blok AV
Blok przedsionkowo-komorowy (blok AV) to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych z przedsionków do komór serca, które może prowadzić do różnych stopni dysrytmii. W zależności od nasilenia, wyróżnia się trzy stopnie bloku AV: I stopnia (wydłużenie odstępu PQ >0,2 s), II stopnia (okresowy brak przewodzenia impulsów) oraz III stopnia (całkowity brak przewodzenia).
Blok AV I stopnia jest zwykle bezobjawowy i często nie wymaga leczenia, natomiast bloki II i III stopnia mogą powodować zawroty głowy, omdlenia, niewydolność serca lub nawet nagłe zatrzymanie krążenia. Przyczynami bloku AV mogą być choroba niedokrwienna serca, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia, choroby autoimmunologiczne, leki (β-blokery, antagoniści wapnia, digoksyna) lub zaburzenia elektrolitowe.
Diagnostyka obejmuje badanie EKG, które jest podstawą rozpoznania, a także monitorowanie holterowskie, próbę wysiłkową i badania obrazowe serca. Leczenie zależy od stopnia bloku i objawów klinicznych – od obserwacji w przypadku bezobjawowego bloku I stopnia, po pilną implantację stymulatora serca w przypadku objawowego bloku III stopnia lub zaawansowanego bloku II stopnia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trelema
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają dane z meta-analiz randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się systematyczne monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności zgłaszania niepokojących symptomów. Ponadto, lek może powodować zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, ciężkimi chorobami serca, a także u osób starszych i przyjmujących inne leki wpływające na przewodnictwo serca. W takich przypadkach wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki bloków przedsionkowo-komorowych, tachyarytmii komorowych oraz rzadko asystolii i zatrzymania akcji serca u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi.
asystolia, badanie EKG, blok AV, blok przedsionkowo-komorowy, kanałopatia sodowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, napad padaczkowy uogólniony, niewydolność serca, odstęp PR, PGTCS, pierwotnie uogólnione napady toniczno-kloniczne, tachyarytmia komorowa, zaburzenie proarytmiczne, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacydyna 6 mg
Przedawkowanie lacydyny, antagonisty kanału wapniowego, prowadzi do nasilenia jej działania farmakologicznego, przede wszystkim poprzez przedłużone rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje niedociśnieniem tętniczym i kompensacyjną tachykardią. Dodatkowo mogą wystąpić poważne zaburzenia przewodzenia sercowego, takie jak bradykardia oraz wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W każdej tabletce Lacydyny znajduje się 6 mg substancji czynnej, co jest istotne przy ocenie dawki w przypadku podejrzenia przedawkowania. Objawy kliniczne wymagają monitorowania EKG, ciśnienia tętniczego oraz stanu świadomości pacjenta, a także oceny diurezy w celu wykrycia ewentualnej hipoperfuzji nerkowej.
antagonista kanału wapniowego, atropina, blok AV, blokada kanału wapniowego, bradykardia, czasowa stymulacja serca, diureza, EKG, hipoperfuzja, hipoperfuzja mózgowa, lacydyna, lek obkurczający naczynia, mięśniówka gładka naczyń, monitorowanie czynności serca, niedociśnienie tętnicze, opór naczyń obwodowych, płynoterapia, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, tkanka przewodząca serca, wazopresor, zaburzenie przewodzenia w sercu, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod Solinea 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, szczególnie w dawkach znacznie przekraczających zalecaną (0,5 mg), może prowadzić do istotnych powikłań kardiologicznych, w tym bradykardii, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz pełnego bloku AV. W badaniach klinicznych zdrowi ochotnicy tolerowali dawki do 40 mg (80-krotnie wyższe), jednak już przy tej dawce 5 z 6 pacjentów zgłaszało łagodny ucisk w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności oskrzelików. Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu godziny od podania leku, osiągając maksimum w ciągu 6 godzin, a jej ujemny efekt chronotropowy utrzymuje się powyżej 6 godzin. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie EKG w czasie rzeczywistym, pomiar tętna i ciśnienia co godzinę przez minimum 6 godzin, z przedłużeniem obserwacji do następnego dnia, jeśli wystąpią objawy takie jak częstość akcji serca <45 uderzeń/min u dorosłych, <55 u dzieci ≥12 lat, <60 u dzieci 10-12 lat, nowy blok AV II stopnia lub wyższy, bądź wydłużenie odcinka QT ≥500 ms.
blok AV, blok AV trzeciego stopnia, bradykardia, chlorowodorek, dyskomfort w klatce piersiowej, efekt chronotropowy, fingolimod, monitorowanie EKG, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwolnienie akcji serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seizpat 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Seizpat dostępnego w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, posiada bezwzględne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane w praktyce klinicznej. Przede wszystkim, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym potencjalnie zagrażających życiu anafilaksji. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, gdyż lakozamid może nasilać zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych. W takich przypadkach konieczne jest rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych w leczeniu padaczki.
badanie EKG, blok AV, blok przedsionkowo-komorowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, dysfagia, lakozamid, leczenie padaczki, nadwrażliwość na substancję czynną, napad padaczkowy, objaw niepożądany, padaczka, powikłanie kardiologiczne, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa