cicha inaktywacja

Cicha inaktywacja (ang. silent inactivation) to zjawisko, w którym dochodzi do zahamowania aktywności genu bez widocznych zmian fenotypowych u pacjenta. W przeciwieństwie do klasycznych mutacji, które powodują wyraźne objawy kliniczne, cicha inaktywacja może pozostawać niezauważona przez długi czas.

Mechanizm cichej inaktywacji najczęściej związany jest z procesami epigenetycznymi, takimi jak metylacja DNA, modyfikacje histonów czy działanie niekodującego RNA. Zjawisko to ma szczególne znaczenie w kontekście chorób genetycznych, gdzie jeden z alleli może zostać wyciszony, podczas gdy drugi funkcjonuje prawidłowo, maskując potencjalne zaburzenia.

W praktyce klinicznej cicha inaktywacja stanowi wyzwanie diagnostyczne, gdyż standardowe testy genetyczne mogą nie wykrywać tego typu zmian. Jest szczególnie istotna w diagnostyce chorób dziedziczonych recesywnie oraz w ocenie ryzyka genetycznego. Zjawisko to obserwuje się również w procesach nowotworowych, gdzie inaktywacja genów supresorowych może przyczyniać się do progresji choroby.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl