Przedawkowanie
Leflunomide Aurovitas 20 mg

Przedawkowanie leflunomidu, zarówno przewlekłe (dawki do 100 mg/dobę), jak i ostre, może prowadzić do objawów zgodnych z profilem bezpieczeństwa leku, obejmujących dolegliwości ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka), podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), a także hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia) oraz zmiany skórne (świąd, wysypka). W większości przypadków przedawkowania nie obserwowano poważnych zdarzeń niepożądanych, jednak konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta i wczesne rozpoznanie objawów toksyczności.

Przedawkowanie leku Leflunomide Aurovitas

Przedawkowanie leflunomidu jest stanem klinicznym, który wymaga szczególnej uwagi i może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki zarówno przewlekłego, jak i ostrego przedawkowania tego leku u pacjentów dorosłych oraz dzieci. 1

Przewlekłe przedawkowanie

Przewlekłe przedawkowanie najczęściej dotyczy sytuacji, gdy pacjenci przyjmowali leflunomid w dawkach do pięciokrotnie przekraczających zalecaną dawkę dobową. Należy zwrócić uwagę, że standardowe dawkowanie leku Leflunomide Aurovitas wynosi 10, 15 lub 20 mg na dobę, zatem przedawkowanie przewlekłe może dotyczyć dawek sięgających nawet 100 mg na dobę przyjmowanych przez dłuższy czas. 2

Ostre przedawkowanie

Ostre przedawkowanie dotyczy jednorazowego przyjęcia znacznie przekraczającej zalecane dawki leku i zostało odnotowane zarówno u pacjentów dorosłych, jak i pediatrycznych. 3

Objawy przedawkowania

Co istotne, w większości raportowanych przypadków przedawkowania leflunomidu nie odnotowano wystąpienia żadnych zdarzeń niepożądanych. Niemniej jednak, gdy takie zdarzenia występują, są one zgodne z profilem bezpieczeństwa tego leku. 4

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Układ/narząd
Ból brzucha Dyskomfort lub dolegliwości bólowe zlokalizowane w jamie brzusznej, mogące mieć charakter rozlany lub punktowy Układ pokarmowy
Nudności Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w żołądku z tendencją do wymiotów Układ pokarmowy
Biegunka Zwiększona częstotliwość wypróżnień o luźnej lub płynnej konsystencji Układ pokarmowy
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Podwyższone wartości AlAT, AspAT i innych enzymów wątrobowych wskazujące na uszkodzenie hepatocytów Wątroba
Niedokrwistość Obniżenie stężenia hemoglobiny i/lub liczby erytrocytów we krwi obwodowej Układ krwiotwórczy
Leukopenia Zmniejszenie całkowitej liczby leukocytów we krwi obwodowej poniżej wartości referencyjnych Układ krwiotwórczy
Świąd Nieprzyjemne doznanie czuciowe prowokujące chęć drapania skóry Skóra
Wysypka Zmiany skórne o różnorodnej morfologii – plamiste, grudkowe lub mieszane Skóra

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania lub zatrucia leflunomidem należy wdrożyć specjalistyczne postępowanie mające na celu przyspieszenie eliminacji leku i jego aktywnego metabolitu A771726 z organizmu. 5

Terapia z zastosowaniem cholestyraminy

Podstawowym postępowaniem jest doustne podawanie cholestyraminy w dawce 8 g trzy razy na dobę. Badania kliniczne wykazały, że takie postępowanie prowadzi do znaczącego zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu leflunomidu (A771726) w osoczu:

  • Po 24 godzinach stosowania cholestyraminy stężenie A771726 zmniejsza się o około 40% 6
  • Po 48 godzinach redukcja stężenia wynosi od 49% do 65% 7

Terapia z zastosowaniem węgla aktywnego

Alternatywnym lub uzupełniającym postępowaniem jest podawanie węgla aktywnego. Można go podawać na dwa sposoby:

  • Doustnie w postaci zawiesiny
  • Przez zgłębnik nosowo-żołądkowy

Zalecane dawkowanie to 50 g co 6 godzin przez okres 24 godzin. Efektywność tej metody eliminacji potwierdzona w badaniach klinicznych wykazuje:

  • Zmniejszenie stężenia A771726 o 37% w ciągu pierwszych 24 godzin 8
  • Redukcję o 48% w ciągu 48 godzin stosowania 9

Powtarzanie procedury wymywania

W zależności od stanu klinicznego pacjenta i utrzymywania się objawów zatrucia, procedura wymywania aktywnego metabolitu przy użyciu cholestyraminy lub węgla aktywnego może zostać powtórzona. Decyzja o kontynuacji eliminacji powinna być podejmowana indywidualnie, w oparciu o ocenę kliniczną. 10

Nieskuteczność dializ

Istotną informacją jest fakt, że główny metabolit leflunomidu – A771726 – nie poddaje się skutecznie procedurom dializacyjnym. Badania kliniczne jednoznacznie wykazały, że zarówno hemodializa, jak i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa (CAPD) nie są efektywne w usuwaniu tego metabolitu z organizmu. 11

Z tego powodu, w przypadku przedawkowania leflunomidu, priorytetowym postępowaniem pozostaje stosowanie cholestyraminy lub węgla aktywnego, a nie technik dializacyjnych, które nie przyniosą oczekiwanych efektów terapeutycznych w zakresie eliminacji aktywnego metabolitu.

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl