inaktywacja aminoglikozydów
Inaktywacja aminoglikozydów to proces, w wyniku którego bakterie uzyskują oporność na tę grupę antybiotyków. Aminoglikozydy, do których zaliczamy m.in. gentamycynę, amikacynę i tobramycynę, działają poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i w efekcie do śmierci komórki bakteryjnej.
Głównym mechanizmem inaktywacji aminoglikozydów jest enzymatyczna modyfikacja cząsteczki antybiotyku przez enzymy bakteryjne. Wyróżnia się trzy główne grupy tych enzymów: N-acetylotransferazy (AAC), O-fosfotransferazy (APH) oraz O-nukleotydylotransferazy (ANT). Enzymy te katalizują odpowiednio acetylację, fosforylację i adenylację określonych grup funkcyjnych w cząsteczce aminoglikozydu, co prowadzi do utraty jego powinowactwa do rybosomu i w efekcie do braku działania przeciwbakteryjnego.
Geny kodujące enzymy inaktywujące aminoglikozydy są często przenoszone na plazmidach lub transpozonach, co ułatwia ich szybkie rozprzestrzenianie się wśród różnych szczepów bakteryjnych. Zjawisko inaktywacji aminoglikozydów stanowi istotny problem kliniczny, szczególnie w przypadku zakażeń szpitalnych wywołanych przez szczepy wielolekooporne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Produkt leczniczy Piperacillin/Tazobactam Sandoz w dawce 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu występuje w postaci białego proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Każda fiolka lub butelka zawiera 9,44 mmol/l (217 mg) sodu jako substancję pomocniczą. Proszek należy rozpuścić w 20 ml odpowiedniego rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań, 0,9% roztwór NaCl, 5% roztwór glukozy lub ich mieszaniny), a następnie można rozcieńczyć do 50-150 ml z użyciem zgodnych rozcieńczalników, takich jak 0,9% NaCl, 5% glukoza, 6% dekstran w 0,9% NaCl. Przygotowanie roztworu musi odbywać się w warunkach aseptycznych, a roztwór przed podaniem powinien być klarowny i wolny od cząstek stałych. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a niewykorzystany roztwór należy usunąć zgodnie z przepisami. Okres ważności proszku wynosi 2 lata, a po rozpuszczeniu roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 24 godziny w temperaturze 20-25ºC lub 48 godzin w 2-8ºC, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
amikacyna, aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, dekstran 40, dren infuzyjny, gentamycyna, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydów, klirens kreatyniny, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina sodowa, piperacylina z tazobaktamem, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, tazobaktam sodowy, warunki aseptyczne, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicillin Adamed 500 mg
Ampicillin Adamed to preparat zawierający 500 mg ampicyliny sodowej w każdej fiolce proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Proszek ma biały lub prawie biały kolor i nie zawiera substancji pomocniczych, co świadczy o wysokiej czystości farmaceutycznej. Każda fiolka zawiera około 33 mg sodu (1,4 mmol), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat wymaga rekonstytucji: do podania domięśniowego rozpuszcza się w 1,8 ml wody do wstrzykiwań (stężenie 250 mg/ml), do podania dożylnego w 5 ml wody (stężenie 100 mg/ml), a do infuzji dożylnej po rozpuszczeniu w 5 ml wody roztwór rozcieńcza się w 0,9% NaCl, nie przekraczając stężenia 30 mg/ml, aby zachować stabilność leku. Roztwory należy podawać natychmiast po przygotowaniu, a niewykorzystane części usunąć.
ampicylina sodowa, antybiotyk aminoglikozydowy, guma bromobutylowa, inaktywacja aminoglikozydów, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, przejrzysty roztwór, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, stabilność leku, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie i infuzja - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicillin Adamed 1 g
Ampicillin Adamed zawiera 1 g ampicyliny sodowej na fiolkę, z zawartością sodu około 66 mg (2,8 mmol), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Lek występuje w postaci białego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, bez substancji pomocniczych. Preparat jest dostępny w fiolkach z bezbarwnego szkła typu III, zamykanych korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym wieczkiem typu flip off, w opakowaniach 1, 5, 10 lub 50 fiolek. Ampicillin Adamed może być podawany domięśniowo, dożylnie w formie wstrzyknięcia lub infuzji, z odpowiednim przygotowaniem roztworu: 250 mg/mL dla podania domięśniowego (rozpuszczenie w 4 mL wody do wstrzykiwań), 125 mg/mL dla dożylnego wstrzyknięcia (7,4 mL wody) oraz do 30 mg/mL dla infuzji dożylnej po dodatkowym rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 0,9%.
ampicylina sodowa, antybiotyk aminoglikozydowy, chlorek sodu, dieta niskosodowa, guma bromobutylowa, inaktywacja aminoglikozydów, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, sód, stabilność leku, stężenie leku, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne