metabolizm trazodonu
Metabolizm trazodonu odbywa się głównie w wątrobie poprzez enzymy cytochromu P450, przede wszystkim przez izoenzym CYP3A4. Głównym metabolitem aktywnym jest m-chlorofenylopiperazy (mCPP), który wykazuje działanie serotoninergiczne i może przyczyniać się do efektów terapeutycznych oraz działań niepożądanych leku.
Trazodon charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym 5-9 godzin, a jego aktywny metabolit mCPP ma nieco dłuższy okres półtrwania. Lek jest wydalany głównie przez nerki (około 75%) w postaci metabolitów, a jedynie niewielka część jest wydalana z kałem.
Istotne są interakcje trazodonu z innymi lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, takimi jak ketokonazol, rytonawir czy karbamazepina, które mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie trazodonu we krwi. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki ze względu na ryzyko kumulacji leku w organizmie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Azoneurax 75 mg
Farmakokinetyka trazodonu chlorowodorku w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu Azoneurax wykazuje liniową zależność od dawki w zakresie 75 mg do 150 mg. Po podaniu doustnym dawki 75 mg, maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) wynosi około 0,7 µg/ml i osiągane jest po 4 godzinach (Tmax), z polem pod krzywą (AUC) około 8 µg/ml/h. Przy dawce 150 mg Cmax wzrasta do około 1,2 µg/ml, a AUC do około 18 µg/ml/h, przy zachowaniu tego samego Tmax. Okres półtrwania (t1/2) wynosi około 12 godzin i jest niezależny od dawki, co umożliwia stosowanie dawkowania raz lub dwa razy na dobę, sprzyjając lepszej adherencji terapeutycznej. Metabolizm trazodonu odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, co ma istotne implikacje kliniczne w kontekście potencjalnych interakcji lekowych z inhibitorami lub induktorami tego enzymu.
AUC, Cmax, CYP3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka trazodonu, formulacja o zmodyfikowanym uwalnianiu, inhibitor CYP3A4, metabolizm trazodonu, mikrosomy wątroby, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, trazodon chlorowodorek, uwalnianie substancji aktywnej - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Trazodone Neuraxpharm 150 mg
Produkt leczniczy Trazodone Neuraxpharm, zawierający trazodon chlorowodorek, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, co umożliwia szybki początek działania. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, gdzie izoenzym CYP3A4 cytochromu P450 katalizuje przemianę trazodonu do aktywnego metabolitu m-chlorofenylopiperazyny. Procesy metaboliczne obejmują N-utlenianie oraz hydroksylację, które wpływają na biodostępność i czas działania leku. Okres półtrwania w fazie końcowej eliminacji wynosi od 5 do 13 godzin, co determinuje schemat dawkowania i utrzymanie efektu terapeutycznego.
biodostępność, biotransformacja, cytochrom P450, eliminacja trazodonu, hydroksylacja, izoenzym CYP3A4, klirens trazodonu, m-chlorofenylopiperazyna, metabolizm trazodonu, mikrosomy wątroby, N-utlenianie, okres półtrwania, proces metaboliczny, profil farmakokinetyczny, przenikanie do mleka kobiecego, szlak metaboliczny, trazodon chlorowodorek, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wydalanie przez nerki - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Trittico XR 300 mg
Trazodon w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Trittico XR) wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się proporcjonalnym wzrostem Cmax i AUC wraz ze wzrostem dawki od 75 mg do 300 mg. Po pojedynczym podaniu dawki 75 mg, 150 mg i 300 mg, wartości Cmax wynoszą odpowiednio 294 ng/mL, 531 ng/mL i 1179 ng/mL, a AUC0-∞ odpowiednio 8658 h·ng/mL, 16388 h·ng/mL i 30983 h·ng/mL. Tmax mieści się w zakresie 6-8 godzin, co jest typowe dla preparatów o przedłużonym uwalnianiu i zapewnia stabilne stężenie terapeutyczne. Po wielokrotnym podaniu dawki 300 mg raz na dobę osiągany jest stan stabilny z Cmax,ss na poziomie 2366 ng/mL oraz AUCss wynoszącym 36535 h·ng/mL, co wskazuje na kumulację leku. Okres półtrwania wynosi około 10-13 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i poprawia compliance pacjentów.
