retikulocytoza

Retikulocytoza to stan, w którym we krwi obwodowej obserwuje się zwiększoną liczbę retikulocytów – młodych, niedojrzałych erytrocytów zawierających resztki siateczki ziarnisto-włókienkowej (pozostałości RNA). W warunkach fizjologicznych retikulocyty stanowią około 0,5-2,5% wszystkich krwinek czerwonych.

Podwyższony odsetek retikulocytów jest zjawiskiem kompensacyjnym występującym w odpowiedzi na zwiększone zapotrzebowanie organizmu na erytrocyty. Najczęściej występuje w przebiegu niedokrwistości hemolitycznych, krwotoków, ostrej utraty krwi, hemoglobinurii, po usunięciu śledziony oraz w okresie regeneracji szpiku po zastosowaniu leczenia niedokrwistości z niedoboru żelaza, witaminy B12 czy kwasu foliowego.

Diagnostyka retikulocytozy opiera się na oznaczeniu liczby bezwzględnej retikulocytów (RET#) lub odsetka retikulocytów (%RET) w badaniu morfologii krwi z wykorzystaniem automatycznych analizatorów hematologicznych lub metod barwienia przyżyciowego. Wartość wskaźnika retikulocytów stanowi istotny parametr oceny aktywności erytropoetycznej szpiku kostnego.

Interpretacja retikulocytozy musi uwzględniać obraz kliniczny pacjenta, inne parametry morfologii krwi oraz dane z wywiadu. Utrzymująca się retikulocytoza bez wyraźnej przyczyny może wymagać przeprowadzenia diagnostyki w kierunku chorób hematologicznych, w tym nowotworów układu krwiotwórczego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl