farmakoterapia przeciwpadaczkowa

Farmakoterapia przeciwpadaczkowa to podstawowa metoda leczenia padaczki, której celem jest zapobieganie napadom padaczkowym przy jednoczesnej minimalizacji działań niepożądanych. W terapii wykorzystuje się leki przeciwpadaczkowe (AEDs – antiepileptic drugs), które działają poprzez różne mechanizmy, w tym modulację kanałów jonowych, wzmocnienie transmisji GABA-ergicznej czy hamowanie transmisji glutaminergicznej.

Leczenie przeciwpadaczkowe dobiera się indywidualnie w zależności od typu napadów, zespołu padaczkowego, chorób współistniejących, wieku pacjenta oraz potencjalnych interakcji lekowych. Terapię rozpoczyna się od monoterapii lekiem pierwszego rzutu, a w przypadku jej nieskuteczności rozważa się zmianę leku lub wprowadzenie politerapii. Wśród stosowanych leków wyróżnia się zarówno preparaty klasyczne (karbamazepina, kwas walproinowy, fenytoina), jak i nowszej generacji (lamotrygina, lewetiracetam, lakozamid).

Skuteczność farmakoterapii przeciwpadaczkowej ocenia się poprzez monitorowanie częstości napadów, a jej celem jest osiągnięcie całkowitej kontroli napadów lub znaczące zmniejszenie ich częstości. U około 70% pacjentów możliwe jest uzyskanie remisji napadów przy odpowiednio dobranym leczeniu. Szczególnej uwagi wymaga farmakoterapia u kobiet w wieku rozrodczym (ryzyko teratogenności), dzieci oraz osób starszych, gdzie farmakokinetyka leków może być istotnie zmieniona.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl