rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe
Rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe (DIC, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego) to nabyta koagulopatia charakteryzująca się uogólnioną aktywacją układu krzepnięcia, która prowadzi do tworzenia mikrozakrzepów w łożysku naczyniowym oraz zużycia czynników krzepnięcia i płytek krwi.
W przebiegu DIC dochodzi do paradoksalnego współistnienia zakrzepicy w mikrokrążeniu oraz objawów skazy krwotocznej wynikającej z wtórnego niedoboru płytek krwi i czynników krzepnięcia. Zespół ten rozwija się zawsze wtórnie do innej choroby, najczęściej w przebiegu sepsy, urazów wielonarządowych, nowotworów złośliwych czy powikłań położniczych.
Diagnostyka DIC opiera się na ocenie parametrów układu krzepnięcia (wydłużenie czasu PT i APTT, zmniejszenie stężenia fibrynogenu), spadku liczby płytek krwi oraz wzroście markerów aktywacji krzepnięcia (D-dimery, produkty degradacji fibryny). W leczeniu kluczowe jest postępowanie przyczynowe, a interwencje hemostatyczne należy dostosować do dominujących objawów klinicznych – krwawienia lub zakrzepicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lamilept
Lamilept (lamotrygina) wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS, częstość około 1/1000 u dorosłych z padaczką), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, szczególnie w ciągu pierwszych 8 tygodni terapii. Ryzyko to jest zwiększone przy stosowaniu dużych dawek początkowych, szybkim zwiększaniu dawki, jednoczesnym podawaniu walproinianu oraz u pacjentów z wcześniejszą alergią na leki przeciwpadaczkowe. U dzieci ryzyko ciężkich wysypek jest wyższe (od 1/300 do 1/100). U pacjentów azjatyckiego pochodzenia z allelem HLA-B*1502 należy rozważyć szczególną ostrożność. W przypadku wysypki lub objawów zespołu DRESS (gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia czynności wątroby i nerek) konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Lamotrygina może również wywoływać reakcje fotowrażliwości, limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH) oraz zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, w tym zespołem Brugadów.
allel HLA-B*1502, etynyloestradiol lewonorgestrel, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad padaczkowy, nietolerancja galaktozy, reakcja fotowrażliwości, reduktaza dihydrofolianowa, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, walproinian, wysypka skórna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół Brugadów, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości polekowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Epitrigine 100 mg tabletki
Lamotrygina, substancja czynna leku Epitrigine, wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, szczególnie w ciągu pierwszych 8 tygodni terapii. Częstość ciężkich reakcji skórnych wynosi około 1 na 500 pacjentów dorosłych z padaczką, 1 na 1000 w chorobie afektywnej dwubiegunowej, a u dzieci ryzyko jest wyższe (1 na 300 do 1 na 100). Czynniki zwiększające ryzyko to szybkie zwiększanie dawki, stosowanie wysokich dawek początkowych oraz jednoczesne podawanie walproinianu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii na leki przeciwpadaczkowe oraz u osób z allelem HLA-B*1502, zwłaszcza pochodzenia azjatyckiego, ze względu na podwyższone ryzyko SJS i TEN.
allel HLA-B*1502, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka reakcja skórna, Epitrigine, fotowrażliwość, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wielonarządowa, padaczka, powiększenie węzłów chłonnych, promieniowanie ultrafioletowe, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, walproinian, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Lamotrygina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lamotrygina jest związana z ryzykiem wystąpienia niepożądanych reakcji skórnych, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 8 tygodni terapii. Ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, występują u około 1 na 500 dorosłych pacjentów z padaczką, u 1 na 1000 pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową oraz z większą częstością u dzieci (od 1 na 300 do 1 na 100). Czynniki ryzyka obejmują stosowanie wysokich dawek początkowych, przekraczanie schematu dawkowania, jednoczesne podawanie walproinianu, wcześniejsze reakcje alergiczne na leki przeciwpadaczkowe oraz obecność allelu HLA-B*1502 u osób azjatyckiego pochodzenia. W przypadku wystąpienia wysypki lub objawów ogólnoustrojowych (gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia czynności wątroby i nerek) należy natychmiast przerwać leczenie i rozważyć dalszą diagnostykę. Ponowne wprowadzenie lamotryginy po ciężkich reakcjach skórnych jest przeciwwskazane. Dodatkowo, lamotrygina może wywoływać jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, reakcje fotowrażliwości (często przy dawkach ≥400 mg), limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH) oraz zwiększać ryzyko myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi i grup podwyższonego ryzyka.
allel HLA-B*1502, choroba afektywna dwubiegunowa, cytopenia, etynyloestradiol, fotowrażliwość, glukuronidacja lamotryginy, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, lewonorgestrel, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napady miokloniczne, niewydolność wielonarządowa, padaczka, reduktaza dihydrofolianowa, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe, stan padaczkowy, walproinian, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zespół Brugadów, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamitrin 100 mg
Lamotrygina (Lamitrin) stosowana w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane działania to ból głowy (bardzo często), wysypka skórna (8-12% pacjentów, bardzo często), senność, zawroty głowy, drżenie, bezsenność i pobudzenie (często), a także nudności, wymioty, biegunka i suchość w jamie ustnej (często). Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne, takie jak neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza (bardzo rzadko), oraz zespół nadwrażliwości polekowej z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), który może prowadzić do niewydolności wielonarządowej. Wysypka skórna, pojawiająca się zwykle w ciągu pierwszych 8 tygodni leczenia, może mieć charakter grudkowo-plamisty i wymaga natychmiastowego odstawienia leku w przypadku nasilenia, zwłaszcza przy ryzyku zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznej nekrolizy naskórka.
agranulocytoza, ataksja, chłoniak rzekomy, choreoatetoza, choroba Parkinsona, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, napad padaczkowy, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, oczopląs, osteopenia, parkinsonizm, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, walproinian, wysypka grudkowo-plamisty, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości, zespół rzekomotoczniowy, zespół Stevensa-Johnsona