wolny metabolizm leków
Wolny metabolizm leków to zjawisko, w którym organizm pacjenta rozkłada substancje lecznicze w tempie wolniejszym niż przeciętne. Jest to uwarunkowane genetycznie, jako tzw. polimorfizm enzymatyczny, lub może być wywołane czynnikami zewnętrznymi jak interakcje międzylekowe, choroby wątroby czy niewydolność nerek.
Pacjenci z wolnym metabolizmem są narażeni na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i toksyczności leków z powodu ich przedłużonego utrzymywania się w organizmie. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, gdzie nawet niewielkie zwiększenie stężenia może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych.
W praktyce klinicznej wolny metabolizm leków wymaga często modyfikacji dawkowania poprzez zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami. Istotne znaczenie ma monitorowanie stężenia leków w surowicy u pacjentów z podejrzeniem wolnego metabolizmu, szczególnie w przypadku stosowania leków psychotropowych, przeciwpadaczkowych czy przeciwzakrzepowych.
Farmakogenetyka umożliwia identyfikację pacjentów z genetycznie uwarunkowanym wolnym metabolizmem poprzez badanie polimorfizmów enzymów cytochromu P450, co pozwala na personalizację farmakoterapii i znaczące zwiększenie jej bezpieczeństwa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pralex 10 mg
Produkt leczniczy Pralex (escytalopram) dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, stosowany w pojedynczej dawce dobowej. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania klinicznego i odpowiedzi pacjenta, z maksymalną dawką dobową 20 mg, której bezpieczeństwo powyżej tej wartości nie zostało potwierdzone. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych zaleca się dawkę początkową 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawkę początkową 5 mg/dobę zwiększa się do 10 mg/dobę po pierwszym tygodniu, a następnie do maksymalnie 20 mg/dobę, z efektem po około 3 miesiącach. W fobii społecznej standardowa dawka to 10 mg/dobę, z możliwością modyfikacji do 5-20 mg/dobę, a leczenie trwa minimum 12 tygodni, z możliwością kontynuacji do 6 miesięcy. W OCD stosuje się dawkę początkową 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a terapia powinna być długotrwała, dostosowana do ustąpienia objawów.
agorafobia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka podtrzymująca, duży epizod depresyjny, dysfagia, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, leczenie farmakologiczne, objawy odstawienne, rozpoznanie kliniczne, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xancodal 5 mg
Preparat Xancodal zawierający oksykodon chlorowodorek wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od nasilenia bólu oraz wrażliwości pacjenta. Standardowa dawka początkowa u opioidowo-naïwnych pacjentów wynosi 5 mg co 6 godzin, natomiast u pacjentów wcześniej leczonych opioidami dawkę ustala się indywidualnie, uwzględniając ekwiwalent morfiny (10-13 mg oksykodonu odpowiada około 20 mg morfiny doustnej). Dawkę można zwiększać ostrożnie, nie częściej niż raz na dobę, z możliwością skrócenia odstępów do 4 godzin w razie potrzeby. Maksymalna dawka dobowa u większości pacjentów wynosi do 400 mg. W leczeniu bólu przebijającego stosuje się dawkę doraźną odpowiadającą 1/8 do 1/6 dawki dobowej oksykodonu o przedłużonym uwalnianiu, podawaną nie częściej niż co 6 godzin. Konieczność częstszego stosowania doraźnego leku wskazuje na potrzebę zwiększenia dawki leku o przedłużonym uwalnianiu.
ból przebijający, dawka dobowa, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, kapsułka twarda, mała masa ciała, napój alkoholowy, oksykodon o przedłużonym uwalnianiu, oksykodonu chlorowodorek, opioidowy lek przeciwbólowy, podanie doustne, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia, zespół odstawienia opioidów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Actavis 20 mg
Escitalopram Actavis jest dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, z maksymalną bezpieczną dawką dobową wynoszącą 20 mg. W leczeniu ciężkiej depresji standardowa dawka wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach. W zespole lęku napadowego terapia rozpoczyna się od 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększa do 10 mg/dobę, z możliwością podniesienia do 20 mg/dobę, a pełna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej i zaburzeniu lękowym uogólnionym dawka początkowa i standardowa to 10 mg/dobę, z możliwością modyfikacji w zakresie 5-20 mg/dobę, a czas leczenia wynosi odpowiednio minimum 12 tygodni (do 6 miesięcy) i co najmniej 6 miesięcy. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a terapia powinna trwać do ustąpienia objawów.
agorafobia, ciężka depresja, ciężka niewydolność nerek, efekt przeciwdepresyjny, escitalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, maksymalna dawka dobowa, nagłe przerwanie leczenia, objawy odstawienia, pacjent w podeszłym wieku, pojedyncza dawka dobowa, poważne zaburzenie czynności wątroby, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku napadowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Elicea 10 mg
Escytalopram (Elicea) jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych i stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych (w tym z napadami lęku i agorafobią), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZOK). Standardowa dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 20 mg/dobę, co jest dawką maksymalną ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa wyższych dawek. Czas do uzyskania efektu terapeutycznego waha się od 2-4 tygodni (depresja, fobia społeczna) do około 3 miesięcy (zaburzenia lękowe z napadami lęku). Leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji oraz odpowiednio długo w przypadku zaburzeń lękowych i ZOK, z regularną oceną korzyści terapeutycznych i dawkowania.
agorafobia, depresja, duża depresja, działanie przeciwdepresyjne, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, korzyść terapeutyczna, leczenie farmakologiczne, napad lęku, objawy odstawienne, pacjent w podeszłym wieku, postępowanie terapeutyczne, tabletka powlekana, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – OxyContin 40 mg
OxyContin, zawierający oksykodon chlorowodorek, jest lekiem opioidowym o przedłużonym uwalnianiu, stosowanym doustnie w dawkach dostosowanych indywidualnie do pacjenta. Standardowa dawka początkowa u dorosłych nieleczonych wcześniej opioidami wynosi 10 mg co 12 godzin, z możliwością zwiększania dawki co 1-2 dni o 10 mg lub o około jedną trzecią dotychczasowej dawki. Przy zmianie terapii z morfiny na oksykodon stosuje się przelicznik 10 mg oksykodonu odpowiada 20 mg morfiny doustnej, z zaleceniem ostrożnego doboru dawki początkowej. U pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, a także u osób z niską masą ciała lub wolno metabolizujących leki, dawkę początkową należy zmniejszyć o połowę (np. do 5 mg co 12 godzin). Młodzież od 12 roku życia zwykle rozpoczyna leczenie od 10 mg co 12 godzin, z możliwością zastosowania 5 mg w grupach ryzyka. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych klinicznych.
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, ból przebijający, dawka równoważna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, etiologia bólu, hiperalgezja, kontrola bólu, konwersja z morfiny, lek doraźny, morfina doustna, objawy odstawienia, oksykodonu chlorowodorek, opioid, podanie doustne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia bólu, tolerancja na lek, uzależnienie od opioidów, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sertraline Zentiva 25 mg
Sertraline Zentiva, zawierający 25 mg sertraliny w tabletce powlekanej, wykazuje farmakokinetykę proporcjonalną do dawki w zakresie 50-200 mg. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 4,5-8,4 godzinach, a okres półtrwania (t1/2) wynosi średnio 26 godzin (zakres 22-36 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Sertralina wiąże się z białkami osocza w około 98%, a jej metabolizm odbywa się głównie w wątrobie z udziałem izoenzymów CYP3A4, CYP2C19 i CYP2B6, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu N-desmetylosertraliny o dłuższym okresie półtrwania (62-104 godziny). Eliminacja leku następuje głównie przez metabolity wydalane z kałem i moczem, przy czym mniej niż 0,2% sertraliny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Pokarm nie wpływa istotnie na biodostępność, co pozwala na podawanie leku niezależnie od posiłków.
AUC, biodostępność leku, biotransformacja sertraliny, chlorowodorek sertraliny, cytochrom P450, desmetylosertralina, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka proporcjonalna, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, N-desmetylosertralina, niewydolność nerek, okres półtrwania, P-glikoproteina, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne leku, stężenie stanu stacjonarnego, uszkodzenie wątroby, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizm leków, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pramatis 10 mg
Pramatis (escytalopram) jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, z maksymalną bezpieczną dawką dobową wynoszącą 20 mg. Dawkowanie jest dostosowane do wskazań klinicznych oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W leczeniu epizodów dużej depresji zaleca się dawkę początkową i zwykłą 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a efekt terapeutyczny obserwuje się po 2-4 tygodniach; terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa wynosi 5 mg przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a czas do uzyskania efektu to około 3 miesiące, przy zalecanym czasie leczenia trwającym kilka miesięcy. W fobii społecznej standardowa dawka to 10 mg, z czasem leczenia 12 tygodni, możliwym do przedłużenia do 6 miesięcy, natomiast w zaburzeniu lękowym uogólnionym i zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym dawka początkowa i zwykła wynosi 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a leczenie powinno być długotrwałe z regularną oceną korzyści.
agorafobia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, efekt przeciwdepresyjny, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, Pramatis, tabletka powlekana, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cital 20 mg
Cytalopram (Cital 20 mg) jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych z napadami lęku. Zalecana dawka początkowa w depresji wynosi 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg/dobę, przy czym efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach. W zaburzeniach lękowych dawka początkowa to 10 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększana do 20 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę; maksymalna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach terapii. U pacjentów powyżej 65 roku życia dawka powinna być zmniejszona do 10-20 mg/dobę, a u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby zalecana jest szczególna ostrożność i stosowanie niższych dawek (10-20 mg/dobę). U pacjentów wolno metabolizujących leki przez CYP2C19 dawka początkowa powinna wynosić 10 mg/dobę przez pierwsze dwa tygodnie, z ostrożnym zwiększaniem do 20 mg/dobę.
ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cytalopram, dawka dobowa, dawkowanie stopniowe, depresja, depresja jednobiegunowa, działanie przeciwdepresyjne, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, nawracająca depresja, niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zespół odstawienia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Actavis 10 mg
Escitalopram Actavis dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg, które można dzielić, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Lek podaje się doustnie, raz na dobę, niezależnie od posiłku. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 20 mg/dobę, przy czym bezpieczeństwo stosowania dawek powyżej 20 mg nie zostało potwierdzone. W leczeniu epizodów ciężkiej depresji efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach, a terapia powinna trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zespole lęku napadowego dawkę początkową ustala się na 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększa do 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 20 mg/dobę; maksymalna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej i zaburzeniach lękowych uogólnionych dawka standardowa to 10 mg/dobę, z możliwością modyfikacji w zakresie 5-20 mg/dobę, a czas leczenia wynosi odpowiednio minimum 12 tygodni (fobia społeczna) i 6 miesięcy (zaburzenia lękowe). W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych terapia trwa tak długo, aż objawy ustąpią, z dawką 10-20 mg/dobę.
agorafobia, efekt przeciwdepresyjny, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, farmakoterapia escytalopramem, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nagłe przerwanie leczenia, nawrót choroby, niewydolność nerek, objawy odstawienia, tabletka powlekana, terapia escytalopramem, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku napadowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xancodal 10 mg
Dawkowanie oksykodonu w postaci kapsułek twardych Xancodal wymaga indywidualnego dostosowania do pacjenta, uwzględniając nasilenie bólu oraz wcześniejsze doświadczenie z opioidami. Standardowa dawka początkowa u opioidowo-naïve pacjentów wynosi 5 mg co 6 godzin, natomiast u pacjentów z doświadczeniem w terapii opioidowej dawkę ustala się na podstawie wcześniejszego leczenia (10-13 mg oksykodonu doustnie odpowiada około 20 mg morfiny). Dawkę można zwiększać ostrożnie, nie częściej niż raz na dobę, a w razie potrzeby skrócić odstępy między dawkami do 4 godzin. Maksymalna dawka dobowa u większości pacjentów wynosi do 400 mg. W leczeniu bólu przebijającego u pacjentów stosujących oksykodon o przedłużonym uwalnianiu, dawka doraźna powinna stanowić 1/8 do 1/6 dawki dobowej oksykodonu ER, podawana nie częściej niż co 6 godzin, maksymalnie 2 razy na dobę. Częstsze stosowanie wskazuje na konieczność zwiększenia dawki oksykodonu ER.
ból przebijający, dostosowanie dawki, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, kapsułka twarda, lek doraźny, morfina siarczan, nasilenie bólu, objawy odstawienne, oksykodon chlorowodorek, oksykodon o przedłużonym uwalnianiu, opioidowy lek przeciwbólowy, pacjent w podeszłym wieku, przedłużone uwalnianie, terapia opioidowa, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pramatis 20 mg
Pramatis, zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych (w tym z napadami lęku, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Standardowa dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 20 mg/dobę w zależności od odpowiedzi pacjenta. Czas do uzyskania efektu terapeutycznego różni się w zależności od wskazania: od 2-4 tygodni w depresji i fobii społecznej, do około 3 miesięcy w zaburzeniach lękowych z napadami lęku. Leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów w depresji i zaburzeniach lękowych uogólnionych, a w przypadku fobii społecznej i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego terapia może trwać dłużej, nawet do 6 miesięcy lub do ustąpienia objawów.
agorafobia, dawkowanie dobowe, działanie przeciwdepresyjne, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, remisja objawów, szczawian, tabletka powlekana, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Symescital 10 mg
Symescital jest dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych, z maksymalną dobowa dawką nieprzekraczającą 20 mg ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa wyższych dawek. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania klinicznego: w dużych epizodach depresyjnych zalecana dawka początkowa i zalecana to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a maksymalna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej standardowa dawka to 10 mg/dobę, z możliwością modyfikacji w zakresie 5-20 mg/dobę, a leczenie powinno trwać co najmniej 12 tygodni, z możliwością przedłużenia do 6 miesięcy. W zaburzeniu lękowym uogólnionym i zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym dawka początkowa i zalecana to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a terapia powinna być długotrwała, dostosowana do ustąpienia objawów.
agorafobia, dawka początkowa, duży epizod depresyjny, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nadmierna nieśmiałość, nagłe odstawienie leku, objawy odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, tabletka powlekana, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – OxyContin 5 mg
OxyContin (oksykodonu chlorowodorek) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu stosuje się doustnie co 12 godzin, z indywidualnym doborem dawki uwzględniającym nasilenie bólu i wrażliwość pacjenta. Standardowa dawka początkowa u opioidowo nieleczonych dorosłych wynosi 10 mg co 12 godzin, natomiast u pacjentów wcześniej leczonych opioidami dawka może być wyższa, dostosowana do wcześniejszej terapii. Przy przejściu z morfiny na oksykodon zaleca się dawkę początkową mniejszą niż równoważna, przy czym 10 mg oksykodonu odpowiada 20 mg morfiny doustnie. OxyContin nie jest wskazany do leczenia bólu przebijającego, który wymaga dodatkowego leku o natychmiastowym uwalnianiu w dawce odpowiadającej 1/6 dobowej dawki podstawowej. Zwiększanie dawki powinno odbywać się co 1-2 dni, zwykle o około 1/3 aktualnej dawki, aż do uzyskania stabilnej kontroli bólu. Dawkowanie może być dostosowane do rytmu dobowego bólu, a dawki dobowe wahają się od 40 mg u pacjentów z bólem nienowotworowym do 80-120 mg, a nawet 400 mg u chorych onkologicznych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u osób o niskiej masie ciała lub wolno metabolizujących lek dawkę początkową należy zmniejszyć o połowę (np. 5 mg co 12 godzin). U dzieci poniżej 12 lat brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania oksykodonu.
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, ból przebijający, dawka równoważna, działanie niepożądane, hiperalgezja, konwersja z morfiny, lek przeciwbólowy o natychmiastowym uwalnianiu, nadużywanie leku, objawy odstawienia, oksykodonu chlorowodorek, opioid, schemat dawkowania, silny ból, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja na leki, uzależnienie, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Elicea Q-Tab 5 mg
Escytalopram, będący składnikiem leku Elicea Q-Tab dostępnym w dawkach 5-20 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 80% oraz Tmax wynoszącym 4 godziny po wielokrotnym podaniu. Objętość dystrybucji wynosi 12-26 l/kg masy ciała, a wiązanie z białkami osocza nie przekracza 80%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie z udziałem izoenzymu CYP2C19, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów demetylowanego (28-31% stężenia escytalopramu) i didemetylowanego (<5%). Okres półtrwania leku wynosi około 30 godzin, a klirens osoczowy po podaniu doustnym to około 0,6 l/min. Farmakokinetyka jest liniowa, a stan stacjonarny osiągany jest po około tygodniu, przy dawce 10 mg stężenie w osoczu wynosi średnio 50 nmol/l (zakres 20-125 nmol/l).
biodostępność bezwzględna, biotransformacja escytalopramu, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, escytalopram, farmakokinetyka liniowa, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, metabolit demetylowany, metabolit didemetylowany, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stan stacjonarny, wchłanianie escytalopramu, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Betesda 20 mg/ml
Lek Betesda w postaci kropli doustnych zawiera escytalopram w stężeniu 20 mg/ml i jest wskazany do leczenia epizodów ciężkiej depresji, zespołu lęku napadowego, fobii społecznej, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg (20 kropli), podawana w pojedynczej dawce, z możliwością przyjmowania z pokarmem lub bez. Dawki początkowe różnią się w zależności od wskazania i grupy pacjentów, np. 10 mg (10 kropli) dla ciężkiej depresji i fobii społecznej, 5 mg (5 kropli) w pierwszym tygodniu leczenia zespołu lęku napadowego oraz u osób starszych (>65 lat). Czas do uzyskania efektu terapeutycznego wynosi od 2 do 4 tygodni w depresji i fobii społecznej, a maksymalna skuteczność w zespole lęku napadowego pojawia się po około 3 miesiącach. Zalecany czas leczenia jest długoterminowy, np. minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji oraz co najmniej 12 tygodni w fobii społecznej, z indywidualnym dostosowaniem w innych wskazaniach.
agorafobia, ciężka niewydolność nerek, działanie przeciwdepresyjne, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, krople doustne, nagłe przerwanie leczenia, objawy odstawienia, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, zespół lęku napadowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mozarin Swift 10 mg
Mozarin Swift to preparat zawierający escytalopram w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 20 mg. Lek stosuje się raz na dobę, z posiłkiem lub bez, umieszczając tabletkę na języku, gdzie szybko się rozpada, co ułatwia podanie bez konieczności popijania. Preparat jest biorównoważny z tradycyjnymi tabletkami powlekanymi escytalopramu, co umożliwia ich zamienność. Standardowa dawka początkowa w leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych oraz zaburzeń lękowych wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. W pierwszym tygodniu leczenia zaleca się dawkę 5 mg, jednak w tej dawce należy stosować inny produkt zawierający escytalopram. Działanie terapeutyczne obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach, a leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów.
agorafobia, biorównoważność, ciężki epizod depresyjny, dawka dobowa, działanie przeciwdepresyjne, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nagłe odstawienie leku, napad lęku, objawy nietolerowane, objawy odstawienia, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, ustąpienie objawów, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cipramil 20 mg
Cytalopram (Cipramil) w dawce początkowej 20 mg/dobę jest stosowany u dorosłych w leczeniu depresji, z możliwością zwiększenia dawki do 40 mg/dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. W terapii zaburzeń lękowych z napadami lęku zaleca się rozpoczęcie od 10 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększenie do 20 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę. U pacjentów powyżej 65 roku życia dawka początkowa i maksymalna jest zmniejszona do 10-20 mg/dobę. W przypadku łagodnej i umiarkowanej niewydolności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min zaleca się ostrożność i dawkę 10-20 mg/dobę. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, gdzie początkowa dawka wynosi 10 mg/dobę przez pierwsze 2 tygodnie, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę. Osoby z wolnym metabolizmem przez CYP2C19 również wymagają niższych dawek (10-20 mg/dobę). Cytalopram jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cytalopram, dawka docelowa, depresja, działanie przeciwdepresyjne, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny, metabolizm leku, nawrót depresji, niewydolność nerek, objawy odstawienne, odpowiedź kliniczna, tabletka powlekana, wolny metabolizm leków, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe z napadami lęku