choroby górnych dróg oddechowych

Choroby górnych dróg oddechowych obejmują schorzenia dotyczące jamy nosowej, zatok przynosowych, gardła, krtani i tchawicy. Są to jedne z najczęstszych problemów zdrowotnych, z którymi pacjenci zgłaszają się do lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.

Najczęstsze jednostki chorobowe w tej grupie to ostre zapalenie błony śluzowej nosa (rhinitis), zapalenie zatok przynosowych (sinusitis), zapalenie gardła (pharyngitis), zapalenie migdałków (tonsillitis), zapalenie krtani (laryngitis) oraz zapalenie nagłośni (epiglottitis). Etiologia tych schorzeń może być wirusowa, bakteryjna lub grzybicza, choć dominują infekcje wirusowe.

Diagnostyka chorób górnych dróg oddechowych opiera się głównie na wywiadzie i badaniu przedmiotowym. W wybranych przypadkach konieczne jest wykonanie dodatkowych badań, takich jak wymaz z gardła, badania obrazowe (RTG, TK zatok) czy laryngoskopia. Przy nawracających infekcjach istotne jest wykluczenie chorób predysponujących, takich jak niedobory odporności czy alergie.

Leczenie zależy od etiologii, ciężkości objawów i stanu pacjenta. Obejmuje terapię objawową (leki przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, przeciwzapalne), antybiotykoterapię (tylko w przypadku potwierdzonej infekcji bakteryjnej), leki obkurczające błonę śluzową, mukolityki oraz odpowiednie nawodnienie i odpoczynek. W przypadkach przewlekłych lub nawracających może być konieczna interwencja chirurgiczna.

Profilaktyka chorób górnych dróg oddechowych polega na unikaniu czynników ryzyka, odpowiedniej higienie, szczepieniach (np. przeciw grypie) oraz wzmacnianiu odporności. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup ryzyka, takich jak dzieci, osoby starsze oraz pacjenci z chorobami przewlekłymi.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl