metabolit A771726
Metabolit A771726 jest głównym aktywnym metabolitem leflunomidu, leku stosowanego w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS). Powstaje w wyniku przekształcenia leflunomidu w organizmie, głównie w wątrobie i ścianie jelita. A771726 wykazuje znacznie dłuższy okres półtrwania niż związek macierzysty, wynoszący około 15-18 dni, co umożliwia stosowanie leflunomidu raz dziennie.
Mechanizm działania A771726 polega na selektywnym hamowaniu enzymu dehydrogenazy dihydroorotanowej (DHODH), kluczowego w biosyntezie pirymidyn. Prowadzi to do zahamowania proliferacji limfocytów T, które odgrywają istotną rolę w patogenezie chorób autoimmunologicznych. Dzięki temu działaniu metabolit A771726 wykazuje właściwości immunomodulujące i przeciwzapalne.
W praktyce klinicznej monitorowanie stężenia metabolitu A771726 może być istotne przy ocenie skuteczności terapii leflunomidem oraz przy zarządzaniu jego działaniami niepożądanymi. W przypadku konieczności szybkiej eliminacji leku z organizmu (np. z powodu ciężkich działań niepożądanych lub planowanej ciąży) stosuje się cholestyramina lub węgiel aktywowany, które przyspieszają wydalanie A771726.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leflunomid Bluefish 10 mg
Leflunomid jest prolekiem, którego działanie terapeutyczne wynika głównie z aktywnego metabolitu A771726, powstającego w wyniku metabolizmu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Wchłanianie leku jest wysokie (82-95%) i niezależne od obecności pokarmu, a czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia metabolitu w osoczu wynosi od 1 do 24 godzin. Ze względu na długi okres półtrwania A771726 (~2 tygodnie), stosuje się dawkę nasycającą 100 mg przez 3 dni, co pozwala szybciej osiągnąć stan równowagi, w którym średnie stężenie metabolitu wynosi około 35 μg/ml przy dawce 20 mg/dobę. Metabolit wykazuje silne, liniowe wiązanie z białkami osocza (~99,4%), a jego objętość dystrybucji jest niewielka (~11 litrów), co wskazuje na ograniczoną dystrybucję tkankową. Klirens metabolitu jest niski (~31 ml/h), co odzwierciedla powolną eliminację leku z organizmu.
aktywator cytochromu P-450, biologiczny okres półtrwania, biotransformacja, CAPD, cholestyramina, ciągła dializa otrzewnowa, cymetydyna, cytochrom P-450, dawka nasycająca, ekspozycja układowa, farmakodynamika, hemodializa, inhibitor cytochromu P-450, interakcja farmakokinetyczna, JRA, klirens, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, metabolit A771726, metabolizm pierwszego przejścia, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, stan równowagi farmakologicznej, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leflunomide Sandoz 20 mg
Leflunomid, będący prolekiem, ulega szybkiemu metabolizmowi pierwszego przejścia do aktywnego metabolitu A771726, który odpowiada za działanie terapeutyczne leku. Biodostępność leflunomidu wynosi od 82% do 95%, a maksymalne stężenie metabolitu A771726 w osoczu osiągane jest w ciągu 1 do 24 godzin po podaniu. Ze względu na długi okres półtrwania metabolitu (~2 tygodnie), stosuje się dawkę nasycającą 100 mg przez 3 dni, aby szybciej osiągnąć stan stacjonarny. W stanie równowagi stężenie A771726 wynosi około 35 μg/ml przy dawce 20 mg/dobę, a metabolit wykazuje wysokie, liniowe wiązanie z albuminami (około 99,38%). Objętość dystrybucji A771726 wynosi około 11 litrów, a metabolizm nie jest istotnie zależny od enzymów cytochromu P450. Wydalanie zachodzi zarówno z moczem, jak i kałem, z klirensem około 31 ml/godz., a metabolit może być usuwany przez węgiel aktywowany lub kolestyraminę, co przyspiesza eliminację.
4-trifluorometyloanilina, albuminy, biotransformacja metabolitu, cytochrom P450, dawka nasycająca, dializa otrzewnowa, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka metabolitu, hemodializa, induktor cytochromu, inhibitor cytochromu, interakcja z warfaryną, izotop 14C, kolestyramina, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolit A771726, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, okres półtrwania, pochodne glukuronidowe, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, stan stacjonarny, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wydalanie żółciowe, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomid Bluefish 10 mg
Leflunomid, poprzez swój aktywny metabolit A771726 o długim okresie półtrwania, wykazuje silne działanie teratogenne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz po jej zakończeniu – okres ten wynosi do 2 lat przy naturalnej eliminacji metabolitu lub 11 dni po zastosowaniu procedury przyspieszonego wymywania (cholestyramina 8 g 3x/d lub węgiel aktywny 50 g 4x/d przez 11 dni). Po zakończeniu terapii i procedurze eliminacji konieczne jest potwierdzenie stężenia metabolitu w osoczu poniżej 0,02 mg/l w dwóch pomiarach z co najmniej 14-dniowym odstępem, co minimalizuje ryzyko teratogenności. W przypadku opóźnienia miesiączki lub podejrzenia ciąży należy niezwłocznie wykonać test ciążowy i rozważyć natychmiastowe wdrożenie procedury wymywania leku. Leflunomid jest również przeciwwskazany podczas karmienia piersią ze względu na przenikanie metabolitów do mleka i potencjalne ryzyko dla dziecka.
antykoncepcja, antykoncepcja hormonalna, cholestyramina, dializa otrzewnowa, działanie teratogenne, eliminacja leku, hemodializa, lek immunosupresyjny, metabolit A771726, monitorowanie stężenia, okres półtrwania, płodność mężczyzn, procedura wymywania leku, stężenie metabolitu, wady wrodzone, węgiel aktywny - Leksykon substancji czynnych
Leflunomid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Leflunomid, stosowany w terapii chorób reumatycznych, charakteryzuje się długim okresem półtrwania aktywnego metabolitu A771726 (1–4 tygodnie), co wymaga szczegółowego monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności i hematotoksyczności. Zaleca się kontrolę aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT) co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni. W przypadku wzrostu AlAT do 2–3-krotności górnej granicy normy należy rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 10 mg i częstsze monitorowanie, natomiast przy przekroczeniu 3-krotności lub utrzymaniu 2-krotnego wzrostu konieczne jest przerwanie terapii i wdrożenie procedury wymywania (8 g cholestyraminy 3x/d lub 50 g węgla aktywowanego 4x/d). Przed i w trakcie leczenia należy także monitorować morfologię krwi co 2 tygodnie przez 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z niedokrwistością, leukopenią lub trombocytopenią. Leflunomid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką hipoproteinemią i zaburzeniami czynności wątroby, a spożycie alkoholu podczas terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko addytywnego uszkodzenia wątroby.
aminotransferaza alaninowa, cholestyramina, choroby reumatyczne, gruźlica, hematotoksyczność, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, immunosupresja, lek mielosupresyjny, łuszczyca krostkowa, metabolit A771726, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, okres półtrwania biologiczny, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, próba tuberkulinowa, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie jonów wapniowych, substancja immunosupresyjna, supresja szpiku, test uwalniania interferonu gamma, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie oportunistyczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leflunomid Egis 15 mg
Leflunomid, będący prolekiem, ulega szybkiemu metabolizmowi pierwszego przejścia do aktywnego metabolitu A771726, który odpowiada za działanie terapeutyczne. Wchłanianie leflunomidu z przewodu pokarmowego jest wysokie (82-95%), a czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia metabolitu w osoczu jest zmienny (1-24 h). A771726 wykazuje długi okres półtrwania około 2 tygodni, co uzasadnia stosowanie dawki nasycającej 100 mg przez 3 dni w celu szybkiego osiągnięcia stanu równowagi. W stanie równowagi stężenie metabolitu po dawce 20 mg/dobę wynosi około 35 µg/ml, a kumulacja w osoczu jest około 33-35-krotna w porównaniu do pojedynczej dawki. Metabolit wiąże się intensywnie z białkami osocza (wolna frakcja ~0,62%), co wpływa na jego dystrybucję (objętość dystrybucji ~11 l) i potencjalne interakcje lekowe, choć kliniczne znaczenie tych interakcji jest na razie niepotwierdzone.
albumina, biologiczny okres półtrwania, CAPD, cholestyramina, choroba reumatologiczna, cytochrom P-450, dawka nasycająca, dializa otrzewnowa, dysfagia, hemodializa, JRA, klirens, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, metabolit A771726, metabolizm leflunomidu, metabolizm pierwszego przejścia, mikrosomy, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, wątroba, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomide Sandoz
Leflunomide Sandoz, zawierający leflunomid, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i hematotoksyczności, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z innymi DMARD, takimi jak metotreksat, co jest przeciwwskazane. Aktywny metabolit A771726 charakteryzuje się długim okresem półtrwania od 1 do 4 tygodni, co powoduje, że działania niepożądane, takie jak uszkodzenie wątroby, toksyczne efekty na układ krwiotwórczy oraz reakcje alergiczne, mogą pojawić się nawet po zakończeniu terapii. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych lub konieczności szybkiego usunięcia metabolitu, wskazane jest zastosowanie procedury wymywania, której decyzję podejmuje lekarz na podstawie stanu klinicznego pacjenta.
aktywny metabolit, DMARD, farmakokinetyka, hematotoksyczność, hepatotoksyczność, laktoza jednowodna, lecytyna, leflunomid, leki modyfikujące przebieg choroby, metabolit A771726, metotreksat, morfologia krwi, nadwrażliwość na soję, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, okres półtrwania, procedura wymywania, reakcja alergiczna, toksyczność hematologiczna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leflunomid Egis 10 mg
Leflunomid Egis, klasyfikowany jako selektywny lek immunosupresyjny (ATC: L04AA13), jest DMARD o działaniu przeciwproliferacyjnym, stosowany głównie w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) oraz artropatii łuszczycowej. Po podaniu ulega szybkiemu metabolizmowi do aktywnego metabolitu A771726, który hamuje enzym dehydrogenazę dihydroorotanu (DHODH), co prowadzi do zahamowania proliferacji limfocytów i efektów immunomodulacyjnych, immunosupresyjnych oraz przeciwzapalnych. Skuteczność leflunomidu potwierdzono w licznych badaniach klinicznych fazy II i III, obejmujących dawki od 5 do 25 mg/dobę, z początkową dawką nasycającą 100 mg/dobę przez 3 dni. W badaniu YU203 (n=402) wskaźnik odpowiedzi ACR wyniósł odpowiednio 50,5% i 54,5% dla dawek 10 i 25 mg/dobę, znacząco przewyższając placebo (27,7%). Podobne wyniki uzyskano w badaniach MN301, MN302, MN303 oraz US301, gdzie leflunomid 20 mg/dobę wykazywał przewagę nad placebo i porównywalną skuteczność do sulfasalazyny oraz metotreksatu, choć w badaniu MN302 metotreksat wykazał wyższą skuteczność (64,8% vs 50,5% ACR). Efekt terapeutyczny obserwowano już po 1 miesiącu, stabilizując się po 3-6 miesiącach i utrzymując przez cały okres leczenia.
aktywne reumatoidalne zapalenie stawów, artropatia łuszczycowa, badanie kliniczne, choroba autoimmunologiczna, dawka nasycająca, dehydrogenaza dihydroorotanu, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, enzym wątrobowy, immunomodulacja, immunosupresja, kryteria ACR, kryteria PsARC, kwas foliowy, lek przeciwreumatyczny, metabolit A771726, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, preparat przeciwreumatyczny, reumatoidalne zapalenie stawów, selektywny lek immunosupresyjny, sulfasalazyna, właściwość przeciwproliferacyjna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomid Egis
Leflunomid Egis, zawierający leflunomid, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na długi biologiczny okres półtrwania aktywnego metabolitu A771726 (1-4 tygodni) oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i hematotoksyczności. Zaleca się kontrolę aktywności AlAT (SGPT) co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni, z przerwaniem terapii i wdrożeniem procedury wymywania przy wzroście AlAT powyżej 3-krotnej górnej granicy normy. Morfologię krwi należy badać z taką samą częstotliwością, zwracając uwagę na ryzyko zaburzeń hematologicznych, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi problemami szpiku. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, konieczne jest szybkie usunięcie metabolitu poprzez podawanie cholestyraminy (8 g 3x/dobę) lub węgla aktywnego (50 g 4x/dobę), co zwykle trwa około 11 dni. Nie zaleca się łączenia leflunomidu z innymi DMARD, szczególnie hepatotoksycznymi lub hematotoksycznymi, np. metotreksatem, ze względu na ryzyko addytywnego działania toksycznego.
AlAT, azatiopryna, chlorochina, cholestyramina, DRESS, gruźlica, hematotoksyczność, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, inhibitor TNF-alfa, leflunomid, lek immunosupresyjny, lek modyfikujący przebieg choroby, lek przeciwmalaryczny, leukopenia, łuszczyca krostkowa, metabolit A771726, metotreksat, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, owrzodzenie skóry, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, próba tuberkulinowa, procedura wymywania, sole złota, śródmiąższowa choroba płuc, teriflunomid, test uwalniania interferonu gamma, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leflunomide Orion 20 mg
Leflunomid, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AA13), wykazuje działanie przeciwreumatyczne i antyproliferacyjne poprzez hamowanie enzymu dehydrogenazy dihydroorotanu (DHODH) przez aktywny metabolit A771726. Jego skuteczność w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) potwierdzono w licznych badaniach klinicznych fazy II i III, gdzie dawka podtrzymująca 20 mg/dobę wykazywała istotną poprawę wskaźników odpowiedzi według kryteriów ACR, osiągając od 49,4% do 54,5% w porównaniu do placebo (26,3%-27,7%). W badaniu YU203 odpowiedź ACR wyniosła 50,5% dla dawki 10 mg/dobę i 54,5% dla 25 mg/dobę, a w badaniu MN301/MN303 po 12 miesiącach leczenia wskaźnik odpowiedzi dla leflunomidu wynosił 52,3%, porównywalnie do sulfasalazyny (53,8%). W porównaniu z metotreksatem (dawka 7,5-15 mg/tydzień), leflunomid wykazywał nieco niższą skuteczność (50,5% vs 64,8% w badaniu MN302), choć w badaniu US301 różnice te nie były istotne statystycznie (49,4% vs 43,9%). Efekt terapeutyczny leflunomidu pojawia się po około miesiącu, stabilizuje się po 3-6 miesiącach i utrzymuje przez cały okres terapii.
American College of Rheumatology, choroba autoimmunologiczna, dawka podtrzymująca, dawka wysycająca, dehydrogenaza dihydroorotanu, działanie immunomodulujące, działanie przeciwreumatyczne, kryteria ACR, kryteria PsARC, kwas foliowy, lek immunosupresyjny, łuszczycowe zapalenie stawów, metabolit A771726, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, Psoriatic Arthritis Response Criteria, reumatoidalne zapalenie stawów, selektywny lek immunosupresyjny, sulfasalazyna, suplementacja folianów, właściwość antyproliferacyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leflunomide Aurovitas 20 mg
Leflunomid, lek immunosupresyjny z grupy DMARD (kod ATC: L04AA13), wykazuje działanie antyproliferacyjne poprzez hamowanie dehydrogenazy dihydroorotanu (DHODH) przez aktywny metabolit A771726, co prowadzi do zahamowania proliferacji limfocytów T i modulacji odpowiedzi immunologicznej. W badaniach klinicznych u pacjentów z aktywnym reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) wykazano, że dawki leflunomidu od 10 do 25 mg/dobę istotnie poprawiają wskaźniki odpowiedzi według kryteriów ACR w porównaniu z placebo (np. 54,6% vs 28,6% w badaniu MN301). Terapia leflunomidem charakteryzuje się szybkim początkiem działania (już po 1 miesiącu) i utrzymaniem efektu przez co najmniej 12 miesięcy. W porównaniu z innymi DMARD, leflunomid wykazuje skuteczność porównywalną do sulfasalazyny oraz zróżnicowaną w stosunku do metotreksatu, zależnie od badania (np. 50,5% vs 64,8% w MN302, brak istotnych różnic w US301). Dawkowanie 20 mg/dobę zapewnia lepszą skuteczność niż 10 mg/dobę, choć ta ostatnia cechuje się lepszym profilem bezpieczeństwa.
artropatia łuszczycowa, choroba autoimmunologiczna, dawka nasycająca, dehydrogenaza dihydroorotanu, działania niepożądane przewodu pokarmowego, efekt antyproliferacyjny, immunomodulacja, immunosupresja, kryteria ACR, kryteria PsARC, kwas foliowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwreumatyczny modyfikujący przebieg choroby, metabolit A771726, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, reumatoidalne zapalenie stawów, sulfasalazyna, synteza pirymidyn, właściwości przeciwzapalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomid Bluefish
Leflunomid Bluefish charakteryzuje się długim okresem półtrwania metabolitu A771726 (1-4 tygodnie), co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów pod kątem działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności i zaburzeń hematologicznych. Aktywność enzymu AlAT (SGPT) powinna być kontrolowana co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni; wartości 2-3-krotnie przekraczające górną granicę normy wymagają zmniejszenia dawki i częstszego monitorowania, natomiast przekroczenie 3-krotne wskazuje na konieczność przerwania terapii i wdrożenia procedury wymywania. Wskazane jest całkowite odstawienie alkoholu podczas leczenia. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką hipoproteinemią lub zaburzeniami czynności wątroby. Monitorowanie morfologii krwi jest niezbędne ze względu na ryzyko niedokrwistości, leukopenii i trombocytopenii, a w przypadku ciężkich zaburzeń hematologicznych również należy przerwać leczenie i zastosować wymywanie.
AlAT, cholestyramina, hematotoksyczność, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, inhibitor TNF-alfa, lek immunosupresyjny, łuszczyca krostkowa, metabolit A771726, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, śródmiąższowa choroba płuc, test IGRA, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ krwiotwórczy, węgiel aktywowany, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomide Aurovitas 20 mg
Leflunomid, metabolizowany do aktywnego metabolitu A771726, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leflunomidu z metotreksatem, które może prowadzić do 2-3-krotnego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych u części pacjentów, wymagając ścisłego monitorowania parametrów wątrobowych. Ponadto, leflunomid wpływa na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP2C8 (np. repaglinid – wzrost Cmax i AUC odpowiednio 1,7- i 2,4-krotnie), CYP1A2 (np. kofeina – zmniejszenie Cmax o 18% i AUC o 55%) oraz transportery OAT3 i BCRP/OATP1B1/B3 (np. wzrost ekspozycji na cefaklor i rosuwastatynę odpowiednio do 1,54- i 2,65-krotnie). W przypadku rosuwastatyny zaleca się ograniczenie dawki do maksymalnie 10 mg/dobę. Interakcje z warfaryną i pochodnymi kumaryny mogą powodować spadek szczytowego piku INR o 25%, co wymaga ścisłego monitorowania INR. Nie zaleca się stosowania cholestyraminy i węgla aktywnego ze względu na szybkie obniżenie stężenia A771726 w osoczu. W trakcie terapii leflunomidem nie powinno się stosować szczepionek żywych, atenuowanych ze względu na ryzyko infekcji, a po odstawieniu leku należy uwzględnić długi okres półtrwania metabolitu.
atorwastatyna, BCRP, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C8, CYP3A4, cyprofloksacyna, czas protrombinowy, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, etynyloestradiol, furosemid, hepatotoksyczność, indometacyna, inhibitor cytochromu P450, INR, izoenzym cytochromu P450, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, lek hepatotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, metabolit A771726, metotreksat, nateglinid, NLPZ, OAT3, OATP1B1/B3, paklitaksel, pioglitazon, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rosuwastatyna, roziglitazon, ryfampicyna, symwastatyna, szczepionka atenuowana, teofilina, transporter anionów organicznych, tyzanidyna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leflunomid Egis 20 mg
Leflunomid ulega szybkiemu metabolizmowi pierwszego przejścia do aktywnego metabolitu A771726, który odpowiada za działanie farmakologiczne leku. Wchłanianie leflunomidu wynosi 82-95%, a maksymalne stężenie metabolitu w osoczu osiągane jest w czasie od 1 do 24 godzin po podaniu. Ze względu na długi okres półtrwania A771726 (~2 tygodnie), stosuje się dawkę nasycającą 100 mg przez 3 dni, co pozwala szybciej osiągnąć stan równowagi. Standardowa dawka terapeutyczna 20 mg/dobę prowadzi do średniego stężenia metabolitu około 35 µg/ml w stanie równowagi, z kumulacją stężenia 33-35-krotną względem dawki pojedynczej. Metabolit silnie wiąże się z białkami osocza (około 99,38%), co może wpływać na interakcje lekowe, choć kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje nieustalone. Objętość dystrybucji A771726 wynosi około 11 litrów, a metabolizm nie jest silnie zależny od enzymów cytochromu P-450.
cytochrom P-450, dawka nasycająca, dializa otrzewnowa, dysfunkcja wątroby, farmakokinetyka, hemodializa, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, metabolit A771726, metabolizm pierwszego przejścia, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, parametry farmakokinetyczne, produkty glukuronidowe, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, trifluorometyloanilina, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomid Bluefish 20 mg
Leflunomid Bluefish jest lekiem immunosupresyjnym o udokumentowanym działaniu teratogennym, dlatego jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży. Aktywny metabolit leku, A771726, może powodować poważne wady wrodzone płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 2 lata po jej zakończeniu lub do 11 dni po przeprowadzeniu procedury wymywania. Procedura ta polega na podawaniu cholestyraminy (8 g 3x/dobę przez 11 dni) lub węgla aktywnego (50 g 4x/dobę przez 11 dni) i ma na celu szybkie obniżenie stężenia metabolitu A771726 w osoczu poniżej 0,02 mg/l, co minimalizuje ryzyko teratogenności. Po zakończeniu procedury wymywania zaleca się wykonanie dwóch pomiarów stężenia metabolitu w odstępie co najmniej 14 dni oraz zachowanie 1,5-miesięcznego okresu karencji przed planowaną ciążą. Należy również zwrócić uwagę, że podczas wymywania antykoncepcja hormonalna może być nieskuteczna ze względu na wpływ leków na wchłanianie estrogenów i progestagenów, dlatego wskazane jest stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji.
antykoncepcja hormonalna, cholestyramina, dializa otrzewnowa, działanie teratogenne, hemodializa, lek immunosupresyjny, metabolit A771726, metabolit leflunomidu, metabolit we krwi, okres karencji, płodność męska, procedura wymywania leku, przeciwwskazanie w ciąży, stężenie metabolitu w osoczu, stężenie plemników, wada wrodzona, wchłanianie hormonów, węgiel aktywny, zaburzenie strukturalne płodu, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomide Aurovitas
Leczenie leflunomidem wymaga ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych, zwłaszcza czynności wątroby i morfologii krwi. Aktywność ALT (SGPT) powinna być oznaczana przed terapią, co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni. W przypadku wzrostu ALT do 2-3-krotności górnej granicy normy zaleca się zmniejszenie dawki z 20 mg do 10 mg i cotygodniowe monitorowanie, natomiast przy utrzymującym się wzroście powyżej 2-krotności lub przekroczeniu 3-krotności normy należy przerwać leczenie i wdrożyć procedurę wymywania. Morfologię krwi należy kontrolować analogicznie, z uwzględnieniem ryzyka ciężkich zaburzeń hematologicznych, takich jak pancytopenia, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i wymywania. Ze względu na długi okres półtrwania metabolitu A771726 (1-4 tygodnie), zmiana terapii na inne DMARD bez wymywania zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Leflunomid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką hipoproteinemią i zaburzeniami czynności wątroby, a także niezalecany w skojarzeniu z innymi hepatotoksycznymi lub hematotoksycznymi DMARD, zwłaszcza metotreksatem.
aktywność ALT, cholestyramina, działanie hematotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, gruźlica, hipoproteinemia, leki DMARD, leukopenia, łuszczyca krostkowa, metabolit A771726, metotreksat, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, procedura wymywania, śródmiąższowa choroba płuc, supresja szpiku kostnego, test uwalniania interferonu gamma, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zakażenie oportunistyczne, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Leflunomide Aurovitas 20 mg
Przedawkowanie leflunomidu, zarówno przewlekłe (dawki do 100 mg/dobę), jak i ostre, może prowadzić do objawów zgodnych z profilem bezpieczeństwa leku, obejmujących dolegliwości ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka), podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), a także hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia) oraz zmiany skórne (świąd, wysypka). W większości przypadków przedawkowania nie obserwowano poważnych zdarzeń niepożądanych, jednak konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta i wczesne rozpoznanie objawów toksyczności.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leflunomid Bluefish 20 mg
Leflunomid Bluefish, lek z grupy selektywnych immunosupresyjnych DMARD (kod ATC: L04AA13), wykazuje działanie przeciwreumatyczne oparte na hamowaniu enzymu dehydrogenazy dihydroorotanu (DHODH) przez aktywny metabolit A771726. Mechanizm ten prowadzi do zahamowania biosyntezy pirymidyn, co skutkuje działaniem antyproliferacyjnym i immunomodulującym, istotnym w terapii chorób autoimmunologicznych, zwłaszcza reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS). Skuteczność leflunomidu potwierdzono w licznych badaniach klinicznych fazy II i III, gdzie dawka 20 mg/dobę wykazała istotną przewagę nad placebo w zmniejszaniu objawów RZS, z wskaźnikiem odpowiedzi ACR wynoszącym około 50-55%. Efekt terapeutyczny pojawia się po około 1 miesiącu stosowania, stabilizując się po 3-6 miesiącach i utrzymując przez cały okres leczenia. W porównaniu z metotreksatem, leflunomid wykazał porównywalną skuteczność w badaniu US301, choć w badaniu MN302 był nieco mniej efektywny. W badaniach pediatrycznych u dzieci z młodzieńczym RZS (JRA) nie ustalono jednoznacznie bezpiecznej i skutecznej dawki, a metotreksat wykazał przewagę w poprawie klinicznej po 16 tygodniach.
American College of Rheumatology, artropatia łuszczycowa, badanie fazy II, badanie fazy III, biosynteza pirymidyn, choroba autoimmunologiczna, dawka podtrzymująca, dehydrogenaza dihydroorotanu, DMARD, działanie antyproliferacyjne, działanie przeciwzapalne, enzym wątrobowy, kryteria ACR, kryteria PsARC, kwas foliowy, leflunomid, lek immunosupresyjny, lek przeciwreumatyczny modyfikujący przebieg choroby, metabolit A771726, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, sulfasalazyna, właściwość immunomodulująca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomide Aurovitas
Leflunomide Aurovitas, jako lek z grupy DMARD, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i toksyczności hematologicznej. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać badania funkcji wątroby (ALT/SGPT) oraz parametrów hematologicznych, które następnie kontroluje się co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a potem co 8 tygodni. W przypadku wzrostu aktywności ALT do 2-3-krotności górnej granicy normy zaleca się zmniejszenie dawki z 20 mg do 10 mg i cotygodniowe monitorowanie, natomiast przy utrzymującym się wzroście powyżej 3-krotności lub 2-krotności przez dłuższy czas konieczne jest przerwanie leczenia i wdrożenie procedury wymywania (8 g cholestyraminy 3 razy/dobę lub 50 g węgla aktywnego 4 razy/dobę). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką hipoproteinemią i zaburzeniami czynności wątroby, a także nie zaleca się łączenia z innymi hepatotoksycznymi DMARD, np. metotreksatem. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia wątroby.
