Interakcje leku
Adepend 50 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Doświadczenie kliniczne oraz dane doświadczalne dotyczące wpływu naltreksonu na właściwości farmakokinetyczne innych substancji są ograniczone. Ze względu na brak kompleksowych badań interakcji, podczas leczenia naltreksonem w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy zachować szczególną ostrożność i ściśle kontrolować stan pacjenta.¹

Interakcje farmakodynamiczne

Po zastosowaniu leczenia produktem Adepend 50 mg, pacjenci mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na leki zawierające opioidy. Jest to istotna informacja kliniczna, którą należy uwzględnić przy planowaniu farmakoterapii.²

Odnotowano przypadki wystąpienia letargu oraz senności po jednoczesnym zastosowaniu naltreksonu z tiorydazyną, co wskazuje na potencjalnie istotną interakcję farmakodynamiczną między tymi substancjami.³

Interakcje farmakokinetyczne

Badania in vitro wykazały, że ani chlorowodorek naltreksonu, ani jego aktywny metabolit (6-beta-naltreksol) nie podlegają metabolizmowi przez enzymy ludzkiego cytochromu P450. Z tego względu prawdopodobieństwo, że leki hamujące lub indukujące enzymy cytochromu P450 mogą wpływać na farmakokinetykę produktu Adepend 50 mg jest niewielkie.⁴

W przypadku jednoczesnego podawania naltreksonu z akamprozatem u osób uzależnionych od alkoholu zaobserwowano, że naltrekson znacząco podwyższa stężenie akamprozatu w osoczu, co należy uwzględnić podczas planowania terapii skojarzonej tymi lekami.⁵

Przeciwwskazane skojarzenia

Jednoczesne stosowanie naltreksonu z pochodnymi opioidowymi jest bezwzględnie przeciwwskazane. Dotyczy to leków przeciwbólowych, przeciwkaszlowych oraz preparatów stosowanych w leczeniu substytucyjnym.⁶

Szczególną uwagę należy zwrócić na metadon stosowany w leczeniu substytucyjnym, gdyż jednoczesne podawanie z naltreksonem niesie za sobą wysokie ryzyko wystąpienia objawów zespołu odstawienia.⁷

Niezalecane skojarzenia

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania naltreksonu z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, w szczególności z alfa-metyldopą.⁸

Skojarzenia wymagające zachowania ostrożności

Jednoczesne stosowanie naltreksonu z poniższymi grupami leków wymaga zachowania szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania pacjenta:⁹

• Neuroleptyki – potencjalne zwiększenie działania uspokajającego i sedatywnego¹⁰
• Barbiturany – możliwe nasilenie działania sedatywnego¹¹
• Pochodne benzodiazepiny – ryzyko wzmocnienia działania uspokajającego¹²
• Leki przeciwlękowe inne niż pochodne benzodiazepiny (np. meprobamat) – możliwe nasilenie działania anksjolitycznego¹³
• Leki nasenne – potencjalne nasilenie działania nasennego¹⁴
• Leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, trimipramina) – możliwe nasilenie działania sedatywnego¹⁵
• Leki przeciwhistaminowe działające na receptory H1 o właściwościach uspokajających – ryzyko nasilenia działania sedatywnego¹⁶
• Neuroleptyki (droperidol) – możliwe nasilenie działania sedatywnego i ośrodkowego¹⁷

Inne potencjalne interakcje

Dotychczas nie opisano interakcji między kokainą a chlorowodorkiem naltreksonu, jednakże brak jest szczegółowych badań w tym zakresie.¹⁸

Nie przeprowadzono badań interakcji między naltreksonem a innymi środkami psychofarmakologicznymi, takimi jak: disulfiram, amitryptylina, doksepina, lit, klozapina czy benzodiazepiny. W przypadku konieczności stosowania terapii skojarzonej zaleca się zachowanie ostrożności i ścisłe monitorowanie pacjenta.¹⁹

Interakcje leku z alkoholem

Interakcje między naltreksonem a alkoholem nie zostały dotychczas szczegółowo opisane w literaturze naukowej i nie są w pełni poznane. Jednakże, biorąc pod uwagę, że naltrekson jest stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu, a także uwzględniając mechanizm jego działania (antagonista receptorów opioidowych), należy przyjąć, że:²⁰

• Naltrekson nie wywołuje reakcji dysulfiramopodobnej po spożyciu alkoholu – nie powoduje objawów takich jak: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty czy tachykardia, które występują przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu i disulfiramu
• Nie nasila toksycznego działania alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy i wątrobę
• Mechanizm działania naltreksonu w leczeniu uzależnienia od alkoholu polega na blokowaniu receptorów opioidowych, co zmniejsza euforyzujące działanie alkoholu oraz potencjalnie ogranicza mechanizm pozytywnego wzmocnienia i pragnienie spożycia alkoholu

Pacjenci powinni być świadomi, że naltrekson nie powoduje awersji do alkoholu i nie wywołuje nieprzyjemnych objawów po jego spożyciu (w przeciwieństwie do disulfiramu). Jednocześnie, pomimo braku znanych interakcji farmakodynamicznych czy farmakokinetycznych, nie zaleca się spożywania alkoholu podczas terapii naltreksonem, gdyż może to zmniejszać skuteczność leczenia uzależnienia.

Tabela interakcji lekowych z naltreksonem