trimipramina
Trimipramina jest lekiem z grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD), stosowanym głównie w leczeniu depresji, zwłaszcza z towarzyszącymi zaburzeniami snu i stanami lękowymi. Mechanizm działania obejmuje hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, a także blokowanie receptorów cholinergicznych, histaminowych i adrenergicznych.
Lek wyróżnia się na tle innych TLPD silnym działaniem przeciwlękowym i sedatywnym, co czyni go szczególnie przydatnym w terapii depresji przebiegającej z bezsennością i niepokojem. Trimipramina charakteryzuje się stosunkowo długim okresem półtrwania (około 24 godzin), co pozwala na dawkowanie raz na dobę, zwykle wieczorem ze względu na działanie uspokajające.
W praktyce klinicznej należy pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych trimipraminy, obejmujących efekty antycholinergiczne (suchość w ustach, zaparcia, zaburzenia widzenia), sedację, hipotensję ortostatyczną oraz wydłużenie odstępu QT. Stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, jaskrą, przerostem prostaty oraz u osób starszych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Naltex 50 mg
Naltrekson w dawce 50 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami opioidowymi, których jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na antagonistyczne działanie naltreksonu na receptory opioidowe, co może prowadzić do zahamowania efektu terapeutycznego opioidów lub wywołania zespołu odstawiennego. Naltrekson nie jest metabolizowany przez enzymy CYP450, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami hamującymi ten układ, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas terapii skojarzonej. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza alfa-metyldopą, które mogą powodować zaburzenia kontroli ciśnienia tętniczego oraz nasilone działania niepożądane. Ponadto, naltrekson może nasilać działanie sedatywne i uspokajające leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak barbiturany, benzodiazepiny, anksjolityki, leki nasenne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe leki H1 oraz neuroleptyki, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej korekty dawkowania.
6-beta-naltreksol, akamprozat, alfa-metyldopa, alprazolam, amitryptylina, anksjolityk, barbiturat, benzodiazepina, chlorowodorek naltreksonu, dekstrometorfan, diazepam, difenhydramina, disulfiram, doksepina, droperidol, enzym CYP450, fenobarbital, fentanyl, hydroksyzyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kodeina, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lorazepam, meprobamat, metadon, mianseryna, naltrekson, neuroleptyk, oksykodon, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna opioidowa, reakcja disulfiramowa, receptor opioidowy, tramadol, trimipramina, właściwość farmakokinetyczna, zaleplon, zespół odstawienny, zolpidem, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Fervex bez cukru (500 mg + 200 mg + 25 mg)/sasz.
Fervex D zawiera paracetamol, kwas askorbinowy oraz maleinian feniraminy, które wykazują liczne interakcje farmakologiczne. Feniramina, antagonista receptorów H1, w połączeniu z alkoholem nasila działanie uspokajające, prowadząc do zaburzeń koncentracji, koordynacji i zwiększonego ryzyka wypadków, co czyni to połączenie niezalecanym. Ponadto feniramina wchodzi w interakcje z lekami o działaniu uspokajającym (pochodne morfiny, neuroleptyki, benzodiazepiny, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym) oraz lekami o działaniu atropinowym, co może skutkować nasileniem depresji ośrodkowego układu nerwowego oraz sumowaniem działań niepożądanych atropinopodobnych (np. zatrzymanie moczu, suchość w jamie ustnej). Paracetamol wykazuje interakcje z induktorami enzymów wątrobowych (np. ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany), zwiększając ryzyko hepatotoksyczności, a także z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny, nasilając ich działanie. Współstosowanie z inhibitorami MAO może wywołać stan pobudzenia i wysoką gorączkę. Kofeina natomiast nasila działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe paracetamolu. Paracetamol może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, fałszując oznaczenia stężenia kwasu moczowego (metoda fosforo-wolframowa) oraz glukozy (metoda oksydazowo-peroksydazowa).
alkohol etylowy, amitryptylina, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, doksepina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyzopiramid, działanie atropinowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie uspokajające, enzym mikrosomalny, feniramina, flufenazyna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, klozapina, kofeina, koordynacja psychomotoryczna, kumaryna, kwas askorbowy, lek atropinopodobny, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwparkinsonowski, metoda oksydazowo-peroksydazowa, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pH moczu, pochodna fenotiazyny, pochodna morfiny, receptor H1, ryfampicyna, salicylamid, sedacja, stężenie glukozy, stężenie kwasu moczowego, stężenie w osoczu, suchość w jamie ustnej, talidomid, trimipramina, uszkodzenie wątroby, warfaryna, witamina C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koncentracji, zaparcie, zatrzymanie moczu, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Hasco 200 mg
Sulpiryd Hasco, lek przeciwpsychotyczny z grupy benzamidów, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania na układ dopaminergiczny. Ponadto, sulpiryd zwiększa ryzyko torsade de pointes przy kojarzeniu z lekami wywołującymi bradykardię (np. beta-blokery, blokery kanału wapniowego) oraz zaburzającymi równowagę elektrolitową (np. diuretyki, glikokortykoidy), co wymaga unikania takich połączeń i monitorowania elektrolitów. Interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, neuroleptykami, metadonem oraz innymi substancjami mogą prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Sulpiryd może także osłabiać skuteczność ropinirolu w chorobie Parkinsona oraz nasilać objawy pozapiramidowe przy jednoczesnym stosowaniu litu, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej pacjenta.
amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbituran, benzodiazepina, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, diltiazem, diuretyk, dizopiramid, doksepina, drżenie, dyskineza, erytromycyna, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, haloperidol, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, imipramina, klonidyna, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, lewodopa, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, objaw pozapiramidowy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, receptor dopaminowy, receptor H1, sok żołądkowy, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sztywność mięśniowa, talidomid, torsade de pointes, trimipramina, układ dopaminergiczny, werapamil, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie termoregulacji, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Fervex ExtraTabs 500 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Fervex ExtraTabs zawiera paracetamol (500 mg) oraz chlorofenaminę maleinian (4 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Paracetamol w dawce maksymalnej 4 g/dobę stosowany przez ≥4 dni może nasilać działanie przeciwzakrzepowe antywitamin K, co wymaga częstszego monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki. Jednoczesne stosowanie paracetamolu z flukloksacyliną zwiększa ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z niedoborem glutationu (np. w niewydolności nerek, sepsie, niedożywieniu, przewlekłym alkoholizmie), co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej i badań wykrywających 5-oksoprolinę w moczu. Paracetamol może także zaburzać wyniki badań laboratoryjnych glukozy (metoda oksydazowo-peroksydazowa) oraz kwasu moczowego (metoda z kwasem fosforo-wolframowym).
5-oksoprolina, akinezja okrężnicy, alkoholizm przewlekły, amitryptylina, antagonista witaminy K, antywitamina K, autonomiczny układ nerwowy, baklofen, benzodiazepina, chlorofenaminy maleinian, dekstrometorfan, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doksepina, dyzopiramid, działanie niepożądane atropinopodobne, flukloksacylina, hydroksymaślan sodu, imipramina, inhibitor cholinoesterazy, interakcja lekowa, klozapina, kwas fosforo-wolframowy, kwas moczowy, kwasica metaboliczna, lek atropinopodobny, lek atropinowy, lek morfinopodobny, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, meprobamat, metoda oksydazowo-peroksydazowa, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedobór glutationu, paracetamol, pochodna fenotiazyny, pochodna morfiny, posocznica, receptor acetylocholinowy, sedacja, SSRI, talidomid, trimipramina, współczynnik INR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie psychomotoryczne, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Interakcje
Tiaprid, jako neuroleptyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do wzajemnego osłabienia działania, nasilenia działań niepożądanych lub zwiększenia ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergicznymi (kabergolina, chinagolid) poza chorobą Parkinsona oraz z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm. Alkohol nasila działanie sedatywne tiaprydu i zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, dlatego jego spożycie jest niewskazane. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid, hydrochinidyna) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), innych neuroleptyków (np. haloperydol, pimozyd), leków przeciwpasożytniczych (halofantryna, lumefantryna) oraz metadonu, ze względu na wysokie ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca i torsades de pointes. Monitorowanie EKG i odstępu QT jest obligatoryjne, a jeśli to możliwe, należy przerwać leczenie lekami zwiększającymi to ryzyko.
W chorobie Parkinsona stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergicznymi (amantadyna, bromokryptyna, pramipeksol i inne) wymaga stopniowego obniżania dawki tiaprydu, aby uniknąć złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS). Leki powodujące bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy nasercowe) oraz leki indukujące hipokaliemię (diuretyki, amfoterycyna B i.v., kortykosteroidy) zwiększają ryzyko torsades de pointes, co wymaga monitorowania elektrolitów, EKG i parametrów klinicznych. Tiaprid może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie krwi, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, leki przeciwhistaminowe H1, barbiturany) nasila depresję OUN, co może zaburzać koncentrację i zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się ostrożność, monitorowanie pacjenta oraz unikanie alkoholu i leków zawierających alkohol podczas terapii tiaprydem.
agonista dopaminergiczny, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, baklofen, barbituran, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, chinagolid, chinidyna, choroba Parkinsona, diltiazem, dofetylid, doksepina, dyzopiramid, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, kabergolina, karwedilol, komorowe zaburzenia rytmu serca, kosyntropina, lek anksjolityczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, metadon, metoprolol, mianseryna, mirtazapina, nebiwolol, neuroleptyk, niewydolność serca, ortostatyczny spadek ciśnienia, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, pizotyfen, pochodna azotanu, receptor H1, sotalol, sparfloksacyna, środek przeczyszczający, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiaprid, torsades de pointes, trimipramina, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Sulpiryd – Interakcje
Sulpiryd, jako neuroleptyk o dominującym antagonizmie receptorów dopaminowych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przede wszystkim przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm, prowadzący do obniżenia skuteczności obu leków. Ponadto, sulpiryd może wydłużać odstęp QT, co w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron), niektórymi neuroleptykami (haloperidol, tiorydazyna) oraz antybiotykami (erytromycyna dożylna, sparfloksacyna) zwiększa ryzyko torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków wywołujących bradykardię (beta-blokery, diltiazem, glikozydy nasercowe) oraz leków powodujących hipokaliemię (diuretyki hipokaliemiczne, amfoterycyna B dożylna), które potęgują ryzyko groźnych arytmii. Zaleca się monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza poziomu potasu, oraz unikanie łącznego stosowania leków o wysokim potencjale arytmogennego działania.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, arytmia, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dizopiramid, doksepina, erytromycyna, funkcje poznawcze, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metabolizm wątrobowy, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sedacja, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, werapamil, winkamina, wydalanie nerkowe, wydłużenie odstępu QT - Leksykon substancji czynnych
Jobenguan – Interakcje
Jobenguan, będący metajodobenzyloguanidyną znakowaną izotopowo, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami przeciwnadciśnieniowymi, sympatykomimetycznymi, przeciwdepresyjnymi oraz przeciwpsychotycznymi, które mogą wpływać na jego retencję, wychwyt i akumulację w tkankach docelowych. Szczególnie istotne są interakcje z blokatorami kanałów wapniowych (np. nifedypina wydłużająca retencję), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (amitryptylina, imipramina) oraz lekami sympatykomimetycznymi (fenylefryna, efedryna). Zaleca się odstawienie leków wchodzących w interakcje na okres odpowiadający czterem biologicznym okresom półtrwania, zwykle 24-48 godzin, a w przypadku niektórych preparatów nawet do 15 dni (fenoksybenzamina) lub miesiąca (depoty przeciwpsychotyczne). Leki przeciwwymiotne antagonizujące receptory dopaminowe/serotoninowe nie wpływają na wychwyt jobenguanu w dawkach klinicznych. Spożycie alkoholu powinno być ograniczone na 24-48 godzin przed badaniem ze względu na potencjalny wpływ na układ współczulny i metabolizm leków.
amfetamina, amiodaron, amitryptylina, amlodypina, amoksapina, antagonista receptora dopaminowego, antagonista receptora serotoninowego, atomoksetyna, betanidyna, bloker kanału wapniowego, bretylium, debryzochina, deksamfetamina, diltiazem, dobutamina, doksepina, dopamina, efedryna, felodypina, fenoksybenzamina, fenylefryna, fenylpropanolamina, guanetydyna, homeostaza wapniowa, imipramina, inhibitor wychwytu, isradypina, jobenguan, katecholamina, klomipramina, kofeina, kokaina, labetalol, lacydypina, lek przeciwwymiotny, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwnadciśnieniowe, leki przeciwpsychotyczne, leki sympatykomimetyczne, lerkanidypina, loksapina, maprotylina, metabolizm wątrobowy, metajodobenzyloguanidyna, metaraminol, metylfenidat, mianseryna, modafinil, neuron adrenergiczny, nifedypina, nikardypina, nimodypina, nisoldypina, norepinefryna, nortryptylina, opioid, prometazyna, receptor dopaminowy, receptor noradrenergiczny, rezerpina, tramadol, transport aktywny, trazodon, trimipramina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ współczulny, wenlafaksyna, werapamil, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wychwyt zwrotny serotoniny - Leksykon substancji czynnych
Naltrekson – Interakcje
Dane kliniczne dotyczące interakcji naltreksonu z innymi lekami są ograniczone, jednak wiadomo, że naltrekson i jego aktywny metabolit 6-beta-naltreksol nie są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami wpływającymi na ten układ enzymatyczny. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie naltreksonu z opioidami (morfina, kodeina, oksykodon, fentanyl, tramadol, metadon) ze względu na antagonizm receptorów opioidowych i ryzyko zespołu odstawiennego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków o działaniu uspokajającym, takich jak neuroleptyki (np. droperidol, tiorydazyna), barbiturany, benzodiazepiny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, doksepina, mianseryna, trimipramina) oraz leki przeciwhistaminowe H1 o działaniu uspokajającym (hydroksyzyna, doksylamina), ze względu na potencjalne nasilenie działań sedatywnych.
6-beta-naltreksol, akamprozat, alfa-metyldopa, alprazolam, amitryptylina, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, chlorowodorek naltreksonu, cytochrom P450, dekstrometorfan, diazepam, disulfiram, doksepina, doksylamina, droperidol, fenobarbital, fentanyl, hydroksyzyna, klozapina, kodeina, kokaina, leczenie substytucyjne, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek trójpierścieniowy, letarg, lit, meprobamat, metadon, mianseryna, morfina, neuroleptyk, oksykodon, pochodne opioidowe, receptor H1, receptor opioidowy, tiorydazyna, tramadol, trimipramina, zespół odstawienny, zolpidem, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Hasco 100 mg
Sulpiryd Hasco w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania, co prowadzi do zniesienia efektu terapeutycznego obu leków. Ponadto, sulpiryd nie powinien być stosowany z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak beta-blokery, blokery kanału wapniowego (diltiazem, werapamil), klonidyna, guanfacyna, diuretyki hipokaliemiczne, glikokortykoidy, amiodaron czy chinidyna, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Alkohol oraz inne leki o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne i przeciwhistaminowe) nasilają sedację i mogą prowadzić do zaburzeń świadomości i depresji oddechowej, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
akatyzja, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbiturany, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja oddechowa, depresja OUN, diltiazem, dizopiramid, doksepina, dystonia, działanie uspokajające, erytromycyna, glikokortykoid, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, klonidyna, leczenie substytucyjne, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychotropowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, przekaźnictwo dopaminergiczne, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, winkamina, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Produkt leczniczy AntyGrypin COMPLEX, zawierający chlorofenaminę maleinian, paracetamol oraz kwas askorbinowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Chlorofenamina maleinian, jako antagonista receptora H1, nasila działanie sedatywne, co w połączeniu z alkoholem lub lekami o działaniu uspokajającym (pochodne morfiny, benzodiazepiny, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym) może prowadzić do nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego, zaburzeń koordynacji i upośledzenia zdolności psychomotorycznych. Ponadto, chlorofenamina może sumować działania niepożądane z lekami atropinopodobnymi (np. pochodne imipraminy, klozapina), powodując zatrzymanie moczu, zaparcia i suchość w jamie ustnej. Zaleca się przerwanie stosowania chlorofenaminy na co najmniej 3 dni przed testami skórnymi z alergenami ze względu na wpływ na ich wyniki.
amitryptylina, antagonista receptora H1, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, chlorofenamina maleinian, depresja OUN, doksepina, dyzopyramid, działanie atropinopodobne, działanie przeciwhistaminowe, enzym mikrosomalny, flufenazyna, flukloksacylina, imipramina, inhibitor monoaminooksydazy, klozapina, kofeina, kwas askorbowy, kwas fosforo-wolframowy, kwas moczowy, kwasica metaboliczna, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, meprobamat, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pochodna fenotiazyny, pochodna morfiny, ryfampicyna, salicylamid, sedacja, talidomid, test skórny, trimipramina, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji ruchowej, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Adepend 50 mg
Chlorowodorek naltreksonu, stosowany w dawce 50 mg (produkt Adepend), wykazuje ograniczone dane dotyczące interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, co wynika z braku metabolizmu przez enzymy cytochromu P450. Jednakże farmakodynamiczne interakcje są istotne klinicznie, zwłaszcza z opioidami, gdzie jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu odstawienia. Naltrekson zwiększa wrażliwość na opioidy oraz podwyższa stężenie akamprozatu w osoczu, co wymaga monitorowania podczas terapii skojarzonej. Ponadto, obserwowano letarg i senność przy jednoczesnym podawaniu z tiorydazyną, a także potencjalne nasilenie działania sedatywnego i uspokajającego przy stosowaniu neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków przeciwlękowych, nasennych, przeciwdepresyjnych oraz przeciwhistaminowych H1. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, zwłaszcza alfa-metyldopą.
6-beta-naltreksol, akamprozat, alfa-metyldopa, amitryptylina, barbiturat, benzodiazepina, cytochrom P450, disulfiram, doksepina, droperidol, działanie sedatywne, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, leczenie substytucyjne, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, meprobamat, metabolit aktywny, metadon, mianseryna, naltrekson, pochodna opioidowa, reakcja dysulfiramopodobna, receptor H1, receptor opioidowy, tiorydazyna, trimipramina, zespół odstawienia