transmisja HBV
Transmisja wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV) zachodzi głównie poprzez kontakt z krwią lub innymi płynami ustrojowymi osoby zakażonej. Wirus charakteryzuje się wysoką zakaźnością – jest około 100 razy bardziej zakaźny niż HIV przy ekspozycji na zakażoną krew.
Najczęstsze drogi transmisji HBV obejmują: kontakty seksualne bez zabezpieczenia, ekspozycję na krew (w tym przez uszkodzoną skórę lub błony śluzowe), transmisję wertykalną z matki na dziecko (szczególnie podczas porodu), wspólne używanie igieł lub strzykawek, a także nieprawidłowo wykonywane zabiegi medyczne przy użyciu niesterylnego sprzętu.
Szczególnie narażone na zakażenie HBV są: personel medyczny, osoby przyjmujące narkotyki drogą dożylną, osoby utrzymujące kontakty seksualne z wieloma partnerami, noworodki matek HBV-dodatnich oraz osoby poddawane procedurom medycznym w warunkach niespełniających standardów sterylności.
Profilaktyka transmisji HBV opiera się przede wszystkim na szczepieniach ochronnych, które są wysoce skuteczne, stosowaniu standardowych środków ostrożności w placówkach opieki zdrowotnej, badaniach przesiewowych krwi i narządów przed transplantacją oraz edukacji społeczeństwa na temat dróg zakażenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ictady 245 mg
Dane kliniczne obejmujące ponad 1000 przypadków ekspozycji na tenofowir dizoproksyl (Ictady, 245 mg) u kobiet w ciąży nie wykazują zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani toksycznego wpływu na płód czy noworodka. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają brak negatywnego wpływu na procesy rozrodcze. Stosowanie leku w ciąży jest uzasadnione klinicznie, zwłaszcza w trzecim trymestrze, gdzie potwierdzono, że terapia zmniejsza ryzyko wertykalnej transmisji HBV, gdy jest stosowana jako uzupełnienie standardowej profilaktyki noworodkowej (immunoglobulina i szczepionka). W trzech kontrolowanych badaniach klinicznych 327 kobiet otrzymywało 245 mg tenofowiru raz dziennie od 28.-32. tygodnia ciąży do 1-2 miesięcy po porodzie, bez sygnałów dotyczących bezpieczeństwa w obserwacji do 12 miesięcy po porodzie.
badanie przedkliniczne, bursztynian tenofowiru dizoproksylu, dizoproksyl tenofowiru, immunoglobulina anty-HBV, karmienie piersią, płodność, przewlekłe zakażenie HBV, szczepionka przeciwko HBV, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwwirusowa, transmisja HBV, transmisja wertykalna HBV, transmisja wirusa, trzeci trymestr ciąży, wirusowe zapalenie wątroby typu B, WZW typu B, zakażenie HBV, zakażenie HIV - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Entecavir Fomed 1 mg
Entekawir, stosowany w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak pełnych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania entekawiru w ciąży oraz potencjalnego wpływu na rozwój płodu powoduje, że lek ten powinien być stosowany jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz indywidualne podejście do decyzji terapeutycznych, uwzględniające stan kliniczny pacjentki i aktywność choroby. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały potencjalne ryzyko reprodukcyjne przy dużych dawkach, jednak brak jest jednoznacznych danych u ludzi. W przypadku ciąży konieczne jest rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych oraz ścisłe monitorowanie stanu matki i płodu.
aktywność choroby, badanie toksykologiczne, entekawir, immunoglobulina anty-HBV, lek przeciwwirusowy, metody antykoncepcji, model zwierzęcy, opcja terapeutyczna, przenikanie leku do mleka, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, szczepienie przeciwko HBV, terapia entekawirem, terapia przeciwwirusowa, transmisja HBV, wirus zapalenia wątroby typu B, zakażenie HBV - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Entecavir Zentiva 0,5 mg
Entekawir, dostępny w dawkach 0,5 mg i 1 mg w postaci tabletek powlekanych (Entecavir Zentiva), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji ze względu na nieznane ryzyko teratogenne. U ciężarnych brak jest wystarczających danych klinicznych, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ przy dużych dawkach, dlatego entekawir powinien być stosowany tylko w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Niezbędne jest także stosowanie standardowych procedur profilaktycznych zapobiegających pionowemu przeniesieniu HBV (immunoglobulina anty-HBV i szczepienie noworodka).