AlAT, azatiopryna, cholestyramina, D-penicylamina, DMARD, DRESS, gruźlica, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, hydroksychlorochina, inhibitory TNF-alfa, leki przeciwmalaryczne, leukopenia, łuszczyca krostkowa, metabolit A771726, metotreksat, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, owrzodzenia skóry, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, próba tuberkulinowa, procedura wymywania leku, śródmiąższowa choroba płuc, supresja szpiku, teriflunomid, test uwalniania interferonu gamma, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia szpiku kostnego, zakażenia oportunistyczne, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomide Aurovitas
Leflunomid Aurovitas wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności, toksyczności hematologicznej oraz reakcji alergicznych, które mogą wystąpić nawet po zakończeniu terapii z uwagi na długi okres półtrwania aktywnego metabolitu A771726 (1-4 tygodnie). Monitorowanie funkcji wątroby obejmuje oznaczenie ALT przed leczeniem, kontrolę co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni. W przypadku ALT 2-3 × górnej granicy normy zaleca się redukcję dawki z 20 mg do 10 mg i cotygodniowe monitorowanie, natomiast przy ALT ≥ 3 × górnej granicy normy lub utrzymującej się na poziomie 2 × górnej granicy normy konieczne jest przerwanie terapii i wdrożenie procedury wymywania (cholestyramina 8 g 3×/dobę lub węgiel aktywowany 50 g 4×/dobę). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką hipoproteinemią i zaburzeniami czynności wątroby, a spożywanie alkoholu podczas terapii jest bezwzględnie zabronione. Ponadto, konieczne jest regularne badanie morfologii krwi co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z ryzykiem supresji szpiku, a w przypadku ciężkich zaburzeń hematologicznych należy przerwać leczenie i wdrożyć wymywanie metabolitu.
aktywność ALT, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, inhibitory TNF-alfa, leki modyfikujące przebieg choroby, leki przeciwmalaryczne, leukopenia, łuszczyca krostkowa, metabolit A771726, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, owrzodzenia skóry, pancytopenia, podwyższenie aminotransferaz, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, próba tuberkulinowa, procedura wymywania, śródmiąższowa choroba płuc, supresja szpiku, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczność hematologiczna, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia szpiku kostnego, zakażenia oportunistyczne, zapalenie okrężnicy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomid Egis 20 mg
Leflunomid oraz jego aktywny metabolit A771726 wykazują istotne ryzyko teratogenne, dlatego lek Leflunomid Egis jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 2 lata po jej zakończeniu lub przez 11 dni po zakończeniu leczenia, jeśli zastosowano procedurę wymywania. W przypadku podejrzenia ciąży należy niezwłocznie wykonać test ciążowy i skonsultować się z lekarzem. W razie nieplanowanej ciąży podczas terapii wskazane jest szybkie wdrożenie procedury eliminacji metabolitu, co może zmniejszyć ryzyko wad wrodzonych. Badanie prospektywne u 64 kobiet wykazało, że procedura wymywania stosowana do 3 tygodni po zapłodnieniu nie zwiększała istotnie ryzyka poważnych zaburzeń strukturalnych płodu (5,4% vs 4,2% w grupach kontrolnych, p=0,13).
antykoncepcja, antykoncepcja hormonalna, badanie płodności, badanie prospektywne, badanie toksyczności, cholestyramina, karmienie piersią, leflunomid, metabolit A771726, okres oczekiwania, opóźnienie miesiączki, planowanie ciąży, procedura wymywania, ryzyko teratogenne, stężenie metabolitu w osoczu, wady wrodzone, węgiel aktywny, wiek rozrodczy, zaburzenia strukturalne płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomide Orion 20 mg
Leflunomid, stosowany w terapii chorób reumatycznych, jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko teratogenne związane z jego aktywnym metabolitem A771726. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia oraz przez okres do 2 lat po jego zakończeniu, jeśli eliminacja leku następuje naturalnie. Alternatywnie, możliwe jest przyspieszenie eliminacji metabolitu do poziomu <0,02 mg/L w osoczu poprzez procedurę wymywania z użyciem cholestyraminy (8 g 3x/dobę) lub węgla aktywnego (50 g 4x/dobę) przez 11 dni, po czym zaleca się półtoramiesięczny okres karencji przed planowaną ciążą. W trakcie procedury wymywania należy stosować alternatywne metody antykoncepcji ze względu na obniżoną skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. W przypadku podejrzenia ciąży konieczne jest natychmiastowe wykonanie testu ciążowego, zaprzestanie terapii oraz wdrożenie procedury wymywania i monitorowanie stężenia metabolitu.
badanie toksyczności, cholestyramina, choroba reumatyczna, działanie teratogenne, hormonalny środek antykoncepcyjny, leflunomid, męski narząd rozrodczy, metabolit A771726, monitorowanie płodu, opieka prenatalna, procedura wymywania leku, ryzyko teratogenne, stężenie metabolitu w osoczu, wada wrodzona, węgiel aktywny, zaburzenie strukturalne płodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomid Egis 15 mg
Leflunomid Egis wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leflunomidu z metotreksatem, gdzie obserwuje się istotne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co może wymagać odstawienia leku. Interakcje z warfaryną prowadzą do 25% spadku szczytowego INR, co wymaga regularnej kontroli INR i dostosowania dawki. Nie zaleca się stosowania cholestyraminy i węgla aktywnego, które szybko obniżają stężenie aktywnego metabolitu A771726. W przypadku leków metabolizowanych przez CYP450, leflunomid wykazuje działanie indukujące CYP1A2 (np. zmniejszenie ekspozycji kofeiny o 55%) oraz hamujące CYP2C8 (np. wzrost ekspozycji repaglinidu 2,4-krotnie), co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków takich jak repaglinid, paklitaksel, pioglitazon, czy duloksetyna. Ponadto, leflunomid zwiększa ekspozycję na substraty OAT3 (np. cefaklor, metotreksat) oraz na rosuwastatynę (2,5-krotny wzrost AUC), przy czym dawka rosuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, białko oporności raka piersi, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, działanie hepatotoksyczne, działanie mielotoksyczne, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, furosemid, indometacyna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP2C8, interakcja farmakokinetyczna, ketoprofen, kofeina, kortykosteroid, lewonorgestrel, metabolit A771726, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, niesteroidowe leki przeciwzapalne, paklitaksel, pioglitazon, pochodne kumaryny, polipeptydy transportujące aniony organiczne, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rosuwastatyna, roziglitazon, ryfampicyna, S-warfaryna, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, topotekan, transporter anionów organicznych-3, tyzanidyna, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leflunomide Aurovitas 20 mg
Leflunomid ulega szybkiemu metabolizmowi pierwszego przejścia do aktywnego metabolitu A771726, który jest głównym czynnikiem farmakologicznym leku. Biodostępność leflunomidu wynosi 82-95%, a Tmax metabolitu A771726 po pojedynczej dawce mieści się w zakresie 1-24 godzin. Pokarm nie wpływa istotnie na wchłanianie, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Ze względu na długi okres półtrwania metabolitu (~2 tygodnie), stosuje się dawkę nasycającą 100 mg przez pierwsze 3 dni terapii, co pozwala szybciej osiągnąć stan równowagi (około 35 μg/mL przy dawce 20 mg/dobę). Metabolit wiąże się intensywnie z białkami osocza (~99,38%), a jego objętość dystrybucji wynosi około 11 litrów. Eliminacja zachodzi równomiernie przez nerki i przewód pokarmowy, a klirens wynosi około 31 mL/h. Wydalanie można przyspieszyć stosując węgiel aktywny lub cholestyraminę, co jest istotne w przypadku przedawkowania lub planowania ciąży.
4-trifluorometyloanilina, biodostępność, biologiczny okres półtrwania, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, dawka nasycająca, ekspozycja układowa, hemodializa, induktor cytochromu P-450, inhibitor cytochromu P-450, interakcja lekowa, klirens, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, metabolit A771726, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, parametr farmakokinetyczny, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne, stężenie w stanie stacjonarnym, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Leflunomid – Przedawkowanie
Leflunomid, stosowany w terapii aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów, może być przedawkowany zarówno przewlekle (dawki dobowo do 5-krotnie przekraczające zalecaną), jak i ostro (jednorazowe przyjęcie nadmiernej dawki). Objawy przedawkowania obejmują przede wszystkim zaburzenia ze strony układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, biegunka), wątroby (podwyższone AspAT, AlAT), układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia) oraz skóry (świąd, wysypka). W większości przypadków nie obserwowano ciężkich działań niepożądanych, jednak konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, parametrów morfologii krwi oraz objawów klinicznych, aby ocenić nasilenie toksyczności leku.
AlAT, AspAT, biegunka, ból brzucha, cholestyramina, dializa otrzewnowa, enzymy wątrobowe, hemodializa, leflunomid, leukopenia, metabolit A771726, morfologia krwi, niedokrwistość, nudności, przedawkowanie ostre, przedawkowanie przewlekłe, reumatoidalne zapalenie stawów, świąd, węgiel aktywowany, wymioty, wysypka, zaburzenia gastroenterologiczne, zaburzenia hematologiczne, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon substancji czynnych
Leflunomid – Interakcje
Leflunomid charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym i farmakodynamicznym, co skutkuje licznymi interakcjami lekowymi o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne jest ryzyko addytywnej hepatotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu leflunomidu (10-20 mg/dobę) z metotreksatem (10-25 mg/tydzień), co może prowadzić do podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych, obserwowanego u części pacjentów. W trakcie terapii zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów wątrobowych i hematologicznych, zwłaszcza przy stosowaniu leków o działaniu toksycznym na wątrobę i układ krwiotwórczy. Ponadto, leflunomid wykazuje interakcje farmakodynamiczne z warfaryną, powodując zmniejszenie maksymalnego wzrostu INR o 25%, co wymaga intensywnej kontroli INR i monitorowania pacjenta. Nie zaleca się stosowania szczepionek zawierających żywe atenuowane drobnoustroje podczas terapii ze względu na immunosupresję oraz długi okres półtrwania leku.
AUC, cefaklor, cholestyramina, Cmax, cyprofloksacyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, doustne środki antykoncepcyjne, duloksetyna, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, immunosupresja, induktor CYP1A2, inhibitor CYP2C8, INR, interakcja farmakodynamiczna, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, metabolit A771726, metabolit leflunomidu, mikrosomy wątrobowe, nadmierna ekspozycja, NLPZ, parametry wątrobowe, podwyższenie enzymów wątrobowych, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rozuwastatyna, substrat BCRP, szczepionka atenuowana, toksyczność wątrobowa, topotekan, transporter OAT3, transportery anionów organicznych, tyzanidyna, warfaryna - Leksykon substancji czynnych
Leflunomid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Leflunomid, metabolizowany do aktywnego metabolitu A771726, jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz po jej zakończeniu, aż do momentu eliminacji leku z organizmu. Naturalna eliminacja metabolitu trwa około 2 lat, po czym wykonuje się dwa pomiary stężenia A771726 w osoczu w odstępie minimum 14 dni; celem jest uzyskanie stężenia poniżej 0,02 mg/l. Alternatywnie, przyspieszona procedura wymywania polega na podawaniu cholestyraminy (8 g 3x/dobę) lub węgla aktywowanego (50 g 4x/dobę) przez 11 dni, po czym również wykonuje się dwa pomiary stężenia metabolitu. Po uzyskaniu stężenia <0,02 mg/l zaleca się odczekać dodatkowo 1,5 miesiąca przed planowaną ciążą. W trakcie procedury wymywania należy stosować alternatywne metody antykoncepcji, gdyż leki te mogą obniżać skuteczność antykoncepcji hormonalnej.
antykoncepcja, antykoncepcja hormonalna, badania toksyczności, badanie prospektywne, cholestyramina, działanie teratogenne, eliminacja leku, leflunomid, metabolit A771726, narządy rozrodcze, płodność, ruchliwość plemników, stężenie metabolitu w osoczu, stężenie plemników, test ciążowy, wady wrodzone płodu, wchłanianie hormonów, węgiel aktywowany, wymywanie leku, zaburzenia strukturalne płodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leflunomid Bluefish 10 mg
Leflunomid Bluefish, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AA13), wykazuje działanie antyproliferacyjne poprzez hamowanie enzymu dehydrogenazy dihydroorotanu (DHODH) za pośrednictwem aktywnego metabolitu A771726. Lek ten jest skuteczny w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) oraz artropatii łuszczycowej, co potwierdzają liczne badania kliniczne fazy II i III. W badaniu fazy II (YU203) dawki 10 mg i 25 mg/dobę osiągnęły wskaźnik odpowiedzi ACR odpowiednio 50,5% i 54,5%, przewyższając placebo (27,7%). W badaniach fazy III stosowano dawkę podtrzymującą 20 mg/dobę, uzyskując wskaźniki odpowiedzi ACR na poziomie około 50% po 12 miesiącach terapii, porównywalne do sulfasalazyny (53,8%) i metotreksatu (43,9-64,8%). Działanie terapeutyczne leflunomidu pojawia się już po 1 miesiącu i stabilizuje po 3-6 miesiącach stosowania. W leczeniu artropatii łuszczycowej dawka 20 mg/dobę przez 6 miesięcy zwiększała odpowiedź według kryteriów PsARC do 59% w porównaniu z 29,7% dla placebo (p<0,0001).
artropatia łuszczycowa, biosynteza pirymidyn, choroba autoimmunologiczna, dawka podtrzymująca, dehydrogenaza dihydroorotanu, działanie przeciwzapalne, immunomodulacja, immunosupresja, kryteria ACR, kwas foliowy, leflunomid, lek modyfikujący przebieg choroby, metabolit A771726, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, selektywny lek immunosupresyjny, sulfasalazyna, właściwość antyproliferacyjna, zapalenie stawów - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomide Orion
Leflunomide Orion, zawierający leflunomid, jest stosowany w terapii chorób reumatycznych, jednak ze względu na długi biologiczny okres półtrwania aktywnego metabolitu A771726 (1-4 tygodnie) wymaga ścisłego monitorowania pacjentów. Kluczowe jest regularne kontrolowanie aktywności enzymu AlAT (SGPT) co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni, z postępowaniem zależnym od poziomu enzymu: przy 2-3-krotnym wzroście dawkę redukuje się z 20 mg do 10 mg, a przy przekroczeniu 3-krotnej normy lub utrzymującym się 2-krotnym wzroście leczenie należy przerwać i wdrożyć procedurę wymywania (8 g cholestyraminy 3x/dobę lub 50 g węgla aktywowanego 4x/dobę). Monitorowanie morfologii krwi (w tym liczby leukocytów i płytek) odbywa się według tego samego schematu, a ciężkie zaburzenia hematologiczne, w tym pancytopenia, wymagają przerwania terapii i wymywania. Leflunomid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką hipoproteinemią i zaburzeniami czynności wątroby, a także niezalecany w połączeniu z innymi DMARD ze względu na ryzyko addytywnej toksyczności.
AlAT, cholestyramina, hipoproteinemia, leflunomid, leki DMARD, łuszczyca krostkowa, metabolit A771726, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, nietolerancja galaktozy, owrzodzenia skóry, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, procedura wymywania, śródmiąższowa choroba płuc, teryflunomid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia hematologiczne, zaburzenie czynności szpiku, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leflunomide Aurovitas 15 mg
Leflunomid, będący prolekiem, ulega szybkiemu metabolizmowi pierwszego przejścia do aktywnego metabolitu A771726, który odpowiada za działanie farmakologiczne leku. Biodostępność leflunomidu wynosi 82-95%, a czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia metabolitu w osoczu jest zmienny i wynosi od 1 do 24 godzin. Ze względu na długi okres półtrwania A771726, około 2 tygodnie, stosuje się dawkę nasycającą 100 mg przez 3 dni, aby szybciej osiągnąć stan równowagi. W stanie równowagi stężenie metabolitu przy dawce 20 mg/dobę wynosi około 35 μg/mL, a kumulacja w osoczu jest 33-35-krotna w porównaniu do pojedynczej dawki. Metabolit wiąże się intensywnie z białkami osocza (99,38%), a wolna frakcja stanowi jedynie 0,62%, co ma znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych, zwłaszcza z tolbutamidem, który zwiększa wolną frakcję A771726 dwukrotnie do trzykrotnie.
4-trifluorometyloanilina, biodostępność leflunomidu, biologiczny okres półtrwania, cholestyramina, dawka nasycająca, dializa otrzewnowa, hemodializa, inhibitor cytochromu P-450, klirens, krążenie jelitowo-wątrobowe, Leflunomide Aurovitas, liniowa farmakokinetyka, metabolit A771726, metabolizm pierwszego przejścia, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie z żółcią - Leksykon leków
Przedawkowanie – Leflunomide Aurovitas 10 mg
Przedawkowanie leflunomidu może wystąpić zarówno w formie ostrej, jak i przewlekłej, nawet przy dawkach dobowych pięciokrotnie przekraczających zalecaną. W większości przypadków nie obserwowano poważnych zdarzeń niepożądanych, jednak możliwe są objawy zgodne z profilem bezpieczeństwa leku, takie jak dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia poniżej 4000/μl) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka). W badaniach laboratoryjnych mogą wystąpić podwyższone wartości enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGTP, fosfataza alkaliczna), wskazujące na hepatotoksyczność. Mechanizmy tych objawów obejmują bezpośrednie działanie drażniące na błonę śluzową, supresję szpiku kostnego oraz reakcje immunologiczne.
ból brzucha, cholestyramina, dializa otrzewnowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hemodializa, leflunomid, leukopenia, liczba leukocytów, metabolit A771726, morfologia krwi obwodowej, niedokrwistość, okres półtrwania, płytki krwi, przedawkowanie leflunomidu, reakcja skórna, supresja szpiku kostnego, węgiel aktywny, zaburzenia hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Leflunomid – Właściwości farmakokinetyczne
Leflunomid jest lekiem przeciwreumatycznym modyfikującym przebieg choroby, stosowanym w aktywnej postaci reumatoidalnego zapalenia stawów. Jego działanie terapeutyczne opiera się na aktywnym metabolicie A771726, powstającym w wyniku szybkiej biotransformacji leflunomidu w ścianie jelit i wątrobie. Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wchłaniania (82-95%) niezależnym od przyjmowania posiłków oraz zmiennym czasie osiągnięcia maksymalnego stężenia metabolitu (Tmax 1-24 h). Ze względu na długi okres półtrwania A771726 (~2 tygodnie), stosuje się dawkę nasycającą 100 mg przez 3 dni, co pozwala szybciej osiągnąć stężenie stacjonarne. Przy dawce 20 mg/dobę średnie stężenie metabolitu w stanie równowagi wynosi około 35 μg/ml, z kumulacją 33-35-krotną względem pojedynczej dawki. Metabolit wiąże się intensywnie z białkami osocza (>99%, głównie albuminami), a jego pozorna objętość dystrybucji wynosi około 11 litrów. Klirens A771726 jest niski (~31 ml/h), co przekłada się na powolną eliminację.
aktywator cytochromu P-450, albumina, biotransformacja, cholestyramina, ciągła dializa otrzewnowa, cymetydyna, cytoplazma komórki, dawka nasycająca, dializa, diklofenak, ekspozycja układowa, glukuronidacja, hemodializa, ibuprofen, inhibitor cytochromu P-450, klirens, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, lek przeciwreumatyczny modyfikujący przebieg choroby, metabolit A771726, metabolizm pierwszego przejścia, mikrosomy, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, ściana jelit, stan równowagi, stężenie stacjonarne, tolbutamid, warfaryna, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie z żółcią, zdrowy ochotnik - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomide Sandoz 20 mg
Leflunomid, stosowany w terapii chorób reumatycznych, jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych płodu, związane z obecnością aktywnego metabolitu A771726. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez 2 lata po jego zakończeniu lub do momentu uzyskania stężenia metabolitu poniżej 0,02 mg/l, co można potwierdzić dwoma pomiarami w odstępie co najmniej 14 dni. Alternatywnie, możliwe jest skrócenie tego okresu poprzez procedurę wymywania leku kolestyraminą (8 g 3x/dobę) lub węglem aktywnym (50 g 4x/dobę) przez 11 dni, po której również wymagane są dwa pomiary stężenia metabolitu i 1,5-miesięczny okres oczekiwania. Należy zwrócić uwagę, że podczas wymywania skuteczność doustnej antykoncepcji hormonalnej może być obniżona, dlatego zaleca się stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji.
antykoncepcja hormonalna, choroba reumatyczna, doustna antykoncepcja, działanie teratogenne, ekspozycja dziecka, estrogeny i progestageny, farmakokinetyka leflunomidu, kolestyramina, leflunomid, Leflunomide Sandoz, metabolit A771726, narząd rozrodczy, okres oczekiwania, procedura wymywania leku, stężenie metabolitu, test ciążowy, wada wrodzona, węgiel aktywny, zaburzenie strukturalne płodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomide Aurovitas 10 mg
Leflunomid wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście hepatotoksyczności i hematotoksyczności. W badaniu z udziałem 30 pacjentów z RZS, jednoczesne stosowanie leflunomidu (10-20 mg/dobę) i metotreksatu (10-25 mg/tydzień) prowadziło do 2-3-krotnego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych u 5 pacjentów oraz ponad 3-krotnego wzrostu u kolejnych 5, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych. Interakcje z warfaryną i pochodnymi kumaryny skutkowały wydłużeniem czasu protrombinowego i 25% spadkiem szczytowego INR, co wymaga ścisłej kontroli. Leflunomid jest inhibitorem CYP2C8 i OAT3, co powoduje wzrost stężeń leków takich jak repaglinid (Cmax 1,7x, AUC 2,4x), cefaklor (Cmax 1,43x, AUC 1,54x) oraz rosuwastatyna (Cmax 2,65x, AUC 2,51x), a także induktorem CYP1A2, co może obniżać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym (np. kofeina: Cmax -18%, AUC -55%). W przypadku rosuwastatyny zaleca się ograniczenie dawki do 10 mg/dobę. Nie zaleca się stosowania cholestyraminy i węgla aktywnego ze względu na szybkie zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu A771726.
alosetron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, duloksetyna, enzym wątrobowy, etynyloestradiol, furosemid, hepatotoksyczność, indometacyna, induktor CYP1A2, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketoprofen, kofeina, kortykosteroid, leflunomid, lewonorgestrel, metabolit A771726, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paklitaksel, penicylina benzylowa, pioglitazon, prawastatyna, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rosuwastatyna, roziglitazon, ryfampicyna, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, tyzanidyna, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomide Aurovitas 15 mg
Leflunomid, stosowany w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów, jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na teratogenne działanie aktywnego metabolitu A771726, który może powodować ciężkie wady wrodzone. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez okres do 2 lat po jego zakończeniu, chyba że zastosują procedurę wymywania metabolitu (cholestyramina 8 g 3x/d lub węgiel aktywny 50 g 4x/d przez 11 dni), po której antykoncepcję należy stosować jeszcze przez 11 dni. Po zakończeniu terapii i procedurze wymywania wymagane jest potwierdzenie stężenia metabolitu A771726 w osoczu poniżej 0,02 mg/L w dwóch testach wykonanych w odstępie co najmniej 14 dni, a następnie zachowanie okresu karencji 1,5 miesiąca przed planowaną ciążą. W przypadku opóźnienia miesiączki lub podejrzenia ciąży pacjentka powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem celem wykonania testu ciążowego i ewentualnego wdrożenia procedury eliminacji metabolitu.
badanie prospektywne, badanie toksyczności, cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, karmienie piersią, lek immunosupresyjny, metabolit A771726, metabolit leflunomidu, parametr nasienia, płodność, procedura wymywania, reumatoidalne zapalenie stawów, ruchliwość plemników, stężenie metabolitu, stężenie plemników, teratogenność, test ciążowy, wada wrodzona, węgiel aktywny, wiek rozrodczy, zaburzenie strukturalne płodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomid Egis 10 mg
Leflunomid (10 mg) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w populacji dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu leków hepatotoksycznych oraz metotreksatu (10-25 mg/tydzień), gdzie obserwowano podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, wymagające ścisłego monitorowania parametrów wątrobowych. Brak jest interakcji farmakokinetycznej między leflunomidem a metotreksatem, jednak współistniejące stosowanie warfaryny wymaga kontroli INR ze względu na 25% spadek szczytowej wartości INR. Nie zaleca się stosowania szczepionek zawierających żywe atenuowane drobnoustroje podczas terapii, a także unikania cholestyraminy i węgla aktywnego, które obniżają stężenie aktywnego metabolitu A771726. Wskazane jest także unikanie spożycia alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, duloksetyna, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, furosemid, hepatotoksyczność, indometacyna, izoenzymy cytochromu, ketoprofen, kofeina, leflunomid, lewonorgestrel, metabolit A771726, metotreksat, nateglinid, niesteroidowe leki przeciwzapalne, paklitaksel, pioglitazon, pochodne kumaryny, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rosuwastatyna, roziglitazon, ryfampicyna, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, topotekan, transporter anionów organicznych, tyzanidyna, warfaryna, węgiel aktywny, wskaźnik INR, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Leflunomid – Właściwości farmakodynamiczne
Leflunomid, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AA13), wykazuje działanie antyproliferacyjne i przeciwzapalne poprzez hamowanie enzymu dehydrogenazy dihydroorotanu (DHODH), co prowadzi do zahamowania syntezy pirymidyn. Jego aktywny metabolit A771726 odpowiada za efekt terapeutyczny. Skuteczność leflunomidu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, w tym w czterech kontrolowanych badaniach na pacjentach z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS). Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 5 mg do 25 mg/dobę (faza II) oraz 20 mg/dobę (fazy III), z dawką początkową 100 mg/dobę przez 3 dni. Wskaźnik odpowiedzi ACR po 6-12 miesiącach leczenia wynosił od 49,4% do 54,6% w grupach leczonych leflunomidem, co było istotnie wyższe niż w grupach placebo (około 26-28%). W porównaniu z metotreksatem, leflunomid wykazywał porównywalną skuteczność w badaniu US301, natomiast w badaniu MN302 był mniej skuteczny. W leczeniu artropatii łuszczycowej dawka 20 mg/dobę przez 6 miesięcy istotnie zmniejszała objawy zapalenia stawów (reakcja wg PsARC 59% vs. 29,7% placebo, p<0,0001), choć wpływ na zmiany skórne był ograniczony.
artropatia łuszczycowa, badanie kliniczne, choroba autoimmunologiczna, dehydrogenaza dihydroorotanu, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, immunomodulacja, kryteria PsARC, kwas foliowy, leflunomid, lek immunosupresyjny, lek przeciwreumatyczny, metabolit A771726, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, placebo, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reumatoidalne zapalenie stawów, sulfasalazyna, synteza pirymidyn, właściwość antyproliferacyjna, zapalenie stawów - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomide Aurovitas 10 mg
Leflunomid, stosowany w chorobach reumatycznych, wykazuje istotne działanie teratogenne za pośrednictwem aktywnego metabolitu A771726, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez okres do 2 lat po jej zakończeniu, bądź do 11 dni po zastosowaniu procedury wymywania leku (cholestyramina 8 g 3×/dobę lub węgiel aktywny 50 g 4×/dobę przez 11 dni). Monitorowanie stężenia metabolitu A771726 w osoczu (docelowo <0,02 mg/L) jest niezbędne przed planowaniem ciąży, a w przypadku procedury wymywania wymagane są dwa pomiary w odstępie co najmniej 14 dni oraz dodatkowy okres karencji 1,5 miesiąca. W razie podejrzenia ciąży podczas leczenia należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć procedurę eliminacji leku, a także przeprowadzić ścisłą obserwację ciąży z badaniami prenatalnymi.
Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego wpływu leflunomidu na płodność, jednak obserwowano niekorzystne efekty na męskie narządy rozrodcze oraz odwracalne zmniejszenie parametrów nasienia (stężenie, ilość, ruchliwość). U mężczyzn planujących ojcostwo zaleca się rozważenie procedury wymywania oraz monitorowanie stężenia metabolitu. W trakcie procedury wymywania należy stosować niehormonalne metody antykoncepcji ze względu na możliwe zaburzenia wchłaniania estrogenów i progestagenów. Kluczowe jest szczegółowe poinformowanie pacjentek o ryzyku teratogennym, konieczności stosowania antykoncepcji oraz dostępnych metod eliminacji leku, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia płodu i zapewnić bezpieczne planowanie ciąży.
antykoncepcja hormonalna, badanie nasienia, badanie prospektywne, cholestyramina, choroba reumatyczna, działanie teratogenne, estrogeny i progestageny, grupa kontrolna, leflunomid, metabolit A771726, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, okres półtrwania, procedura wymywania leku, ruchliwość plemników, stężenie plemników, test ciążowy, wada wrodzona, węgiel aktywny, zaburzenia strukturalne płodu, zagrożenie teratogenne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomid Egis 10 mg
Leflunomid, poprzez swój aktywny metabolit A771726, wykazuje potencjalne działanie teratogenne, co czyni go bezwzględnie przeciwwskazanym w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz przez 2 lata po jej zakończeniu, lub krócej (11 dni) po przeprowadzeniu procedury wymywania leku. W przypadku podejrzenia ciąży, niezwłoczne wykonanie testu ciążowego i wdrożenie procedury eliminacji leku może zmniejszyć ryzyko wad wrodzonych. Dane z badania prospektywnego na 64 kobietach, które zaszły w ciążę w trakcie stosowania leflunomidu i przeszły wymywanie, nie wykazały istotnego wzrostu poważnych zaburzeń strukturalnych płodu (5,4% vs 4,2% w grupach kontrolnych, p=0,13).
antykoncepcja hormonalna, badanie prospektywne, badanie toksyczności, cholestyramina, działanie teratogenne, eliminacja leku, karmienie piersią, lek przeciwreumatyczny, metabolit A771726, płodność, przeciwwskazanie w ciąży, stężenie metabolitu, test ciążowy, wada wrodzona, wchłanianie estrogenów, węgiel aktywny, wymywanie leku, zaburzenie strukturalne płodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leflunomide Sandoz 20 mg
Leflunomid, klasyfikowany jako selektywny lek immunosupresyjny (ATC: L04AA13), jest przeciwreumatycznym lekiem modyfikującym przebieg choroby (DMARD) o działaniu immunomodulującym, immunosupresyjnym, przeciwproliferacyjnym i przeciwzapalnym. Jego mechanizm polega na hamowaniu dehydrogenazy dihydroorotanu (DHODH) przez aktywny metabolit A771726, co ogranicza syntezę pirymidyn i proliferację komórek układu immunologicznego. Skuteczność leflunomidu w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) potwierdzono w badaniach fazy II i III, gdzie dawki 10-25 mg/dobę wykazały istotną poprawę wskaźników ACR w porównaniu z placebo (np. 54,5% odpowiedzi przy 25 mg vs 27,7% placebo w badaniu YU203). W badaniach fazy III stosowano dawkę nasycającą 100 mg przez 3 dni, a następnie dawkę podtrzymującą 20 mg/dobę, uzyskując wskaźniki odpowiedzi ACR na poziomie około 50% po 6-12 miesiącach terapii, porównywalne do sulfasalazyny i w niektórych badaniach zbliżone do metotreksatu, choć w badaniu MN302 leflunomid był mniej skuteczny niż metotreksat (50,5% vs 64,8%). W leczeniu artropatii łuszczycowej dawka 20 mg/dobę przez 6 miesięcy znacząco poprawiła odpowiedź według kryteriów PsARC (59% vs 29,7% placebo).
American College of Rheumatology, artropatia łuszczycowa, choroba autoimmunologiczna, dehydrogenaza dihydroorotanu, działanie immunomodulujące, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwproliferacyjne, działanie przeciwzapalne, JRA, kryteria ACR, kwas foliowy, leflunomid, lek immunosupresyjny, lek modyfikujący przebieg choroby, metabolit A771726, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, sulfasalazyna, synteza pirymidyn, układ immunologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomid Egis
Leflunomid Egis, jako lek modyfikujący przebieg choroby (DMARD), charakteryzuje się długim okresem półtrwania aktywnego metabolitu A771726 (1-4 tygodnie), co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu terapii. Kluczowe jest regularne kontrolowanie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT/SGPT) – przed leczeniem, co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni – ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków hepatotoksycznych. W przypadku podwyższenia AlAT 2-3-krotnie należy rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 10 mg i monitorować enzymy co tydzień, natomiast przy przekroczeniu 3-krotnej normy lub utrzymaniu 2-krotnego wzrostu – przerwać leczenie i wdrożyć procedurę wymywania (8 g cholestyraminy 3x/d lub 50 g węgla aktywnego 4x/d przez około 11 dni). Monitorowanie parametrów hematologicznych jest równie istotne, szczególnie u pacjentów z ryzykiem zaburzeń szpiku, z częstotliwością analogiczną do kontroli enzymów wątrobowych. W przypadku ciężkich zaburzeń hematologicznych, w tym pancytopenii, konieczne jest przerwanie terapii i wymywanie leku.
AlAT, azatiopryna, cholestyramine, ciężkie działanie niepożądane, D-penicylamina, duszność, gruźlica utajona, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, inhibitor TNF-alfa, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwmalaryczny, łuszczyca krostkowa, metabolit A771726, mielosupresja, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, owrzodzenie skóry, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, próba tuberkulinowa, procedura wymywania, śródmiąższowa choroba płuc, teriflunomid, test uwalniania interferonu gamma, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność układu krwiotwórczego, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Leflunomide Orion 20 mg
Przedawkowanie leflunomidu, zarówno ostre, jak i przewlekłe, zostało udokumentowane u pacjentów dorosłych i pediatrycznych, z dawkami sięgającymi nawet pięciokrotności zalecanego dawkowania terapeutycznego. Pomimo tego, większość przypadków nie wykazywała istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa leku. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, biegunka), wzrost aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST), niedokrwistość, leukopenię oraz zmiany skórne takie jak świąd i wysypka. Monitorowanie parametrów wątrobowych i morfologii krwi jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta po przedawkowaniu.
białe krwinki, biegunka, ból brzucha, cholestyramina, dawka dobowa, dializa otrzewnowa, dolegliwość bólowa, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hemodializa, leukopenia, metabolit A771726, morfologia krwi, niedokrwistość, parametry wątrobowe, profil bezpieczeństwa leflunomidu, przedawkowanie leflunomidu, transaminazy, węgiel aktywny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Leflunomide Aurovitas 15 mg
Przedawkowanie leflunomidu, stosowanego w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg, może wystąpić zarówno w formie przewlekłej, jak i ostrej, prowadząc do objawów zgodnych z profilem bezpieczeństwa leku. Do najczęstszych manifestacji należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia) oraz objawy skórne (świąd, wysypka). W literaturze opisano przypadki przyjmowania dawek nawet pięciokrotnie przekraczających zalecaną dawkę dobową, jednak w większości nie obserwowano poważnych zdarzeń niepożądanych, co wskazuje na pewien margines bezpieczeństwa leku. Niemniej jednak, przedawkowanie wymaga szybkiej interwencji medycznej ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i supresji szpiku kostnego.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból brzucha, cholestyramina, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, działanie mielosupresyjne, enzym wątrobowy, hemodializa, hemoglobina, hemoliza, hepatotoksyczność, krążenie wątrobowo-jelitowe, leflunomid, leukopenia, manifestacja skórna, metabolit A771726, niedokrwistość, ośrodek wymiotny, profil bezpieczeństwa, supresja szpiku kostnego, tabletka powlekana, węgiel aktywny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zdarzenie niepożądane, żywica jonowowymienna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomide Aurovitas 20 mg
Leflunomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na potencjalne teratogenne działanie aktywnego metabolitu A771726, który może powodować ciężkie wady wrodzone. Kobiety w wieku rozrodczym stosujące leflunomid muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 2 lata po jej zakończeniu lub przez 11 dni po przeprowadzeniu procedury wymywania leku (cholestyramina 8 g 3x/d lub węgiel aktywny 50 g 4x/d przez 11 dni). Po zakończeniu leczenia zaleca się dwukrotny pomiar stężenia metabolitu A771726 w osoczu w odstępie co najmniej 14 dni, z celem uzyskania wartości poniżej 0,02 mg/L, co pozwala na bezpieczne planowanie ciąży. W przypadku nieplanowanej ciąży podczas terapii należy natychmiast wdrożyć procedurę wymywania i monitorować stężenie metabolitu, aby zmniejszyć ryzyko teratogenności. Leflunomid jest także przeciwwskazany u kobiet karmiących, gdyż lek i jego metabolity przenikają do mleka matki, narażając dziecko na toksyczne działanie.
antykoncepcja, cholestyramina, doustne środki antykoncepcyjne, działanie teratogenne, eliminacja leku, leflunomid, metabolit A771726, okres oczekiwania, procedura wymywania leku, reumatoidalne zapalenie stawów, ruchliwość plemników, stężenie plemników, wady wrodzone, węgiel aktywny, zaburzenia strukturalne płodu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leflunomid Bluefish 20 mg
Leflunomid jest prolekiem, który ulega szybkiemu metabolizmowi pierwszego przejścia do aktywnego metabolitu A771726, odpowiedzialnego za działanie terapeutyczne. Wchłanianie leku jest wysokie (82-95%) i niezależne od przyjmowania posiłków, a Tmax metabolitu w osoczu wynosi od 1 do 24 godzin. Metabolit A771726 wykazuje intensywne wiązanie z białkami osocza (99,38%, wolna frakcja 0,62%), co wpływa na jego małą objętość dystrybucji (~11 litrów). Klirens metabolitu jest niski (~31 ml/h), a okres półtrwania wynosi około 2 tygodni, co uzasadnia stosowanie dawki nasycającej 100 mg przez 3 dni w celu szybszego osiągnięcia stanu stacjonarnego (około 2 miesiące bez dawki nasycającej). W stanie równowagi przy dawce 20 mg/dobę stężenie A771726 w osoczu wynosi około 35 μg/ml, z kumulacją 33-35-krotną względem dawki pojedynczej.
biotransformacja leku, CAPD, cholestyramina, dawka nasycająca, dializa otrzewnowa, dysfunkcja wątroby, farmakokinetyka leflunomidu, hemodializa, inhibitor cytochromu, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolit A771726, metabolizm pierwszego przejścia, mikrosomy, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, okres półtrwania eliminacji, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leflunomid Egis 15 mg
Leflunomid Egis (15 mg) zawiera leflunomid, którego aktywny metabolit A771726 wykazuje silne działanie teratogenne i jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Pacjentki w wieku rozrodczym muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz przez okres do 2 lat po zakończeniu leczenia przy naturalnej eliminacji leku lub przez 11 dni po zastosowaniu przyspieszonej procedury wymywania (cholestyramina 8 g 3x/d lub węgiel aktywny 50 g 4x/d przez 11 dni). W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast wykonać test ciążowy i rozważyć procedurę wymywania, aby obniżyć stężenie metabolitu poniżej 0,02 mg/l, co zmniejsza ryzyko teratogenności. Dane z badania prospektywnego (n=64) nie wykazały istotnego wzrostu poważnych wad wrodzonych (5,4%) w porównaniu do grup kontrolnych (4,2%).
antykoncepcja, badanie prospektywne, badanie toksyczności, cholestyramina, działanie teratogenne, działanie toksyczne, eliminacja leku, estrogen i progestagen, karmienie piersią, leflunomid, metabolit A771726, narząd rozrodczy męski, opóźnienie miesiączki, płodność, przyspieszona eliminacja leku, środek antykoncepcyjny hormonalny, stężenie metabolitu, wada wrodzona, węgiel aktywny, zaburzenie strukturalne płodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leflunomid Egis 15 mg
Leflunomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AA13, jest lekiem immunosupresyjnym o działaniu przeciwproliferacyjnym, stosowanym jako modyfikujący przebieg choroby w reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS) oraz artropatii łuszczycowej. Jego aktywny metabolit A771726 hamuje enzym dehydrogenazę dihydroorotanu (DHODH), co prowadzi do immunomodulacji i zmniejszenia proliferacji komórek układu odpornościowego. Skuteczność leflunomidu w RZS potwierdzono w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych (fazy II i III) z dawkami podtrzymującymi 10-25 mg/dobę, wykazującymi istotne zmniejszenie objawów choroby w porównaniu z placebo. W badaniu YU203 (402 pacjentów) wskaźnik odpowiedzi ACR wyniósł odpowiednio 50,5% dla dawki 10 mg/dobę i 54,5% dla 25 mg/dobę, podczas gdy placebo osiągnęło 27,7%. Badania MN301, MN302 i US301 potwierdziły porównywalną skuteczność leflunomidu (20 mg/dobę) do sulfasalazyny i metotreksatu, z działaniem terapeutycznym widocznym już po 1 miesiącu i stabilizującym się po 3-6 miesiącach terapii. W artropatii łuszczycowej dawka 20 mg/dobę przez 6 miesięcy znacząco poprawiła wyniki według kryteriów PsARC (59% vs 29,7% placebo, p<0,0001).
artropatia łuszczycowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dehydrogenaza dihydroorotanu, DMARD, działanie niepożądane, efekt przeciwzapalny, efekt terapeutyczny, enzymy wątrobowe, immunomodulacja, immunosupresja, kryteria ACR, kryteria PsARC, kwas foliowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwreumatyczny, metabolit A771726, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, sulfasalazyna, właściwość przeciwproliferacyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leflunomide Aurovitas 10 mg
Leflunomid jest prolekiem immunomodulującym, który ulega szybkiemu metabolizmowi pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie do aktywnego metabolitu A771726, odpowiedzialnego za efekt terapeutyczny. Biodostępność leku wynosi 82-95%, a czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia metabolitu w osoczu po pojedynczej dawce jest zmienny i wynosi od 1 do 24 godzin. Aktywny metabolit charakteryzuje się bardzo długim okresem półtrwania około 2 tygodni, co wymaga stosowania dawki nasycającej 100 mg przez 3 dni w celu szybkiego osiągnięcia stanu równowagi. W stanie równowagi przy standardowej dawce 20 mg/dobę średnie stężenie A771726 wynosi około 35 μg/mL, a kumulacja metabolitu jest 33-35-krotna w porównaniu do pojedynczej dawki. Metabolit wiąże się w około 99,4% z białkami osocza, głównie albuminami, z wolną frakcją około 0,62%, co wpływa na jego farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe.
aktywator cytochromu P-450, biologiczny okres półtrwania, dawka nasycająca, dializa otrzewnowa, ekspozycja układowa, frakcja wolna, hemodializa, inhibitor cytochromu P-450, klirens, krążenie jelitowo-wątrobowe, lek immunomodulujący, metabolit A771726, metabolizm pierwszego przejścia, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, objętość dystrybucji, okres półtrwania, produkty glukuronidowe, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, stężenie w stanie stacjonarnym, trifluorometyloanilina, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie z żółcią - Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomid Egis 20 mg
Badania interakcji leku Leflunomid Egis wykazały istotne ryzyko nasilenia hepatotoksyczności i hematotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z lekami o podobnym działaniu toksycznym, zwłaszcza metotreksatem (10-25 mg/tydzień) i warfaryną. W badaniu u 30 pacjentów stosujących leflunomid (10-20 mg/dobę) i metotreksat odnotowano 2-3-krotne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych u 5 pacjentów oraz ponad 3-krotne przekroczenie norm u kolejnych 5, co wymagało ścisłego monitorowania parametrów wątrobowych. Warfaryna wykazuje interakcję farmakodynamiczną z leflunomidem, powodując 25% spadek szczytowego piku INR, co wymaga regularnej kontroli INR i monitorowania pacjenta. Nie zaleca się stosowania cholestyraminy i węgla aktywnego ze względu na szybkie zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu A771726 w osoczu. Szczepienia żywymi atenuowanymi szczepami są przeciwwskazane podczas terapii z powodu braku danych o bezpieczeństwie i skuteczności.
białko oporności raka piersi, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, czas protrombinowy, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, enzym wątrobowy, etynyloestradiol, funkcja wątroby, furosemid, hepatotoksyczność, indometacyna, indukcja enzymatyczna, inhibitor OAT3, INR, izoenzym cytochromu P450, ketoprofen, kortykosteroid, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, lewonorgestrel, metabolit A771726, metabolizm leflunomidu, metotreksat, niesteroidowe leki przeciwzapalne, paklitaksel, pioglitazon, pochodna kumaryny, polipeptydy transportujące aniony organiczne, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rosuwastatyna, roziglitazon, statyna, substrat CYP2C8, sulfasalazyna, teofilina, transporter anionów organicznych-3, tyzanidyna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna