza nowotworowa
Neoangiogeneza nowotworowa to proces tworzenia nowych naczyń krwionośnych w obrębie guza nowotworowego. Jest kluczowym mechanizmem warunkującym wzrost i rozprzestrzenianie się nowotworu, ponieważ umożliwia dostarczanie tlenu i składników odżywczych do komórek nowotworowych.
Proces ten jest inicjowany, gdy guz osiąga rozmiar około 1-2 mm i nie może być dalej odżywiany przez dyfuzję. Komórki nowotworowe zaczynają wówczas wydzielać czynniki proangiogenne, z których najważniejszy to czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF). Inne ważne mediatory to FGF (czynnik wzrostu fibroblastów), PDGF (płytkopochodny czynnik wzrostu) oraz angiopoetyny.
Neoangiogeneza nowotworowa różni się od fizjologicznej – naczynia powstające w guzie są chaotyczne, nieszczelne i mają nieprawidłową strukturę. Te cechy prowadzą do niejednorodnego przepływu krwi, obszarów hipoksji w guzie oraz ułatwiają rozsiew nowotworowy drogą krwionośną.
Hamowanie neoangiogenezy nowotworowej stanowi ważną strategię terapeutyczną w onkologii. Leki antyangiogenne, takie jak bewacyzumab (przeciwciało monoklonalne przeciwko VEGF), sorafenib czy sunitynib (inhibitory kinaz tyrozynowych), są stosowane w leczeniu różnych typów nowotworów, w tym raka jelita grubego, nerki, wątrobowokomórkowego czy niedrobnokomórkowego raka płuca.