lek dializowalny
Lek dializowalny to substancja lecznicza, która może być usuwana z organizmu podczas zabiegu dializy. Właściwości fizykochemiczne leku, takie jak: masa cząsteczkowa, stopień wiązania z białkami osocza, objętość dystrybucji oraz rozpuszczalność w wodzie, determinują jego podatność na usuwanie podczas dializy.
Leki o niskiej masie cząsteczkowej (poniżej 500 daltonów), słabym wiązaniu z białkami osocza (poniżej 80%), małej objętości dystrybucji oraz dobrej rozpuszczalności w wodzie są zwykle dobrze dializowalne. Przykładami leków dializowalnych są aminoglikozydy, wankomycyna, liczne penicyliny, metformina, lit oraz kwas acetylosalicylowy.
Wiedza o dializowalności leków jest kluczowa w praktyce klinicznej, szczególnie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek poddawanych regularnym dializom. W przypadku leków dializowalnych może być konieczne dostosowanie dawkowania lub podanie dodatkowej dawki po zabiegu dializy, aby utrzymać stężenie terapeutyczne leku w organizmie.
Współczesne metody dializy, takie jak wysokoprzepływowa hemodializa czy hemodiafiltacja, charakteryzują się zwiększoną efektywnością usuwania substancji, co może dodatkowo wpływać na dializowalność niektórych leków. Dlatego monitorowanie stężenia leków i indywidualizacja terapii są niezbędne u pacjentów dializowanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu S-mleczan – Interakcje
Sodu S-mleczan, stosowany w roztworach do dializy otrzewnowej, takich jak EXTRANEAL (4,5 g/l, 40 mmol/l), pełni funkcję substratu energetycznego i buforu, co może wpływać na farmakokinetykę leków zależnych od pH i równowagi elektrolitowej. Dializa otrzewnowa może obniżać stężenia leków dializowalnych, co wymaga monitorowania i dostosowania dawkowania. Istotne jest unikanie testów glikemii wykorzystujących GDH-PQQ i GDH-FAD ze względu na obecność maltozy (produkt metabolizmu ikodekstryny), która może powodować fałszywie podwyższone wyniki, narażając pacjentów na ryzyko hipoglikemii wskutek niewłaściwego dawkowania insuliny. Zaleca się stosowanie metod pomiaru glukozy odpornych na interferencję z maltozą, np. z użyciem oksydazy glukozowej.
dehydrogenaza glukoza-pirolochinolinochinon, dehydrogenaza glukozy i dwunukleotyd flawina-adenina, dializa otrzewnowa, Extraneal, farmakokinetyka, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoglikemia, ikodekstryna, kwasica mleczanowa, lek dializowalny, lek hipoglikemizujący, lek wrażliwy na pH, maltoza, niewydolność nerek, oksydaza glukozowa, przepuszczalność błony otrzewnowej, roztwór dializacyjny, sodu (S)-mleczan, zaburzenia elektrolitowe