podostra niewydolność wątroby
Podostra niewydolność wątroby (ang. subacute liver failure) to stan kliniczny charakteryzujący się szybko postępującym upośledzeniem funkcji wątroby w okresie od 2 do 26 tygodni u pacjentów bez wcześniej rozpoznanej choroby wątroby. Stanowi pośrednią formę między ostrą niewydolnością wątroby (rozwijającą się w ciągu 2 tygodni) a przewlekłą niewydolnością wątroby.
Najczęstsze przyczyny podostrej niewydolności wątroby obejmują wirusowe zapalenie wątroby (szczególnie HBV), reakcje polekowe (np. na paracetamol, izoniazyd, leki przeciwdrgawkowe), toksyny, choroby autoimmunologiczne oraz zespół Budd-Chiariego. Charakterystycznymi objawami są żółtaczka, encefalopatia wątrobowa, koagulopatia, wodobrzusze oraz zaburzenia metaboliczne.
Diagnostyka obejmuje ocenę parametrów wątrobowych (aminotransferazy, bilirubina, czynniki krzepnięcia), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa), a w niektórych przypadkach biopsję wątroby. Szczególnie istotne jest monitorowanie wskaźnika INR oraz stężenia albumin, które mogą wskazywać na stopień uszkodzenia funkcji syntetycznej wątroby.
Leczenie podostrej niewydolności wątroby jest wielokierunkowe i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, leczenie wspomagające oraz, w przypadkach nieodwracalnego uszkodzenia, kwalifikację do przeszczepienia wątroby. Rokowanie jest poważne – śmiertelność bez przeszczepienia może sięgać 40-80%, w zależności od etiologii i stopnia zaawansowania choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Walina – Wskazania do stosowania
Walina, jako aminokwas egzogenny, jest niezbędnym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, stosowanych u pacjentów, u których odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparaty te są dedykowane różnym grupom wiekowym, w tym noworodkom (w tym wcześniakom) oraz dzieciom powyżej 2 roku życia, a także dorosłym i młodzieży. Walina jest integralną częścią specjalistycznych mieszanin aminokwasowych, takich jak Aminomel Nephro czy Nephrotect, przeznaczonych dla pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek, również poddawanych dializie. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby stosuje się preparaty zawierające walinę, np. Aminoplasmal Hepa 10%, które wspierają żywienie pozajelitowe u pacjentów z encefalopatią wątrobową. Zawartość waliny w preparatach waha się od 3,10 g/l (Aminomix 1 Novum) do 9,00 g/l (Aminoven Infant 10%), a objętości opakowań wynoszą zazwyczaj od 500 ml do 2500 ml.
aminokwas egzogenny, dializa, dializa otrzewnowa, emulsja tłuszczowa, encefalopatia wątrobowa, hemodializa, katabolizm, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odżywianie dojelitowe, podostra niewydolność wątroby, preparat all-in-one, przewlekła niewydolność nerek, wcześniak, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe noworodków - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminoplasmal Hepa 10%
Aminoplasmal Hepa – 10% to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, encefalopatią wątrobową umiarkowaną do ciężkiej, ostrą oraz podostrą niewydolnością wątroby. Preparat jest wskazany dla dorosłych, młodzieży (12-18 lat) oraz dzieci powyżej 2 lat, z wyłączeniem dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Specjalny skład aminokwasowy charakteryzuje się zwiększoną zawartością aminokwasów rozgałęzionych (leucyna 13,6 g/l, izoleucyna 8,8 g/l, walina 10,6 g/l) oraz zmniejszoną zawartością aminokwasów aromatycznych (fenyloalanina 1,6 g/l, tryptofan 1,5 g/l), co ma na celu odciążenie wątroby i ograniczenie ryzyka encefalopatii. Preparat zawiera także argininę (8,8 g/l) i ornitynę (1,66 g/l), wspomagające cykl mocznikowy i eliminację amoniaku.
acetylocysteina, alanina, aminokwas aromatyczny, aminokwas rozgałęziony, amoniak, arginina, asparagina, cykl mocznikowy, emulsja tłuszczowa, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, niewydolność wątroby, ornityna, osmolarność, ostra niewydolność wątroby, podostra niewydolność wątroby, prolina, seryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenie czynności wątroby, zespół neurologiczno-psychiatryczny, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Asparagina – Wskazania do stosowania
Asparagina pełni kluczową rolę w farmakoterapii specjalistycznej, występując zarówno jako aminokwas w preparatach do żywienia pozajelitowego, jak i w formie enzymu L-asparaginazy (kryzantaspazy) stosowanej w onkohematologii. L-asparaginaza, szczególnie w postaci Crisantaspase Porton Biopharma (10 000 IU), jest integralnym elementem wielolekowych schematów leczenia ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL), zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na asparaginazę pochodzącą z E. coli lub jej pegylowaną formę. Enzym ten katalizuje hydrolizę L-asparaginy, niezbędnej dla komórek nowotworowych, które nie syntetyzują jej endogennie, co prowadzi do ich selektywnej eliminacji. Jednostka aktywności asparaginazy definiowana jest jako ilość enzymu hydrolizująca 1 μmol L-asparaginy na minutę w pH 8,6 i 37°C.
aminokwasy aromatyczne, aminokwasy rozgałęzione, chemioterapeutyk, cicha inaktywacja, degradacja enzymatyczna, encefalopatia wątrobowa, kryzantaspaza, L-asparagina, L-asparaginaza, leczenie onkohematologiczne, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niewydolność wątroby, pegylowana asparaginaza, podostra niewydolność wątroby, schemat wielolekowy, terapia skojarzona, żywienie pozajelitowe