przeciwciała przeciwko reduktazie HMG-CoA
Przeciwciała przeciwko reduktazie HMG-CoA (3-hydroksy-3-metylo-glutarylo-koenzymu A) to autoprzeciwciała skierowane przeciwko kluczowemu enzymowi szlaku syntezy cholesterolu. Reduktaza HMG-CoA jest głównym celem działania statyn, popularnych leków obniżających poziom cholesterolu.
Obecność tych przeciwciał w organizmie pacjenta może być związana z autoimmunologiczną miopatią indukowaną statynami (SIAM). Jest to rzadkie, ale poważne powikłanie terapii statynami, charakteryzujące się postępującym osłabieniem mięśni, podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej we krwi oraz obecnością przeciwciał anty-HMGCR.
Diagnostyka obejmuje oznaczenie miana przeciwciał przeciwko reduktazie HMG-CoA metodą ELISA lub immunoblottingu. Istotne jest, że przeciwciała te mogą występować nie tylko u pacjentów przyjmujących statyny, ale również u osób nigdy nieleczonych tymi preparatami, szczególnie u pacjentów z idiopatycznymi miopatiami zapalnymi.
Leczenie miopatii związanej z przeciwciałami anty-HMGCR obejmuje odstawienie statyn oraz wdrożenie terapii immunosupresyjnej. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie dożylnych immunoglobulin, rituksymabu lub innych leków immunomodulujących.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Atorvox) konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby oraz ich okresowe monitorowanie w trakcie leczenia, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z podwyższoną aktywnością aminotransferaz. W przypadku utrzymania się aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią chorób wątroby oraz u osób spożywających znaczne ilości alkoholu. Badanie SPARCL wskazuje na zwiększone ryzyko udarów krwotocznych przy stosowaniu dawki 80 mg atorwastatyny u pacjentów po udarze niedokrwiennym lub TIA, zwłaszcza z wywiadem udaru krwotocznego lub zawału lakunarnego, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
alkoholizm, aminotransferazy, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, funkcja wątroby, górna granica normy, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, lek immunosupresyjny, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niewydolność nerek, osłabienie mięśni proksymalnych, przeciwciała przeciwko reduktazie HMG-CoA, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, SPARCL, udar krwotoczny, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sortis 80
Leczenie atorwastatyną (SORTIS) w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii, w tym rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia należy ocenić enzymy wątrobowe, a w przypadku ich wzrostu powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób z czynnikami predysponującymi do rabdomiolizy, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze uszkodzenia mięśni po statynach lub fibratach oraz wiek powyżej 70 lat. W przypadku podwyższenia aktywności CK powyżej 5 razy GGN nie należy rozpoczynać leczenia, a przy wzroście powyżej 10 razy GGN lub objawach rabdomiolizy terapia musi być przerwana. Pacjentów należy edukować o konieczności zgłaszania bólów mięśniowych, osłabienia i innych objawów sugerujących uszkodzenie mięśni.
aminotransferazy, atorwastatyna, białko transportujące, ból mięśniowy, fibrat, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, miopatia, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, osłabienie mięśni proksymalnych, przeciwciała przeciwko reduktazie HMG-CoA, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy