dihydropirydynowy bloker kanału wapniowego
Dihydropirydynowy bloker kanału wapniowego to istotna grupa leków przeciwnadciśnieniowych, zaliczana do antagonistów wapnia. Leki te działają poprzez selektywne blokowanie kanałów wapniowych typu L w mięśniówce naczyń krwionośnych, co prowadzi do relaksacji naczyń i redukcji oporu obwodowego.
Do tej grupy należą m.in. amlodypina, felodypina, nitrendypina, lacydypina i lerkanidypina. Charakteryzują się one wysoką selektywnością wobec naczyń obwodowych przy minimalnym wpływie na mięsień sercowy, co odróżnia je od niedihydropirydynowych blokerów kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), które silniej działają na serce.
Wskazania do stosowania dihydropirydynowych blokerów kanału wapniowego obejmują nadciśnienie tętnicze, dławicę piersiową oraz zespół Raynauda. W terapii nadciśnienia często stosowane są w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, szczególnie u pacjentów z izolowanym nadciśnieniem skurczowym, nadciśnieniem w podeszłym wieku oraz u pacjentów z współistniejącą chorobą wieńcową.
Działania niepożądane tej grupy leków wynikają głównie z ich działania wazodilatacyjnego i obejmują: obrzęki obwodowe (szczególnie kostek), zaczerwienienie twarzy, bóle głowy oraz zawroty głowy. Nowsze generacje tych leków charakteryzują się przedłużonym działaniem i mniejszym nasileniem działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilostazol LEK-AM 50 mg
Cylostazol, stosowany w terapii chromania przestankowego, wykazuje profil działań niepożądanych, w którym najczęściej występują bóle głowy (>30% pacjentów), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (>15%). Działania te mają zazwyczaj nasilenie łagodne do umiarkowanego i mogą ulec zmniejszeniu po redukcji dawki. Główną przyczyną przerwania terapii jest ból głowy (≥3% pacjentów), a także kołatanie serca i biegunka (1,1%). U pacjentów powyżej 70 roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunki i kołatania serca, natomiast u chorych z cukrzycą istnieje podwyższone ryzyko krwawienia do gałki ocznej. Współstosowanie cylostazolu z lekami rozszerzającymi naczynia, np. dihydropirydynowymi blokerami kanału wapniowego, może nasilać kołatanie serca i obrzęk obwodowy wskutek odruchowej tachykardii. Ponadto cylostazol zwiększa ryzyko krwawień, w tym krwotoków mózgowych i przewodu pokarmowego, co wymaga ostrożności przy łączeniu z innymi lekami o działaniu przeciwkrzepliwym.
arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, chromanie przestankowe, cukrzyca, częstoskurcz, dihydropirydynowy bloker kanału wapniowego, dodatkowy skurcz komorowy, dusznica bolesna, hiperglikemia, kołatanie serca, krwawienie do gałki ocznej, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok płucny, lek rozszerzający naczynia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, niestrawność, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, skłonność do krwawień, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan lękowy, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, uderzenie gorąca, wybroczyna, wydłużony czas krwawienia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka