metabolizm nebiwololu
Nebiwolol jest kardioselektywnym beta-adrenolitykiem trzeciej generacji, stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Jego metabolizm zachodzi przede wszystkim w wątrobie, gdzie podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia.
Lek metabolizowany jest głównie przez izoenzym CYP2D6 cytochromu P450, co prowadzi do powstawania aktywnych hydroksylowanych metabolitów. Istotną cechą metabolizmu nebiwololu jest polimorfizm genetyczny – w populacji występują osoby o różnej aktywności enzymu CYP2D6, co dzieli pacjentów na tzw. metabolizerów szybkich (około 70-80% populacji kaukaskiej) i wolnych (około 20-30%).
U metabolizerów szybkich biodostępność nebiwololu wynosi około 12%, natomiast u metabolizerów wolnych sięga nawet 96%. Pomimo różnic w farmakokinetyce, skuteczność kliniczna leku jest porównywalna w obu grupach, gdyż zarówno nebiwolol, jak i jego metabolity wykazują działanie hipotensyjne. Okres półtrwania leku wynosi około 10 godzin u metabolizerów szybkich i może być wydłużony do 30-50 godzin u metabolizerów wolnych.
Metabolity nebiwololu są wydalane głównie z moczem (38%) oraz z kałem (44%). Znajomość specyfiki metabolizmu nebiwololu ma istotne znaczenie przy stosowaniu leku u pacjentów z niewydolnością wątroby, u których może być konieczna modyfikacja dawkowania.