poważne zaburzenie czynności wątroby
Poważne zaburzenie czynności wątroby to stan kliniczny charakteryzujący się istotnym upośledzeniem zdolności wątroby do pełnienia swoich podstawowych funkcji metabolicznych, syntetycznych i detoksykacyjnych. Może być następstwem ostrego uszkodzenia wątroby (np. wywołanego lekami, toksynami, wirusami) lub przewlekłej choroby wątroby prowadzącej do jej niewydolności.
Klinicznie objawia się podwyższonym poziomem enzymów wątrobowych (ALT, AST), hiperbilirubinemią, zaburzeniami krzepnięcia (obniżony poziom czynników krzepnięcia syntetyzowanych w wątrobie, wydłużony czas protrombinowy), hipoalbuminemią oraz encefalopatią wątrobową. W zaawansowanych przypadkach może prowadzić do żółtaczki, wodobrzusza, encefalopatii wątrobowej, zespołu wątrobowo-nerkowego oraz koagulopatii.
Ocena stopnia upośledzenia funkcji wątroby ma kluczowe znaczenie dla dostosowania dawkowania wielu leków metabolizowanych w wątrobie. W praktyce klinicznej stosuje się skale takie jak Child-Pugh czy MELD (Model for End-Stage Liver Disease) do oceny ciężkości niewydolności wątroby oraz rokowania. U pacjentów z poważnym zaburzeniem czynności wątroby konieczne jest szczególnie ostrożne stosowanie leków hepatotoksycznych oraz tych, które mają wąski indeks terapeutyczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Telmabax 40 mg
Telmabax, zawierający telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, jest stosowany głównie w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka wynosi 40 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. U niektórych pacjentów poprawa może nastąpić już po 20 mg. Maksymalne działanie hipotensyjne obserwuje się po 4-8 tygodniach terapii. Telmisartan może być stosowany w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi, co daje efekt addycyjny. W prewencji chorób sercowo-naczyniowych zalecana dawka to 80 mg raz na dobę, gdyż mniejsze dawki nie wykazały skuteczności w redukcji zdarzeń sercowo-naczyniowych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie terapia powinna zaczynać się od 20 mg, natomiast u osób z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki. Telmisartan jest przeciwwskazany u pacjentów z poważnymi zaburzeniami czynności wątroby, a u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami dawka nie powinna przekraczać 40 mg na dobę.
ciężka niewydolność nerek, ciśnienie tętnicze, działanie addycyjne, działanie hipotensyjne, hemodializa, hydrochlorotiazyd, łagodna do umiarkowanej niewydolność nerek, łagodne do umiarkowanych zaburzenie czynności wątroby, lek hipotensyjny, pierwotne nadciśnienie tętnicze, poważne zaburzenie czynności wątroby, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, sorbitol, telmisartan, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, właściwość higroskopijne, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe