uogólniona fobia społeczna
Uogólniona fobia społeczna (ang. generalized social phobia, GSP) to zaburzenie lękowe charakteryzujące się nasilonym, irracjonalnym i przewlekłym lękiem przed sytuacjami społecznymi, w których osoba mogłaby zostać oceniona przez innych. W przeciwieństwie do specyficznej fobii społecznej, forma uogólniona obejmuje szeroki zakres sytuacji społecznych.
Pacjenci z uogólnioną fobią społeczną doświadczają intensywnego lęku w większości sytuacji interpersonalnych, takich jak: przemawianie publiczne, uczestniczenie w spotkaniach, rozmowy z autorytetami, jedzenie w miejscach publicznych czy nawiązywanie nowych znajomości. Lękowi towarzyszą objawy somatyczne, jak pocenie się, drżenie, przyspieszone bicie serca oraz zaczerwienienie twarzy.
Patofizjologia uogólnionej fobii społecznej obejmuje zaburzenia w funkcjonowaniu układu serotoninergicznego, noradrenergicznego oraz dopaminergicznego. Badania neuroobrazowe wskazują na nadaktywność ciała migdałowatego oraz nieprawidłowe funkcjonowanie kory przedczołowej. W leczeniu stosuje się terapię poznawczo-behawioralną, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie lękowe społeczne (fobia społeczna) – Epidemiologia
Zaburzenie lękowe społeczne (fobia społeczna) jest trzecim najczęstszym zaburzeniem psychicznym po depresji i zaburzeniach związanych z używaniem substancji psychoaktywnych, charakteryzującym się przewlekłym przebiegiem i znacznym upośledzeniem funkcjonowania. Epidemiologia wskazuje na globalne rozpowszechnienie 30-dniowe około 1,3%, 12-miesięczne od 2,4% do 7,9%, a życiowe od 4,0% do 13,3%. W USA roczne rozpowszechnienie wynosi około 7%, a życiowe 12,1-13,3%. Zaburzenie częściej dotyka kobiety (stosunek 1,5:1 do 2,2:1) i rozpoczyna się zwykle w wieku około 13 lat, z 50% przypadków rozwijających się do 11 roku życia. Współwystępowanie z innymi zaburzeniami psychicznymi jest powszechne (70-80%), w tym z depresją (19%) i zaburzeniami związanymi z używaniem substancji (17%). Fobia społeczna powoduje istotne upośledzenie funkcjonowania w pracy (63%), życiu społecznym (77%) i rodzinnym (68%), a pacjenci tracą średnio 24,7 dni pracy rocznie.
ADHD, chorobowość, fobia specyficzna, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, nawrót objawów, podstawowa opieka zdrowotna, przemoc emocjonalna, SSRI, substancja psychoaktywna, tendencja samobójcza, terapia poznawczo-behawioralna, uogólniona fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe, upośledzenie funkcjonowania, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zaburzenie związane z używaniem substancji