globulina SHBG

Globulina wiążąca hormony płciowe (Sex Hormone-Binding Globulin, SHBG) to białko transportowe syntetyzowane głównie w wątrobie, które wiąże i transportuje hormony płciowe, przede wszystkim testosteron i estradiol, w krwiobiegu. SHBG reguluje dostępność biologiczną wolnych hormonów płciowych, gdyż tylko niezwiązana frakcja hormonów może wykazywać aktywność biologiczną w tkankach docelowych.

Poziom SHBG we krwi podlega regulacji przez wiele czynników. Stężenie SHBG wzrasta pod wpływem estrogenów, hormonów tarczycy, a także przy niedoczynności przysadki, marskości wątroby czy w podeszłym wieku. Z kolei obniżone stężenie SHBG obserwuje się przy nadmiarze androgenów, otyłości, insulinooporności, zespole policystycznych jajników (PCOS) oraz w przebiegu hiperprolaktynemii.

Oznaczanie stężenia SHBG ma istotne znaczenie diagnostyczne w ocenie zaburzeń endokrynologicznych, szczególnie w diagnostyce hiperandrogenizmu u kobiet, hipogonadyzmu u mężczyzn oraz przy ocenie biodostępności hormonów płciowych. Wartość SHBG służy również do obliczania wskaźnika wolnego testosteronu (Free Testosterone Index, FTI), co pozwala na dokładniejszą ocenę aktywności androgenowej w organizmie.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fulvestrant Medical Valley 250 mg

Fulvestrant podawany domięśniowo w dawce 500 mg (dwie ampułko-strzykawki po 250 mg) wykazuje powolne wchłanianie z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 5 dniach. W stanie stacjonarnym średnie parametry farmakokinetyczne to: AUC 475 ng·dni/mL (CV 33,4%), Cmax 25,1 ng/mL (CV 35,3%) oraz Cmin 16,3 ng/mL (CV 25,9%). Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (3-5 l/kg) oraz wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (99%), głównie z lipoproteinami VLDL, LDL i HDL. Metabolizm fulwestrantu jest wielokierunkowy, z udziałem CYP3A4 w oksydacji, jednak główną rolę w eliminacji odgrywają enzymy pozacytochromowe. Eliminacja następuje głównie z kałem, z klirensem około 11±1,7 mL/min/kg, a okres półtrwania wynosi około 50 dni, zależny głównie od szybkości wchłaniania.
ciężkie zaburzenia wątroby, CYP3A4, dystrybucja w tkankach, działanie antyestrogenowe, fulwestrant, globulina SHBG, lipoproteiny HDL, lipoproteiny LDL, lipoproteiny VLDL, metabolit leku, metabolizm leku, okres półtrwania leku, przedwczesne dojrzewanie płciowe, skala Child-Pugh, stężenie w osoczu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół McCune-Albrighta
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fulvestrant Stada 250 mg/5 ml

Fulvestrant Stada, podawany domięśniowo w dawce 500 mg, charakteryzuje się powolnym wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 25,1 ng/ml po 5 dniach. Stałe wartości ekspozycji (AUC 475 ng•dni/ml, Cmin 16,3 ng/ml) uzyskuje się już w pierwszym miesiącu terapii, a farmakokinetyka wykazuje proporcjonalność dawka-ekspozycja w zakresie 50-500 mg. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (3-5 l/kg) i silne wiązanie z białkami osocza (99%), głównie z lipoproteinami VLDL, LDL i HDL. Metabolizm fulwestrantu jest wielokierunkowy, z udziałem CYP3A4 in vitro, jednak w warunkach in vivo dominują enzymy pozacytochromowe. Eliminacja zachodzi głównie z kałem, z klirensem około 11 ml/min/kg, a okres półtrwania wynosi około 50 dni, co jest związane z powolnym wchłanianiem.
AUC, cytochrom P450, działanie antyestrogenowe, działanie hamujące, fulwestrant, globulina SHBG, izoenzymy CYP450, lipoproteiny HDL, lipoproteiny LDL, lipoproteiny VLDL, metabolizm fulwestrantu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, przedwczesne dojrzewanie płciowe, skala Childa-Pugha, stężenie fulwestrantu, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie minimalne w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby, zespół McCune-Albrighta
Leksykon substancji czynnych
Testosteron – Właściwości farmakodynamiczne

Testosteron, główny androgen u mężczyzn, syntetyzowany głównie w komórkach Leydiga jąder oraz w mniejszym stopniu w korze nadnerczy, odgrywa kluczową rolę w rozwoju i utrzymaniu męskich cech płciowych oraz funkcji zależnych od androgenów. Jego działanie obejmuje rozwój narządów płciowych, drugorzędowych cech płciowych, takich jak owłosienie, zmiany w głosie, masie mięśniowej i rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej, a także wpływ na spermatogenezę i funkcje seksualne. Testosteron wykazuje także silne działanie anaboliczne, zwiększając masę mięśniową, gęstość mineralną kości oraz stymulując erytropoezę (wzrost stężenia hemoglobiny i hematokrytu). W terapii hipogonadyzmu u mężczyzn podawanie testosteronu przywraca prawidłowe stężenia całkowitego i biodostępnego testosteronu, zwiększa poziomy DHT i estradiolu, a także poprawia libido, funkcje seksualne, nastrój i masę mięśniową. Monitorowanie terapii powinno uwzględniać potencjalny wzrost hemoglobiny, hematokrytu oraz zmiany w poziomie PSA i enzymów wątrobowych.
antygen PSA, dihydrotestosteron, działanie anaboliczne, enantan testosteronu, enzymy wątrobowe, erytropoetyna, gęstość mineralna kości, globulina SHBG, gruczoł krokowy, hematokryt, hematopoeza, hipogonadyzm, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, komórki Leydiga, konwersja obwodowa, kora nadnerczy, maskulinizacja, męskie cechy płciowe, najądrze, oś podwzgórze-przysadka-gonady, owariektomia, pęcherzyki nasienne, przysadka mózgowa, receptory estrogenowe, spermatogeneza, stężenie hemoglobiny, terapia estrogenowa, testosteron endogenny, ujemne sprzężenie zwrotne, układ krwiotwórczy, undecylan testosteronu, zaburzenia erekcji, żel przezskórny

globulina SHBG

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Fulvestrant Medical Valley 250 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Fulvestrant Stada 250 mg/5 ml

Testosteron – Właściwości farmakodynamiczne