sigmoidocele
Sigmoidocele to przepuklina okrężnicy esowatej (sigmoideum) do zagłębienia odbytniczo-macicznego (zatoki Douglasa) lub przez osłabione struktury dna miednicy. Występuje częściej u kobiet, szczególnie po porodach lub operacjach w obrębie miednicy.
Klinicznie sigmoidocele objawia się zaparciami, uczuciem niepełnego wypróżnienia, dyskomfortem w obrębie miednicy oraz koniecznością manualnego wspomagania defekacji. Diagnostyka obejmuje defekografię, rezonans magnetyczny defekograficzny oraz kolonoskopię dla wykluczenia współistniejących patologii.
Leczenie sigmoidocele zależy od nasilenia objawów. W przypadkach łagodnych stosuje się modyfikację diety, leki regulujące perystaltykę oraz ćwiczenia mięśni dna miednicy. W cięższych przypadkach konieczna może być interwencja chirurgiczna, najczęściej z zastosowaniem technik rektopekcji, sigmoidopeksji lub z użyciem siatek wzmacniających dno miednicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tyłopochylenie pochwy (rektokela) – Patofizjologia i mechanizm
Tyłopochylenie pochwy (rektokela) to wypadanie narządu miednicy, polegające na przepuklinie tkanki odbytnicy przez uszkodzoną przegrodę odbytniczo-pochwową do światła pochwy. Patomechanizm obejmuje osłabienie lub rozerwanie cienkiej błony łącznotkankowej (powięzi Denonvilliersa) oraz struktur podtrzymujących tylną ścianę pochwy, takich jak mięśnie dźwigacza odbytu i kompleks więzadeł krzyżowo-macicznych. Rektokela może mieć charakter niskiego, śródpochwowego lub wysokiego defektu, zależnie od lokalizacji uszkodzenia powięzi odbytniczo-pochwowej i przyczepów ciała kroczowego. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są urazy położnicze, zwłaszcza szybkie zstępowanie główki płodu, porody kleszczowe, rozdarcia krocza oraz przewlekły wzrost ciśnienia w jamie brzusznej (np. zaparcia, kaszel, podnoszenie ciężarów). W patogenezie istotną rolę odgrywają także zmiany związane z wiekiem, genetyczne predyspozycje oraz otyłość.
cystocele, enterocele, gradient ciśnienia odbytniczo-pochwowy, mięsień dźwigacz odbytu, poród kleszczowy, powięź Denonvilliersa, powięź endopelviczna, próba Valsalvy, przegroda odbytniczo-pochwowa, rektokela, sigmoidocele, tyłopochylenie pochwy, więzadło krzyżowo-maciczne, wypadanie narządów płciowych, zaburzenie defekacji, zapalenie oskrzeli, zaparcie, zewnętrzny zwieracz odbytu - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina jelita cienkiego (enterocele) – Patofizjologia i mechanizm
Enterocele, czyli przepuklina jelita cienkiego, to patologiczne uwypuklenie jelita cienkiego do przestrzeni odbytniczo-pochwowej, spowodowane osłabieniem tkanek łącznych i mięśni dna miednicy. Etiologia obejmuje czynniki mechaniczne (np. przewlekły kaszel, wysiłek fizyczny), hormonalne (spadek estrogenu w okresie menopauzy), jatrogenne (zwłaszcza po histerektomii i zabiegach na dnie miednicy) oraz wrodzone defekty tkanki łącznej. Enterocele często współistnieje z innymi defektami dna miednicy, takimi jak wypadanie odbytnicy czy rektocoele, a jego rozwój jest związany z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzbrzusznym, np. w przebiegu przewlekłych zaparć czy otyłości. Szczególnie istotne jest rozpoznanie enterocele u kobiet po histerektomii, gdzie uszkodzenie powięzi Denonvilliersa i poszerzenie zachyłka Douglasa sprzyjają pogłębieniu przepukliny.
dysfagia, enterocele, histerektomia, martwica jelita, mięśnie dna miednicy, niedrożność jelita cienkiego, nietrzymanie stolca, powięź Denonvilliersa, powięź łonowo-szyjkowa, przemieszczenie jelita cienkiego, radykalna cystektomia, rektocoele, sigmoidocele, sklepienie pochwy, uszkodzenie tkanki łącznej, wgłobienie odbytnicy, worek otrzewnowy, wypadanie narządów miednicy, wypadanie odbytnicy, wytrzewienie pochwy, zaburzenia defekacji, zachyłek Douglasa, zespół Ehlersa-Danlosa - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina jelita cienkiego (enterocele) – Etiologia i przyczyny
Enterocele, czyli przepuklina jelita cienkiego, to patologiczne przemieszczenie jelita cienkiego do dolnej jamy miednicy, powodujące uwypuklenie górnej części pochwy. Patogeneza opiera się na osłabieniu mięśni, więzadeł i tkanek łącznych dna miednicy, co może być spowodowane m.in. ciążą, porodem, menopauzą, histerektomią oraz przewlekłym wzrostem ciśnienia wewnątrzbrzusznego (np. kaszel, zaparcia, podnoszenie ciężarów). Szczególnie istotne jest ryzyko po histerektomii, gdzie dochodzi do destabilizacji więzadeł podtrzymujących macicę i górną część pochwy. Enterocele często współistnieje z innymi wadami dna miednicy, takimi jak wypadanie odbytnicy czy rektocela, a u około 40% pacjentów z wypadaniem odbytu stwierdza się także enterocele. Klasyfikacja obejmuje typy pulsion (uciskowe), traction (pociągowe), iatrogenne oraz wrodzone.
ciśnienie wewnątrzbrzuszne, dno miednicy, enterocele, estrogen, histerektomia, martwica jelit, menopauza, mięśnie dźwigacze, neuropatia sromowa, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, owrzodzenie, powięź endopelviczna, przepuklina jelita cienkiego, przewlekłe zaparcia, przewlekły kaszel, radykalna cystektomia, rektocele, sigmoidocele, wgłobienie odbytnicy, włókniak, wypadanie narządów miednicy, wypadanie odbytnicy, wytrzewienie, zapalenie oskrzeli, zatoka Douglasa, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół hipermobilności stawów, zespół Marfana, zgorzel