compliance pacjenta, CYP3A4, cytochrom P450, farmakokinetyka trazodonu, interakcje lekowe, kumulacja leku, metabolizm trazodonu, mikrosomy wątrobowe, odpowiedź kliniczna, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą, profil farmakokinetyczny, proporcjonalność dawki, stan stabilny, stężenie w osoczu, Tmax, zaburzenia depresyjne, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Interakcje leku – Azoneurax 150 mg
Trazodon, substancja czynna preparatu Azoneurax, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Metabolizm trazodonu odbywa się głównie przez izoenzymy CYP3A4, co powoduje, że inhibitory tego enzymu (np. erytromycyna, ketokonazol, rytonawir) mogą podwajać stężenie leku w osoczu, prowadząc do działań niepożądanych takich jak nudności, omdlenia i hipotonia. Z kolei induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenytoina, barbiturany) obniżają stężenie trazodonu nawet o 76%, co może osłabić efekt terapeutyczny i wymaga monitorowania oraz ewentualnej korekty dawki. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, inhibitorów monoaminooksydazy oraz leków sedatywnych, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, ciężkiej hipotensji ortostatycznej oraz nasilonej sedacji.
Azoneurax, barbituranym, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, działanie niepożądane, działanie niepożądane układu sercowo-naczyniowego, działanie synergistyczne, działanie uspokajające, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, hipotonia ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klonidyna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek wydłużający odstęp QT, lewodopa, m-chlorofenylopiperazyna, metabolizm trazodonu, nefazodon, niemiarowość komorowa, parametr koagulologiczny, pochodna fenotiazyny, rytonawir, torsade de pointes, trazodon, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Trazodon – Interakcje
Trazodon wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, indynawir, nefazodon) mogą znacząco zwiększać stężenie trazodonu w osoczu, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki leku lub unikania takiego połączenia (np. rytonawir 200 mg BID podwaja stężenie trazodonu). Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina (400 mg/dobę), obniżają stężenie trazodonu i jego aktywnego metabolitu m-CPP odpowiednio o 76% i 60%, co może wymagać zwiększenia dawki trazodonu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu trazodonu z lekami zwiększającymi stężenie serotoniny (IMAO, TCA, SSRI, buprenorfina), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, a także z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza wydłużającymi odstęp QT oraz pochodnymi fenotiazyny, które mogą wywołać ciężką hipotonię ortostatyczną.
benzodiazepina, czas protrombinowy, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, farmakokinetyka trazodonu, funkcja psychomotoryczna, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, IMAO, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, m-chlorofenylopiperazyna, metabolizm trazodonu, niemiarowość komorowa, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna fenotiazyny, profil farmakologiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, torsade de pointes, trazodon, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Trittico XR 150 mg
Produkt leczniczy Trittico XR zawierający chlorowodorek trazodonu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się dawkozależną farmakokinetyką. Po pojedynczym podaniu dawek 75 mg, 150 mg i 300 mg obserwuje się wzrost maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) odpowiednio do 294 ng/mL (SD 71,4), 531 ng/mL (SD 143) oraz 1179 ng/mL (SD 583). Ekspozycja ogólnoustrojowa mierzona jako AUC0-∞ również rośnie proporcjonalnie do dawki: 8658 h·ng/mL (SD 2833) dla 75 mg, 16388 h·ng/mL (SD 5419) dla 150 mg oraz 30983 h·ng/mL (SD 12522) dla 300 mg. Mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) wynosi od 6 do 8 godzin, co wskazuje na wolne uwalnianie substancji czynnej. Po wielokrotnym podawaniu dawki 300 mg raz na dobę, Cmax w stanie stacjonarnym wzrasta do 2366 ng/mL (SD 920), a AUCss do 36535 h·ng/mL (SD 16091), co świadczy o istotnej akumulacji leku.
biodostępność leku, chlorowodorek trazodonu, cytochrom P450, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka trazodonu, induktor enzymu, inhibitor enzymu, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm trazodonu, mikrosom wątroby ludzkiej, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, stan stabilny, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu