terapia substytucyjna hormonami tarczycy

Terapia substytucyjna hormonami tarczycy to metoda leczenia polegająca na uzupełnianiu niedoboru hormonów tarczycy u pacjentów z niedoczynnością tego gruczołu. Najczęściej stosowanym preparatem jest lewotyroksyna (LT4), syntetyczny odpowiednik tyroksyny, która po konwersji obwodowej przekształca się w aktywną postać trijodotyroninę (T3).

Wskazania do terapii substytucyjnej obejmują pierwotną niedoczynność tarczycy (choroba Hashimoto, stan po tyreoidektomii), wtórną niedoczynność tarczycy (zaburzenia przysadki mózgowej), oraz subkliniczną niedoczynność tarczycy z wysokim stężeniem TSH i prawidłowym poziomem hormonów tarczycy, zwłaszcza przy obecności objawów klinicznych lub przeciwciał przeciwtarczycowych.

Dawkowanie lewotyroksynyny jest indywidualizowane, rozpoczynając zwykle od niższych dawek (25-50 μg dziennie), które są stopniowo zwiększane pod kontrolą parametrów laboratoryjnych. Celem terapii jest normalizacja stężenia TSH oraz uzyskanie poprawy klinicznej. U osób starszych lub z chorobami sercowo-naczyniowymi stosuje się szczególną ostrożność w dawkowaniu, rozpoczynając od mniejszych dawek.

Monitorowanie skuteczności leczenia odbywa się poprzez regularne badania poziomu TSH, zwykle co 6-8 tygodni w okresie ustalania dawki, a następnie co 6-12 miesięcy. Lek przyjmuje się na czczo, 30-60 minut przed posiłkiem, aby zapewnić optymalną absorpcję. Niektóre leki i suplementy (np. preparaty wapnia, żelaza, inhibitory pompy protonowej) mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl