biodostępność dazatynibu

Biodostępność dazatynibu to parametr farmakokinetyczny określający stopień, w jakim ten lek przeciwnowotworowy po podaniu doustnym dociera do krążenia ogólnego i staje się dostępny w miejscu działania. Badania wskazują, że bezwzględna biodostępność dazatynibu wynosi około 14-34%, co oznacza stosunkowo niską absorpcję z przewodu pokarmowego.

Na biodostępność dazatynibu istotny wpływ mają czynniki zewnętrzne, szczególnie spożywanie posiłków. Przyjmowanie leku z wysokotłuszczowym posiłkiem może zwiększyć ekspozycję na dazatynib o około 14%. Równie ważnym czynnikiem jest pH środowiska żołądka – rozpuszczalność dazatynibu znacząco spada przy wyższym pH, dlatego stosowanie inhibitorów pompy protonowej i blokerów H2 może obniżyć jego biodostępność nawet o 60-70%.

Dazatynib charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (około 96-98%), co wpływa na jego dystrybucję w organizmie. Metabolizowany jest głównie przez enzymy CYP3A4, a jego metabolity wykazują zmienną aktywność. Stosowanie silnych induktorów lub inhibitorów CYP3A4 może znacząco modyfikować jego biodostępność, co wymaga dostosowania dawkowania w przypadku terapii skojarzonej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Dasatinib SUN 100 mg

Dazatynib jest substratem izoenzymu CYP3A4, co predysponuje go do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir oraz sok grejpfrutowy, mogą znacząco zwiększać ekspozycję na dazatynib, podnosząc ryzyko toksyczności. Z kolei silne induktory CYP3A4, w tym ryfampicyna (600 mg/dobę), karbamazepina, fenytoina, fenobarbital oraz preparaty z dziurawca, obniżają stężenie dazatynibu w osoczu nawet o 82% (AUC), co może prowadzić do utraty skuteczności terapeutycznej. Słaby induktor, deksametazon, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co jest klinicznie akceptowalne. Biodostępność dazatynibu jest silnie zależna od pH żołądka – antagoniści receptora H₂ (np. famotydyna) i inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol 40 mg) obniżają ekspozycję na lek odpowiednio o 61% i 43% (AUC), dlatego ich stosowanie jest niewskazane. Leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają AUC dazatynibu o 55% przy jednoczesnym podaniu, ale podanie ich co najmniej 2 godziny przed lub po dazatynibie eliminuje ten efekt.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora histaminowego H2, antybiotyk makrolidowy, białka osocza, biodostępność dazatynibu, dziurawiec, glikokortykosteroid, glitazon, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, kwasowość soku żołądkowego, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwprątkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, metabolizm wątrobowy, pole pod krzywą, sok grejpfrutowy, substrat CYP2C8, tiazolidynodion, wąski zakres dawek terapeutycznych
Leksykon leków
Interakcje leku – Dasatinib Sandoz 140 mg

Dazatynib jest substratem enzymu CYP3A4, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne wpływające na jego stężenie w osoczu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna czy rytonawir, mogą znacząco zwiększać ekspozycję na dazatynib, co jest klinicznie istotne i przeciwwskazuje ich jednoczesne stosowanie. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, zmniejszają AUC dazatynibu nawet o 82%, co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapii. Deksametazon, jako słaby induktor, zmniejsza AUC o około 25%, co jest uznawane za efekt o niskim znaczeniu klinicznym. Ponadto, antagoniści receptora H2 (famotydyna) i inhibitory pompy protonowej (omeprazol) obniżają ekspozycję na dazatynib odpowiednio o 61% i około 43%, co wynika z podwyższenia pH żołądka i zmniejszenia rozpuszczalności leku. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu/magnezu również obniżają AUC i Cmax dazatynibu o 55% i 58%, jeśli podawane są jednocześnie, dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 2 godziny przed lub po dazatynibie.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, białko osocza, biodostępność dazatynibu, cytochrom P450, działanie niepożądane, enzym CYP3A4, frakcja leku, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający kwas solny, metabolizm wątrobowy, przewód pokarmowy, rozpuszczalność zależna od pH, sok grejpfrutowy, substrat CYP2C8, substrat CYP3A4, zaburzenie czynności wątroby, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Daruph 16 mg

Dazatynib, będący substratem enzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, rytonawir, sok grejpfrutowy) zwiększają stężenie dazatynibu w osoczu, co podnosi ryzyko działań niepożądanych i dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Z kolei silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, dziurawiec) mogą obniżyć AUC dazatynibu nawet o 82%, co grozi utratą skuteczności terapii. Deksametazon, jako słaby induktor, zmniejsza AUC o około 25%, co jest klinicznie akceptowalne. Ponadto, leki wpływające na pH żołądka, takie jak inhibitory pompy protonowej (omeprazol) i antagoniści receptora H2, obniżają biodostępność dazatynibu (zmniejszenie AUC o 20-46%, Cmax o 38%), dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 2 godziny po dazatynibie. Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą redukować AUC dazatynibu o 55% i Cmax o 58%, co wymaga zachowania 2-godzinnego odstępu między podaniami.
achlorhydria, alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, astemizol, beprydil, biodostępność dazatynibu, chinidyna, cyzapryd, dazatynib, deksametazon, dihydroergotamina, działanie niepożądane, dziurawiec, ergotamina, erytromycyna, ezomeprazol, famotydyna, fenobarbital, fenytoina, glitazon, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek zobojętniający sok żołądkowy, omeprazol, pantoprazol, pimozyd, ranitydyna, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP2C8, substrat CYP3A4, symwastatyna, telitromycyna, terfenadyna, trombocytopenia, wiązanie z białkami osocza, wodorotlenek aluminium, wodorotlenek magnezu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 80 mg

Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin. Farmakokinetyka leku jest proporcjonalna do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Podanie z posiłkiem, zwłaszcza ubogotłuszczowym, zwiększa ekspozycję (AUC) odpowiednio o 14% i 21%, jednocześnie zmniejszając zmienność farmakokinetyczną (CV% 32-39 vs. 47% na czczo), choć różnice te nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 L, CV% 93) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm wątrobowy, głównie przez CYP3A4, prowadzi do intensywnej biotransformacji, a okres półtrwania u pacjentów wynosi 5-6 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (85% dawki), z minimalnym udziałem nerek (4%).
białaczka limfoblastyczna Ph+, białaczka oporna na leczenie, biodostępność, biodostępność dazatynibu, ciężkie zaburzenia wątroby, cytochrom CYP3A4, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka dazatynibu, klirens leku, metabolizm dazatynibu, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, proporcjonalność dawki, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie w surowicy, Tmax, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Dasatinib Krka 50 mg

Dazatynib jest substratem enzymu CYP3A4, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne wpływające na jego metabolizm i stężenie w osoczu. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir, telitromycyna, sok grejpfrutowy) znacząco zwiększają ekspozycję na dazatynib i nie są zalecane do jednoczesnego stosowania. Z kolei silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca) mogą obniżyć AUC dazatynibu nawet o 82%, co wymaga unikania ich stosowania lub wyboru alternatywnych leków. Deksametazon, jako słaby induktor CYP3A4, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co jest klinicznie akceptowalne. Ponadto, leki wpływające na pH żołądka, takie jak inhibitory pompy protonowej (omeprazol) i antagoniści receptora H2 (famotydyna), mogą obniżyć ekspozycję na dazatynib odpowiednio o 43% i 61%, dlatego zaleca się stosowanie leków zobojętniających sok żołądkowy z zachowaniem odstępu czasowego co najmniej 2 godzin od podania dazatynibu. Dazatynib wiąże się z białkami osocza w około 96%, co może prowadzić do interakcji wypierania innych leków, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska pozostaje niejasne.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, astemizol, beprydyl, biodostępność dazatynibu, chinidyna, cyzapryd, dazatynib, deksametazon, dihydroergotamina, dysfagia, ergotamina, erytromycyna, famotydyna, fenobarbital, fenytoina, glitazon, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek zobojętniający sok żołądkowy, omeprazol, pH żołądka, pimozyd, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP2C8, symwastatyna, telitromycyna, terfenadyna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, ziele dziurawca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 20 mg

Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja (AUCτ) jest liniowo zależna od dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Biodostępność leku jest nieznacznie zwiększona przez posiłki, zarówno bogatotłuszczowe (wzrost AUC o 14%), jak i ubogotłuszczowe (wzrost AUC o 21%), jednak zmiany te nie mają klinicznego znaczenia. Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (47% CV) niż z posiłkiem (32-39% CV). Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 L, CV 93%) i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, a pozorny klirens po podaniu doustnym jest wysoki (363,8 L/godz., CV 81,3%). Eliminacja następuje głównie przez kał (85% dawki), z marginalnym wydalaniem przez nerki (4%).
AUCτ, białka osocza, biodostępność dazatynibu, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, Cmax, CYP3A4, eliminacja dazatynibu, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens pozorny, modelowanie farmakokinetyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Ph+ ALL, podawanie na czczo, proces metaboliczny, proszek do sporządzania zawiesiny, przewlekła białaczka szpikowa, szybkie wchłanianie, tabletka, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Sandoz 80 mg

Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja na lek (AUCτ) rośnie niemal proporcjonalnie do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Okres półtrwania wynosi średnio 5-6 godzin u dorosłych i 2-5 godzin u populacji pediatrycznej. Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 l, CV 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a eliminacja następuje przede wszystkim drogą żółciową i kałową (85% dawki), z minimalnym wydalaniem nerkowym (4%). Spożycie posiłków, zarówno bogatotłuszczowych, jak i o niskiej zawartości tłuszczu, powoduje niewielkie, nieklinicznie istotne zwiększenie ekspozycji na lek (AUC wzrasta o 14-21%).
białka osocza, biodostępność dazatynibu, chromosom Philadelphia, CYP3A4, czynność wątroby, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, guzy lite, inhibitor enzymu, klirens, objętość dystrybucji, ostra białaczka limfoblastyczna, przestrzeń pozanaczyniowa, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, współczynnik zmienności, zawiesina doustna

biodostępność dazatynibu

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Dasatinib SUN 100 mg

Interakcje leku – Dasatinib Sandoz 140 mg

Interakcje leku – Daruph 16 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 80 mg

Interakcje leku – Dasatinib Krka 50 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Sandoz 80 mg