staw krzyżowo-biodrowy

Staw krzyżowo-biodrowy (articulatio sacroiliaca) to połączenie pomiędzy kością krzyżową a kością biodrową, stanowiące kluczowy element miednicy. Ma charakter stawu płaskiego o niewielkiej ruchomości (amfiartrozy), którego główną funkcją jest przenoszenie obciążeń między kręgosłupem a kończynami dolnymi.

Anatomicznie staw krzyżowo-biodrowy wzmacniają silne więzadła: krzyżowo-biodrowe przednie i tylne, krzyżowo-guzowe oraz krzyżowo-kolcowe. Powierzchnie stawowe pokryte są chrząstką szklistą (po stronie kości krzyżowej) i włóknistą (po stronie kości biodrowej), co wpływa na jego specyficzną biomechanikę.

W praktyce klinicznej dysfunkcje stawu krzyżowo-biodrowego stanowią istotną przyczynę dolegliwości bólowych dolnej części pleców (15-30% przypadków). Diagnostyka obejmuje testy prowokacyjne (test Patricka, test Mennella, test Gaenslena), badania obrazowe (RTG, TK, MRI) oraz blokady diagnostyczne. Najczęstsze patologie to zapalenie stawu krzyżowo-biodrowego, zespół bólowy stawu, zmiany zwyrodnieniowe oraz niestabilność.

Leczenie dysfunkcji stawu krzyżowo-biodrowego ma charakter interdyscyplinarny i obejmuje farmakoterapię, fizjoterapię z technikami manualnymi, iniekcje dostawowe (kortykosteroidy, kwas hialuronowy), neurolizę oraz w skrajnych przypadkach leczenie operacyjne (artrodezy).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl