alkaloza oddechowa

Alkaloza oddechowa to zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu, charakteryzujące się podwyższeniem wartości pH krwi tętniczej powyżej 7,45 z jednoczesnym obniżeniem ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla (PaCO₂) poniżej 35 mmHg. Zaburzenie to jest konsekwencją nadmiernej wentylacji pęcherzykowej (hiperwentylacji), prowadzącej do zwiększonego wydalania CO₂ przez płuca.

Etiologia alkalozy oddechowej obejmuje stany lękowe, hipoksemię (np. w chorobach płuc, pobycie na dużych wysokościach), zapalenie płuc, zatorowość płucną, ciążę, a także jatrogenne przyczyny, jak nieprawidłowe ustawienia respiratora. Klinicznie może manifestować się zawrotami głowy, parestezjami, skurczami mięśni, drgawkami oraz tetanią, a w ciężkich przypadkach zaburzeniami świadomości.

Diagnostyka alkalozy oddechowej opiera się na badaniu gazometrii krwi tętniczej, które wykazuje podwyższone pH oraz obniżone PaCO₂. W odpowiedzi na alkalozę oddechową organizm uruchamia mechanizmy kompensacyjne, obejmujące zmniejszenie reabsorpcji wodorowęglanów w nerkach. Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na usunięcie przyczyny hiperwentylacji, a w przypadkach lękowych może obejmować oddychanie do papierowej torby, co zwiększa ponowne wdychanie wydychanego CO₂.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Excedrin MigraStop 250 mg + 250 mg + 65 mg

Excedrin MigraStop to preparat zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w jednej tabletce. Przedawkowanie tego leku stanowi poważne zagrożenie życia, głównie z powodu hepatotoksyczności paracetamolu oraz toksyczności kwasu acetylosalicylowego. Toksyczność kwasu acetylosalicylowego manifestuje się objawami zależnymi od stężenia w osoczu: lekkie zatrucie przy 150-300 μg/ml objawia się zawrotami głowy, szumem usznym, nudnościami i odwodnieniem, natomiast ciężkie zatrucie (>300 μg/ml) prowadzi do hiperwentylacji, kwasicy metabolicznej, depresji OUN i niewydolności oddechowej. Paracetamol w dawce toksycznej >10 g lub >150 mg/kg może wywołać wczesne objawy (nudności, wymioty, ospałość) oraz późniejsze uszkodzenie wątroby, które osiąga szczyt po 72-96 godzinach, z możliwymi powikłaniami takimi jak ostra niewydolność nerek i zaburzenia rytmu serca. Kofeina powoduje objawy neurologiczne i kardiologiczne, w tym tachykardię i drgawki, szczególnie przy bardzo dużych dawkach.
alkaloza oddechowa, arytmia serca, depresja OUN, diureza, drgawki, hemodializa, hemoperfuzja, hepatotoksyczność paracetamolu, hiperglikemia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, kofeina, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, martwica hepatocytów, martwica kanalików nerkowych, metionina, N-acetylocysteina, niekardiologiczny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, podniecenie psychoruchowe, śpiączka, splątanie, szum uszny, tachykardia, toksyczność kwasu acetylosalicylowego, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrucie kwasem acetylosalicylowym
Leksykon chorób i schorzeń
Czkawka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Czkawka (singultus) to mimowolne, przerywane skurcze przepony i mięśni międzyżebrowych, prowadzące do gwałtownego wdechu zakończonego zamknięciem głośni, generującego charakterystyczny dźwięk. Częstotliwość epizodów wynosi od 4 do 60 na minutę. Czkawka klasyfikowana jest jako ostra (<48h), uporczywa (48h–1 miesiąc) oraz nieustępliwa (>1 miesiąc). Przyczyny obejmują czynniki fizjologiczne (np. szybkie jedzenie, napoje gazowane), choroby układu pokarmowego (GERD, zapalenie żołądka), neurologiczne (udar, Parkinson, guzy OUN), oddechowego (zapalenie płuc, zatorowość), metaboliczne (mocznica, hipokalcemia), infekcje oraz podrażnienie nerwów przeponowego i błędnego. Przedłużająca się czkawka może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedożywienie, zaburzenia snu, alkaloza oddechowa u pacjentów zaintubowanych oraz zaburzenia rytmu serca. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne i obrazowe, zwłaszcza przy czkawce uporczywej i nieustępliwej.
akupresura, akupunktura, alkaloza oddechowa, baklofen, blokada nerwu przeponowego, blokada zwoju gwiaździstego, chlorpromazyna, choroba Parkinsona, czkawka, czkawka nieustępliwa, czkawka ostra, czkawka uporczywa, gabapentyna, gastroskopia, głośnia, guz śródpiersia, haloperidol, hipokalcemia, inhibitor pompy protonowej, metoklopramid, mięśnie międzyżebrowe, mocznica, morfologia krwi, nerw błędny, nerw przeponowy, nifedypina, przepona, rak przełyku, rak trzustki, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz przepony, stwardnienie rozsiane, stymulacja nerwu błędnego, udar, zapalenie opłucnej, zapalenie płuc, zapalenie płuc związane z respiratorem, zapalenie żołądka, zatorowość płucna
Leksykon leków
Przedawkowanie – Alka-Seltzer 324 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) zawartego w preparacie Alka-Seltzer (324 mg) może prowadzić do zatrucia ostrego lub przewlekłego (salicylizmu). Zatrucie przewlekłe pojawia się przy dawkach >100 mg/kg/dobę przez >2 dni i objawia się m.in. zawrotami głowy, szumami usznymi (przy stężeniu ASA 150-300 µg/ml), głuchotą, nudnościami, wymiotami, bólem głowy i splątaniem. Objawy te ustępują po redukcji dawki. Poważniejsze działania niepożądane występują przy stężeniu ASA >300 µg/ml. Ostre zatrucie charakteryzuje się zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, u dzieci często kwasicą metaboliczną. Stężenie ASA we krwi nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia ze względu na opóźnione wchłanianie i tworzenie złogów w żołądku.
alkaloza oddechowa, czas protrombinowy, diureza alkaliczna, encefalopatia toksyczna, hemodializa, hipernatremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, obrzęk płuc niesercowy, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylizm, szumy uszne, węgiel aktywowany, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia metabolizmu glukozy, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – APAP migrena 250 mg + 250 mg + 65 mg

APAP migrena to preparat złożony zawierający paracetamol (250 mg), kwas acetylosalicylowy (250 mg) oraz kofeinę (65 mg). Przedawkowanie wiąże się z ryzykiem toksyczności wynikającej głównie z paracetamolu i kwasu acetylosalicylowego. Toksyczność salicylanów jest zależna od stężenia w osoczu: lekkie zatrucie przy 150-300 μg/ml objawia się zawrotami głowy, szumem usznym, nudnościami i odwodnieniem, natomiast ciężkie zatrucie (>300 μg/ml) prowadzi do hiperwentylacji, kwasicy metabolicznej, depresji OUN, a nawet niewydolności oddechowej i zapaści sercowo-naczyniowej. Paracetamol w dawkach >10 g lub >150 mg/kg masy ciała może wywołać hepatotoksyczność objawiającą się martwicą hepatocytów, niewydolnością wątroby, kwasicą metaboliczną i śpiączką, z największym uszkodzeniem wątroby obserwowanym 72-96 godzin po przedawkowaniu. Wczesne objawy zatrucia paracetamolem to nudności, wymioty i osłabienie, które mogą ustąpić, dając fałszywe poczucie bezpieczeństwa.
alkaloza oddechowa, anoreksja, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, ketoza, kofeina, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, martwica cewek nerkowych, martwica hepatocytów, N-acetylocysteina, ostra niewydolność nerek, paracetamol, szum uszny, tachykardia, trombocytopenia, węgiel aktywowany, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Anacard medica protect 75 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się w formie zatrucia przewlekłego lub ostrego, szczególnie niebezpiecznego przy dawkach >100 mg/kg/dobę przez >2 dni. Lekkie zatrucie (salicylizm) objawia się niespecyficznymi symptomami, takimi jak zawroty głowy, szumy uszne (występujące przy stężeniach ASA 150-300 μg/ml), nudności, wymioty i splątanie. Ciężkie zatrucie charakteryzuje się zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej (alkaloza oddechowa z wyrównawczą kwasicą metaboliczną), kwasicą metaboliczną u dzieci, oraz poważnymi objawami ze strony układu oddechowego, sercowo-naczyniowego, nerwowego i metabolicznego. Diagnostyka opiera się na ocenie objawów klinicznych, badaniach laboratoryjnych (m.in. alkalemia, aciduria, hipokaliemia, hipernatremia, hipoprotrombinemia) oraz monitorowaniu stężenia ASA, które jednak nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia ze względu na opóźnione wchłanianie i tworzenie złogów w przewodzie pokarmowym.
aciduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, asfiksja, czas protrombinowy, diureza alkaliczna, encefalopatia toksyczna, hemodializa, hiperglikemia, hipernatremia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, hipotensja, ketoza, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, letarg, napad drgawkowy, niewydolność nerek, obrzęk płuc niesercowy, oliguria, płukanie żołądka, salicylizm, szumy uszne, tinnitus, węgiel aktywowany, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zahamowanie agregacji płytek, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Migromin 250 mg + 250 mg + 65 mg

Migromin to preparat zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w jednej tabletce. Przedawkowanie może prowadzić do złożonych objawów toksyczności wynikających z działania trzech składników. Zatrucie salicylanami klasyfikuje się na lekkie (stężenie 150-300 μg/ml) i ciężkie (>300 μg/ml), z objawami od zawrotów głowy i nudności po kwasicę metaboliczną, depresję OUN i niewydolność oddechową. Paracetamol w dawce >10 g lub >150 mg/kg może wywołać dwufazowe zatrucie z wczesnymi objawami niespecyficznymi oraz opóźnionym, ciężkim uszkodzeniem wątroby i nerek. Kofeina powoduje objawy neurologiczne i sercowo-naczyniowe, takie jak drżenia, tachykardia i arytmie. W przypadku przedawkowania Migrominu objawy mogą się nakładać, co komplikuje diagnostykę i leczenie.
acetylocysteina, alkaloza oddechowa, arytmia serca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dwuwęglan sodu, hemodializa, hemoperfuzja, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, martwica cewek nerkowych, martwica hepatocytów, metionina, N-acetylocysteina, niekardiologiczny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie kofeiny, przedawkowanie paracetamolu, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylany, śpiączka, splątanie, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aspirin C 400 mg + 240 mg

Lek Aspirin C, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach terapeutycznych oraz kwas askorbinowy, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących głównie układ pokarmowy (bóle brzucha, zgaga, nudności, zapalenie przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, perforacja, krwawienia – jawne i utajone), układ krwiotwórczy (krwotoki, trombocytopenia, wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, niedokrwistość), układ nerwowy (zawroty głowy, szumy uszne), a także reakcje nadwrażliwości i zaburzenia czynności nerek. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko krwawień, w tym wylewów śródczaszkowych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i stosujących inne leki przeciwzakrzepowe. Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego powyżej 100 mg/kg/dobę może prowadzić do salicylizmu i ciężkich zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, z objawami neurologicznymi, metabolicznymi i krążeniowymi. W przypadku witaminy C, dawki powyżej 2 g/dobę u dorosłych mogą powodować hiperoksalurię, nefropatię i kamicę nerkową, a u osób z niedoborem G6PD – hemolizę erytrocytów przy dawkach >3 g/dobę u dzieci i >15 g/dobę u dorosłych.
alkaloza oddechowa, aminotransferaza, asfiksja, astma oskrzelowa, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, diureza alkaliczna, enteropatia zwężeniowa jelit, hemoliza, hemoliza erytrocytów, hiperoksaluria, hipoprotrombinemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cewkowo-śródmiąższowa, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, perforacja, salicylan, toksyczna encefalopatia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do mózgu
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ultrapiryna 325 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, występującego m.in. w preparacie Ultrapiryna 325 mg, może manifestować się jako zatrucie ostre lub przewlekłe (salicylizm). Dawka toksyczna przekracza 100 mg/kg masy ciała na dobę przez ponad 2 dni lub może wystąpić po jednorazowym dużym spożyciu. Objawy zatrucia zależą od stężenia salicylanów w surowicy, wieku pacjenta i ciężkości zatrucia, przy czym u dzieci dominują kwasica metaboliczna. Stężenia 150-300 µg/ml wywołują szumy uszne, a powyżej 300 µg/ml pojawiają się poważne działania niepożądane. Wchłanianie leku może być opóźnione przez opóźnione opróżnianie żołądka, tworzenie złogów oraz formę tabletek powlekanych (dojelitowych). Salicylizm objawia się zawrotami głowy, szumami usznymi, głuchotą, nadmiernym poceniem, nudnościami, wymiotami, bólem głowy i splątaniem, które ustępują po zmniejszeniu dawki.
aciduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, forsowana diureza alkaliczna, hemodializa, hiperglikemia, hipernatremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, ketoza, krwawienie z układu pokarmowego, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, niewydolność nerek, opóźnione opróżnianie żołądka, parametry krzepnięcia krwi, patofizjologia zatrucia salicylanami, przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylizm, stężenie salicylanów we krwi, szumy uszne, tabletki dojelitowe, toksyczna encefalopatia, węgiel aktywowany, wydłużenie czasu protrombinowego, zahamowanie agregacji płytek krwi, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Leksykon leków
Przedawkowanie – Aspirin musująca 500 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) zawartego w preparacie Aspirin musująca 500 mg może manifestować się w formie przewlekłego salicylizmu lub ostrego zatrucia. Przewlekłe zatrucie rozwija się po długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających 100 mg/kg mc./dobę przez ponad 2 dni i objawia się m.in. zawrotami głowy, szumami usznymi (przy stężeniu ASA 150-300 μg/ml), głuchotą, nudnościami, wymiotami oraz splątaniem. Nasilenie objawów koreluje ze stężeniem ASA we krwi, a ich redukcja następuje po zmniejszeniu dawki. W zatruciu ostrym, szczególnie u dzieci, dominuje kwasica metaboliczna i poważne zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, co wymaga kompleksowej oceny klinicznej i gazometrii krwi tętniczej, gdyż samo stężenie ASA nie jest wystarczające do oceny stopnia zatrucia.
alkaloza oddechowa, ból głowy, forsowana diureza alkaliczna, gazometria krwi tętniczej, głuchota, hemodializa, hiperwentylacja, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, nadmierne pocenie, nudności i wymioty, opróżnianie żołądka, płukanie żołądka, równowaga elektrolitowa, salicylizm, splątanie, szumy uszne, węgiel aktywowany, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Wodorowęglan sodu – Przedawkowanie

Przedawkowanie wodorowęglanu sodu (NaHCO3), stosowanego m.in. w roztworach do hemodializy/hemofiltracji (Accusol 35, multiBic, stężenie 35 mmol/l) oraz preparatach doustnych (np. Gaviscon), prowadzi do istotnych zaburzeń homeostazy, zwłaszcza równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej. Najczęściej obserwowane powikłania to zasadowica metaboliczna (pH >7,45), hipokalcemia, tężyczka, hipernatremia oraz objawy hiperwolemii, takie jak zastoinowa niewydolność serca i zastój płucny. Objawy kliniczne obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (wzdęcia, nudności, wymioty), układu krążenia (wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia), układu oddechowego (duszność, rzężenia) oraz układu nerwowo-mięśniowego (drżenia, parestezje, skurcze). Ryzyko przedawkowania wzrasta przy nadmiernym podawaniu roztworów, braku kontroli bilansu płynów i elektrolitów oraz błędach w monitorowaniu terapii nerkozastępczej.
Accusol 35, alkaloza metaboliczna, alkaloza oddechowa, centralne ciśnienie żylne, ciśnienie w tętnicy płucnej, drżenie mięśniowe, duszność, hemodializa, hiperkapnia, hipernatremia, hiperwolemia, hipokalcemia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudności, parametry biochemiczne, parametry hemodynamiczne, parametry równowagi kwasowo-zasadowej, parestezja, pH krwi, poziom wodorowęglanów, refluks żołądkowo-przełykowy, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz mięśniowy, tachykardia, terapia nerkozastępcza, tężyczka, ultrafiltracja, wodorowęglan sodu, wymioty, wzdęcie brzucha, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, zastój płucny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Aspirin Effect 500 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego manifestuje się w dwóch formach: przewlekłym salicylizmie oraz ostrym zatruciu, które może zagrażać życiu. Salicylizm rozwija się po długotrwałym stosowaniu dawek terapeutycznych i objawia się niespecyficznymi symptomami, takimi jak zawroty głowy, szumy uszne (występujące przy stężeniach 150-300 µg/ml), głuchota, nudności, wymioty, ból głowy i splątanie. Ostre zatrucie charakteryzuje się poważnymi zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, z dominującą kwasicą metaboliczną u dzieci. Stężenie ASA we krwi nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia, a wchłanianie leku może być opóźnione przez czynniki takie jak opóźnione opróżnianie żołądka, tworzenie złogów czy tabletki powlekane.
alkaloza oddechowa, arytmia, diureza alkaliczna, encefalopatia toksyczna, hemodializa, hipoprotrombinemia, ketoza, koagulopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, kwasica metaboliczna wyrównawcza, nadwrażliwość na salicylany, napad drgawkowy, niewydolność nerek, obrzęk płuc niesercowy, oliguria, opóźnione opróżnianie żołądka, płukanie żołądka, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylizm, szumy uszne, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wydłużony czas protrombinowy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hemostazy, zahamowanie agregacji płytek, zawroty głowy błędnikowe
Leksykon chorób i schorzeń
Ketoza kwasica cukrzycowa – Patofizjologia i mechanizm

Ketoza kwasica cukrzycowa (DKA) jest ostrym powikłaniem cukrzycy, wynikającym z bezwzględnego lub względnego niedoboru insuliny oraz wzrostu hormonów kontrregulacyjnych (glukagon, kortyzol, hormon wzrostu, katecholaminy). Patofizjologia DKA obejmuje hiperglikemię (>180-220 mg/dl), ketonemię (β-hydroksymaślan stanowiący około 75% ciał ketonowych) oraz kwasicę metaboliczną z wysoką luką anionową. Niedobór insuliny prowadzi do nasilonej glukoneogenezy, glikogenolizy, lipolizy i ketogenezy, co skutkuje hiperglikemią, ketonemią i odwodnieniem (utrata wody około 100 ml/kg). Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza potasu, są kluczowe – pomimo całkowitego niedoboru potasu (>400 mmol), jego stężenie w surowicy może być prawidłowe lub podwyższone z powodu przesunięcia z przestrzeni wewnątrzkomórkowej. Leczenie insuliną wymaga monitorowania i uzupełniania potasu, aby zapobiec hipokaliemii zagrażającej życiu.
acetooctan, acetylo-CoA, alkaloza oddechowa, ciało ketonowe, cykl Krebsa, diureza osmotyczna, filtracja kłębuszkowa, glikogenoliza, glikozuria, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, hiperaldosteronizm, hiperglikemia, hiperosmolalność, hipokaliemia, hormon wzrostu, inhibitor SGLT-2, katecholamina, ketogeneza, ketonemia, ketonuria, ketoza kwasica cukrzycowa, kortyzol, kwasica metaboliczna, lipoliza, luka anionowa, metabolizm lipidów, metabolizm węglowodanów, niedobór insuliny, obrzęk mózgu, oddech Kussmaula, oporność na insulinę, przednerkowa niewydolność nerek, wolny kwas tłuszczowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie metaboliczne, β-hydroksymaślan, β-oksydacja
Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Przedawkowanie

Kora wierzby (Salicis cortex) jest składnikiem kilku preparatów leczniczych, takich jak Gastrovit TraviComplex, Pyrosal, Salicortex oraz Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny Ziołowa Tradycja. Przedawkowanie tych preparatów jest rzadko dokumentowane, jednak potencjalne objawy mogą wynikać z obecności glikozydów fenolowych (≥20 mg salicyny na tabletkę w Salicortex) oraz wysokiej zawartości etanolu (60-70% V/V w Gastrovit TraviComplex). Objawy przedawkowania mogą przypominać te obserwowane przy zatruciu kwasem acetylosalicylowym, obejmując nudności, wymioty, bóle brzucha, szumy uszne, zawroty głowy, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (początkowo alkaloza oddechowa, następnie kwasica metaboliczna) oraz wydłużony czas krwawienia. W preparatach zawierających etanol możliwe są także objawy intoksykacji alkoholowej, takie jak zaburzenia świadomości, ataksja, hipotermia i hipoglikemia.
agregacja płytek krwi, alkaloza oddechowa, ataksja, choroba nerek, choroba wątroby, dekontaminacja przewodu pokarmowego, glikozyd fenolowy, hipoglikemia, hipotermia, interakcja farmakodynamiczna, intoksykacja alkoholem etylowym, intoksykacja etanolem, kora wierzby, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, mitochondrium, niesteroidowy lek przeciwzapalny, salicyna, związek salicylowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Aspirin C Forte 800 mg + 480 mg

Przedawkowanie Aspirin C Forte, zawierającego kwas acetylosalicylowy i kwas askorbinowy, może prowadzić do poważnych objawów toksyczności, głównie związanych z zatruciem salicylanami. Zatrucie to występuje w formie przewlekłej (salicylizm) przy dawkach >100 mg/kg/dobę przez >2 dni lub ostrej po jednorazowym przedawkowaniu, szczególnie niebezpiecznej u dzieci. Stężenia kwasu acetylosalicylowego we krwi powyżej 150-300 µg/ml wiążą się z objawami takimi jak szumy uszne, a powyżej 300 µg/ml z poważniejszymi powikłaniami. Klinicznie obserwuje się zawroty głowy, nudności, wymioty, splątanie oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, z kwasicą metaboliczną dominującą u dzieci. W przypadku przedawkowania witaminy C (>2 g/dobę u dorosłych) mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hiperoksaluria, kamica nerkowa oraz nefropatia, a u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy G6PD dawki >3 g/dobę (dzieci) i >15 g/dobę (dorośli) mogą wywołać hemolizę erytrocytów.
alkaloza oddechowa, arytmia, diureza alkaliczna, encefalopatia toksyczna, hemoliza erytrocytów, hiperglikemia, hipernatremia, hiperoksaluria, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, kamica nerkowa, kamień nerkowy, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, nefropatia cewkowo-śródmiąższowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, salicylizm, szumy uszne, węgiel aktywny, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Elvanse 20 mg

Przedawkowanie lisdeksamfetaminy dimezylanu (Elvanse) stanowi poważny stan kliniczny, wymagający natychmiastowej interwencji ze względu na farmakokinetykę leku, w tym przedłużone uwalnianie aktywnej deksamfetaminy. Dawki kapsułek wahają się od 20 mg do 70 mg lisdeksamfetaminy, co odpowiada 5,9 mg do 20,8 mg deksamfetaminy. Objawy przedawkowania obejmują pobudzenie OUN, drżenia, splątanie, omamy, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączkę, które są najczęstszą przyczyną zgonów. Warto podkreślić, że dializa i inne metody eliminacji pozaustrojowej są nieskuteczne w usuwaniu zarówno proleku, jak i aktywnej substancji. Leczenie jest objawowe i obejmuje podanie węgla aktywnego, leków przeczyszczających oraz środków uspokajających, a także konsultację z ośrodkiem kontroli zatruć.
alkaloza oddechowa, dializa, drgawki, hipertermia, lek przeczyszczający, lek uspokajający, lisdeksamfetamina dimezylan, napad lęku, niepokój ruchowy, niewydolność wielonarządowa, objawy toksyczne, odtrutka, omamy, ośrodek kontroli zatruć, ostra niewydolność nerek, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, rabdomioliza, skurcz mięśni gładkich, śpiączka, splątanie, uwalnianie deksamfetaminy, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny, wygórowane odruchy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Excedrin MigraStop 250 mg + 250 mg + 65 mg

Excedrin MigraStop, zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA), 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny, jest lekiem złożonym o istotnym wpływie na przebieg ciąży, laktację oraz płodność. ASA jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności krążeniowo-oddechowej płodu (zwężenie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne, zaburzenia czynności nerek) oraz powikłań u matki (wydłużenie czasu krwawienia, opóźnienie porodu). W I i II trymestrze stosowanie ASA wiąże się z ryzykiem poronień, wad serca i deformacji płodu, a od 20. tygodnia ciąży może powodować małowodzie. Paracetamol, choć nie wykazuje jednoznacznego ryzyka teratogennego, powinien być stosowany w najmniejszych skutecznych dawkach i przez możliwie najkrótszy czas. Kofeina natomiast, przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach, zwiększa ryzyko samoistnego poronienia i przedwczesnego porodu. Wszystkie składniki przenikają do mleka matki, co może powodować u niemowląt zaburzenia zachowania, ryzyko zespołu Reye’a oraz zaburzenia czynności płytek krwi, dlatego lek nie jest zalecany w okresie laktacji.
alkaloza oddechowa, arytmia serca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwzakrzepowe, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, kofeina, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, małowodzie, martwica cewek nerkowych, martwica wątroby, N-acetylocysteina, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, paracetamol, poród przedwczesny, przeciwwskazanie bezwzględne, przewód tętniczy, samoistne poronienie, tachykardia, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr, wada serca, wytrzewienie, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół Reye’a, zespół wad rozwojowych, zwężenie przewodu tętniczego
Leksykon substancji czynnych
Sodu glukonian – Przeciwwskazania stosowania

Sodu glukonian, obecny w roztworze do infuzji Plasmalyte w stężeniu 5,02 g/l (23 mmol/l, 23 mEq/l), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na jego wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową i równowagę kwasowo-zasadową. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do podania preparatu są: hiperkaliemia (ze względu na zawartość K+ 5,0 mmol/l), niewydolność nerek, blok serca, alkaloza metaboliczna lub oddechowa, hipochlorhydria oraz nadwrażliwość na składniki preparatu. Dodatkowo, preparat zawiera jony Na+ 140 mmol/l, Mg++ 1,5 mmol/l, Cl- 98 mmol/l, CH3COO- 27 mmol/l, które mogą nasilać przeciwwskazania u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub funkcji narządów. Osmolarność roztworu wynosi około 295 mOsm/l, a pH około 7,4, co również należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii.
alkaloza metaboliczna, alkaloza oddechowa, blok serca, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hipochlorhydria, inhibitor konwertazy angiotensyny, jony potasu, lek alkalizujący mocz, leki moczopędne oszczędzające potas, nadwrażliwość, niewydolność nerek, osmolarność roztworu, parametry nerkowe, Plasmalyte, retencja płynów, równowaga kwasowo-zasadowa, sodu glukonian, stężenie elektrolitów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ultrapiryna Fast C 500 mg + 250 mg

Przedawkowanie leku Ultrapiryna Fast C, zawierającego 500 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 250 mg kwasu askorbowego, niesie ryzyko zatrucia salicylanami, które może mieć charakter przewlekły (przy dawkach >100 mg/kg mc./dobę przez >2 dni) lub ostry (jednorazowe przedawkowanie). Objawy zatrucia różnią się w zależności od nasilenia i wieku pacjenta, początkowo mogą być niespecyficzne. Salicylizm, czyli lekkie zatrucie, manifestuje się zawrotami głowy, szumami usznymi (przy stężeniu ASA 150-300 µg/ml), głuchotą, nadmiernym poceniem, nudnościami, wymiotami, bólem głowy i splątaniem. Ciężkie zatrucie wiąże się z poważnymi zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, u dzieci często z kwasicą metaboliczną. Stężenie ASA we krwi nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia ze względu na czynniki wpływające na wchłanianie, takie jak opóźnione opróżnianie żołądka czy postać leku.
alkaloza oddechowa, diureza alkaliczna, głuchota, hemodializa, hiperwentylacja, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, patofizjologia zatrucia salicylanami, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylizm, splątanie, stężenie kwasu acetylosalicylowego, szumy uszne, węgiel aktywowany, zatrucie kwasem acetylosalicylowym, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami
Leksykon chorób i schorzeń
Bezdech senny centralny – Diagnostyka i diagnoza

Centralny bezdech senny (CSA) charakteryzuje się epizodami bezdechu trwającymi co najmniej 10 sekund, bez wysiłku oddechowego, wynikającymi z zaburzeń transmisji impulsów nerwowych do mięśni oddechowych. Diagnostyka opiera się na polisomnografii (PSG), gdzie kryteria rozpoznania pierwotnego CSA obejmują ≥5 bezdechów centralnych i/lub hipopnea centralnych na godzinę snu, udział zdarzeń centralnych ≥50% w indeksie bezdechów-hipopnea, brak oddychania typu Cheyne’a-Stokesa oraz obecność objawów takich jak senność, bezsenność czy chrapanie. Diagnostyka różnicowa wymaga wykluczenia innych przyczyn, w tym obturacyjnego bezdechu sennego (OSA), nocnej hipowentylacji oraz złożonego bezdechu sennego. Złotym standardem pozostaje pełne badanie polisomnograficzne w laboratorium snu, najlepiej z manometrią przełykową, umożliwiające ocenę aktywności EEG, EMG, EKG, przepływu powietrza, wysiłku oddechowego oraz saturacji tlenem.
alkaloza oddechowa, badanie czynności płuc, bezdech senny centralny, ciśnienie przełykowe, desaturacja tlenu, echokardiografia, elektroencefalografia, elektromiografia, elektrookulografia, gazometria krwi tętniczej, migotanie przedsionków, nasolaryngoskopia, niewydolność serca, obrazowanie mózgu, obturacyjny bezdech senny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, polisomnografia, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Skala Senności Epworth, złożony bezdech senny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Natrium bicarbonicum 8,4% Polpharma 84 mg/ml

Natrium bicarbonicum 8,4% Polpharma to roztwór do wstrzykiwań zawierający 84 mg/ml sodu wodorowęglanu, co odpowiada 1,68 g substancji czynnej w ampułce 20 ml oraz 23 mg sodu w 1 ml roztworu. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz w stanach zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, takich jak alkaloza metaboliczna i oddechowa, a także u osób z hipowentylacją, gdyż podanie wodorowęglanu sodu może pogłębić te zaburzenia i prowadzić do dekompensacji. Ze względu na wysoką zawartość sodu, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z hipernatremią, zastoinową niewydolnością krążenia, obrzękami, chorobą nadciśnieniową, rzucawką oraz niewydolnością nerek, gdzie nadmiar sodu może nasilać retencję płynów i pogarszać stan kliniczny.
alkaloza hipochloremiczna, alkaloza metaboliczna, alkaloza oddechowa, choroba nadciśnieniowa, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, hipernatremia, hipokalcemia, hipowentylacja, lek moczopędny, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, obrzęk, retencja płynów, równowaga kwasowo-zasadowa, rzucawka, skurcz mięśni, tężyczka, układ sercowo-naczyniowy, wodorowęglan sodu, zastoinowa niewydolność krążenia
Leksykon leków
Przedawkowanie – Maxipirin 500 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) powyżej 100 mg/kg masy ciała na dobę przez okres dłuższy niż 2 dni prowadzi do zatrucia salicylanami, które manifestuje się różnorodnymi objawami klinicznymi zależnymi od stężenia ASA we krwi. Salicylizm, czyli łagodne zatrucie, występuje przy stężeniach 150-300 mg/l i objawia się m.in. szumami usznymi, nudnościami, wymiotami oraz zasadowicą oddechową. Ciężkie zatrucie, przy stężeniach powyżej 300 mg/l, charakteryzuje się poważnymi zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, w tym początkową alkalozą oddechową przechodzącą w kwasicę metaboliczną, a także objawami wielonarządowymi: zaburzeniami układu oddechowego (hiperwentylacja, obrzęk płuc, zatrzymanie oddechu), sercowo-naczyniowego (arytmie, hipotensja, zatrzymanie akcji serca), neurologicznymi (encefalopatia, śpiączka, drgawki) oraz hematologicznymi (koagulopatia, zahamowanie agregacji płytek). U dzieci dominującym objawem jest kwasica metaboliczna. Diagnostyka opiera się na ocenie objawów klinicznych i wyników badań laboratoryjnych, gdyż samo stężenie ASA nie pozwala jednoznacznie ocenić ciężkości zatrucia. Wchłanianie ASA może być opóźnione przez czynniki takie jak opóźnione opróżnianie żołądka, preparaty dojelitowe czy zmiany strukturalne przewodu pokarmowego.
acyduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, asfiksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diaforeza, diureza alkaliczna, hemodializa, hiperglikemia, hipernatremia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, hipotensja, ketoza, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, letarg, napad drgawkowy, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, oliguria, opróżnianie żołądka, płukanie żołądka, salicylizm, śpiączka, stężenie salicylanów we krwi, szum uszny, toksyczna encefalopatia, węgiel aktywny, wrzód trawienny, wydłużenie czasu protrombinowego, zaburzenie metabolizmu glukozy, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zasadowica oddechowa, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Acesan 30 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego może wystąpić w formie przewlekłej (dawki >100 mg/kg/dobę przez >2 dni) lub ostrej, zagrażającej życiu. Lekkie zatrucie (stężenie salicylanów 150-300 μg/ml) objawia się m.in. zawrotami głowy, szumami usznymi, nudnościami i alkalozą oddechową. Ciężkie zatrucie (>300 μg/ml, u dorosłych >500 mg/l, u dzieci >300 mg/l) prowadzi do poważnych zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, kwasicy metabolicznej u dzieci, encefalopatii, zaburzeń sercowo-naczyniowych, krwawień z przewodu pokarmowego oraz koagulopatii. Stężenie kwasu we krwi nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia ze względu na opóźnione wchłanianie i tworzenie złogów w żołądku.
aciduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, chlorek potasu, dializa otrzewnowa, diureza alkaliczna, forsowana diureza alkaliczna, hemodializa, hipoprotrombinemia, ketoza, koagulopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, metoda nerkozastępcza, napad drgawkowy, niewydolność nerek, obrzęk płuc, płukanie żołądka, salicylizm, stężenie salicylanów, szumy uszne, toksyczna encefalopatia, węgiel aktywowany, wodorowęglan sodu, wydłużenie czasu protrombinowego, zaburzenia metabolizmu glukozy, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zahamowanie agregacji płytek krwi, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Aspirin Cardio 100 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) z preparatu Aspirin Cardio może prowadzić do zatrucia salicylanami, które manifestuje się zarówno w formie przewlekłej (salicylizm) przy dawkach >100 mg/kg/dobę przez >2 dni, jak i ostrego zatrucia po jednorazowym spożyciu dużej ilości leku. Objawy lekkiego zatrucia obejmują zawroty głowy, szumy uszne (przy stężeniu ASA 150-300 µg/ml), nudności, wymioty i nadmierne pocenie się, natomiast ciężkie zatrucie (>300 µg/ml) wiąże się z poważnymi zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, w tym kwasicą metaboliczną u dzieci. Stężenie ASA we krwi nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia ze względu na zmienne wchłanianie, zwłaszcza w postaci dojelitowej tabletek Aspirin Cardio.
alkaloza oddechowa, arytmia, asfiksja, Aspirin Cardio, chlorek potasu, dializa otrzewnowa, diureza alkaliczna, hemodializa, hiperwentylacja, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, obrzęk płuc niesercowy, opóźnione opróżnianie żołądka, płukanie żołądka, postać dojelitowa, salicylizm, szumy uszne, węgiel aktywny, wodorowęglan sodu, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami
Leksykon substancji czynnych
Sód wodorowęglan – Przeciwwskazania stosowania

Sód wodorowęglan (Natrii hydrogenocarbonas) jest stosowany jako środek zobojętniający kwas żołądkowy oraz alkalizujący, jednak jego podanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność alkalozy metabolicznej lub oddechowej, a także hipowentylacji, gdzie podanie może prowadzić do pogłębienia zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Dodatkowo, preparaty zawierające sód wodorowęglan nie powinny być stosowane u pacjentów z hipernatremią, zastoinową niewydolnością krążenia, obrzękami, nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością nerek oraz u osób z hipokalcemią, ze względu na ryzyko tężyczki. Wskazane jest także unikanie u pacjentów z przewlekłymi wymiotami, stanami zapalnymi układu moczowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków pętlowych i tiazydowych, które mogą indukować alkalozę metaboliczną.
alkalizacja moczu, alkaloza metaboliczna, alkaloza oddechowa, choroba nadciśnieniowa, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, hipernatremia, hiperwentylacja, hipokalcemia, hipowentylacja, kwasica oddechowa, nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, preparat zobojętniający kwas żołądkowy, rzucawka, sód wodorowęglan, środek alkalizujący, stan zapalny dróg moczowych, stan zapalny układu moczowego, substancja czynna, tężyczka, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zapalenie pęcherza moczowego, zastoinowa niewydolność krążenia, zjonizowany wapń
Leksykon leków
Przedawkowanie – Aspirin C 400 mg + 240 mg

Przedawkowanie Aspirin C, zawierającego kwas acetylosalicylowy (ASA) oraz kwas askorbowy (witaminę C), może prowadzić do poważnych zaburzeń klinicznych. Zatrucie salicylanami występuje w formie przewlekłej (dawki >100 mg/kg mc./dobę przez >2 dni) lub ostrej i manifestuje się objawami od łagodnego salicylizmu (szumy uszne przy stężeniach 150-300 µg/ml, nudności, zawroty głowy) do ciężkich zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, kwasicy metabolicznej u dzieci, encefalopatii i zaburzeń układu oddechowego i sercowo-naczyniowego przy stężeniach ASA >300 µg/ml. Diagnostyka jest utrudniona przez zmienne wchłanianie ASA (opóźnione opróżnianie żołądka, złogi, tabletki powlekane). Przedawkowanie witaminy C (>2 g/dobę u dorosłych) może wywołać objawy żołądkowo-jelitowe, hiperoksalurię, krystalizację szczawianu wapnia, kamicę nerkową, nefropatię cewkowo-śródmiąższową oraz ostrą niewydolność nerek. U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej dawki >3 g/dobę u dzieci i >15 g/dobę u dorosłych mogą indukować hemolizę erytrocytów.
agregacja płytek krwi, alkaloza oddechowa, arytmia, asfiksja, czas protrombinowy, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, diureza alkaliczna, dysfagia, encefalopatia toksyczna, hemodializa, hemoliza erytrocytów, hiperglikemia, hipernatremia, hiperoksaluria, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, kamień nerkowy, ketoza, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, nefropatia cewkowo-śródmiąższowa, obrzęk płuc, odwodnienie, oliguria, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylizm, szczawian wapnia, szumy uszne, węgiel aktywowany, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ultrapiryna Fast 500 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego może wystąpić zarówno w formie przewlekłej, przy dawkach przekraczających 100 mg/kg mc./dobę przez ponad 2 dni, jak i ostrej, po jednorazowym przyjęciu dużej dawki. Objawy zatrucia przewlekłego (salicylizm) są często niespecyficzne i obejmują zawroty głowy, szumy uszne (przy stężeniu ASA 150-300 µg/ml), nudności, wymioty oraz ból głowy. W cięższych przypadkach, zwłaszcza u dzieci, dominuje kwasica metaboliczna, a stężenia ASA we krwi przekraczają 300 µg/ml, co wiąże się z poważnymi zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej. Wchłanianie leku może być zmienne, co utrudnia ocenę stopnia zatrucia wyłącznie na podstawie stężenia ASA w surowicy.
alkaloza oddechowa, diureza alkaliczna, głuchota, hemodializa, hiperwentylacja, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, kwasica metaboliczna wyrównawcza, nadmierna potliwość, nudności i wymioty, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylany, salicylizm, szumy uszne, tachypnoe, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami, zawroty błędnikowe, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Sodu octan – Przeciwwskazania stosowania

Octan sodu jest szeroko stosowanym składnikiem preparatów medycznych, zwłaszcza w płynach do infuzji i żywieniu pozajelitowym, pełniąc funkcję elektrolitu, buforu oraz źródła jonów sodowych i octanowych. Jego metabolizm prowadzi do powstawania wodorowęglanów, co czyni go alkalizującym związkiem, dlatego przeciwwskazaniem do stosowania są stany zasadowicy metabolicznej. Preparaty zawierające octan sodu są przeciwwskazane u pacjentów z hipernatremią, hiperkaliemią, hiperkalcemią, hipermagnezemią, ciężką niewydolnością nerek (zwłaszcza bez możliwości dializy), niewydolnością wątroby, niestabilnym stanem krążeniowym (wstrząs, ciężka zastoinowa niewydolność serca, obrzęk płuc), a także u noworodków i dzieci poniżej 2 roku życia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z kwasicą, hiponatremią, niewydolnością nadnerczy, niewydolnością serca i płuc oraz zaburzeniami metabolizmu aminokwasów i lipidów. W preparatach takich jak Aminomel, Optilyte, SmofKabiven, Kabiven czy Volulyte 6% przeciwwskazania te są szczegółowo opisane w charakterystykach produktów.
alkaloza oddechowa, bezmocz, ceftriakson, ciężki wstrząs, dializoterapia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, kwasica, metabolizm aminokwasów, nadwrażliwość na białko jaja, nadwrażliwość na substancje, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność płuc, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, obrzęk uogólniony, octan sodu, ostry zawał serca, płyn do infuzji, posocznica, preparat wieloelektrolitowy, przewodnienie organizmu, równowaga kwasowo-zasadowa, sepsa, skąpomocz, śpiączka hiperosmolarna, udar, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia krwi, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, zator, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg

Przedawkowanie leku złożonego zawierającego peryndopryl i amlodypinę stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co może skutkować znacznym niedociśnieniem tętniczym, tachykardią odruchową oraz rzadkim, ale poważnym niekardiogennym obrzękiem płuc pojawiającym się 24-48 godzin po przedawkowaniu. Peryndopryl natomiast może wywołać niedociśnienie, wstrząs krążeniowy, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia), zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię) oraz niewydolność nerek. Objawy te mogą prowadzić do niewydolności wielonarządowej i wymagają stałego monitorowania parametrów hemodynamicznych, funkcji nerek, równowagi elektrolitowej oraz funkcji oddechowej.
alkaloza oddechowa, amlodypina, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, czynność serca, diureza, elektrostymulacja serca, filtracja kłębuszkowa, gospodarka kwasowo-zasadowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipotensja, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, lek obkurczający naczynia krwionośne, mechaniczne wspomaganie oddychania, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk płuc, peryndopryl, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, rzut serca, stężenie elektrolitów, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia perfuzji, zaburzenia rytmu
Leksykon leków
Przedawkowanie – Eupirin Cardio 75 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych Eupirin Cardio (75 mg substancji czynnej na tabletkę) wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u osób starszych i dzieci, gdzie ryzyko zgonu jest znacznie wyższe. Toksyczne stężenia mogą pojawić się nawet po celowym przyjęciu dużej liczby tabletek, a objawy zatrucia mogą ujawnić się z opóźnieniem do 12 godzin. Charakterystycznym problemem jest możliwość powstania w żołądku agregatu zlepionych tabletek, co utrudnia ich usunięcie i przedłuża uwalnianie leku. Kliniczna manifestacja przedawkowania obejmuje objawy od łagodnych (szumy uszne, hiperwentylacja, nudności, zaburzenia widzenia) do ciężkich (delirium, drżenia, duszność, śpiączka), z zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej (początkowo alkaloza oddechowa, następnie kwasica metaboliczna), hipokaliemią, hiponatremią oraz hipoglikemią, które wymagają pilnej korekty.
agregat tabletek, alkaloza oddechowa, ataksja, barbiturany, czas protrombinowy, delirium, dializa otrzewnowa, drżenie, duszność, efekt toksyczny, farmakokinetyka leku, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipertermia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, intubacja dotchawicza, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, kwasica oddechowa, manifestacja kliniczna, mechanizm detoksykacyjny, neurotoksyczność, oddychanie wspomagane, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja toksyczno-alergiczna, salicylany, śpiączka, stan splątania, stężenie toksyczne, szum uszny, tabletki dojelitowe, układ współczulny, węgiel aktywny, witamina K, wodorowęglan sodowy, wykwit skórny, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Acesan 75 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) może występować w formie przewlekłej (salicylizm) lub ostrej, z dawką przekraczającą 100 mg/kg mc./dobę przez >2 dni w zatruciu przewlekłym. Objawy przewlekłego zatrucia obejmują zawroty głowy, szumy uszne (przy stężeniach ASA 150–300 µg/ml), głuchotę, nudności, wymioty, ból głowy i dezorientację. Ciężkie zatrucie charakteryzuje się zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, z kwasicą metaboliczną dominującą u dzieci. Stężenie ASA we krwi nie zawsze koreluje z ciężkością zatrucia ze względu na opóźnione wchłanianie i formę leku. W ciężkich przypadkach obserwuje się alkalozę oddechową z wyrównawczą kwasicą metaboliczną, hipokaliemię, hipernatremię, zaburzenia krzepnięcia oraz encefalopatię toksyczną.
agregacja płytek krwi, alkaloza oddechowa, czas protrombinowy, dializa otrzewnowa, diureza alkaliczna, dysfagia, encefalopatia toksyczna, forsowana diureza alkaliczna, hemodializa, hiperglikemia, hipernatremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, ketoza, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, obrzęk płuc, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylizm, szumy uszne, węgiel aktywowany, zaburzenia metabolizmu glukozy, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Pentasa 2 g

Przedawkowanie mesalazyny zawartej w leku Pentasa 2 g (granulat o przedłużonym uwalnianiu) może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i narządowych, przypominających toksyczność salicylanów. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (początkowo alkaloza oddechowa, następnie kwasica metaboliczna), hiperwentylację, obrzęk płuc, wymioty, odwodnienie oraz hipoglikemię. W literaturze opisano przypadki stosowania dawek do 8 g/dobę bez działań niepożądanych, jednak indywidualna tolerancja jest zmienna. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały niską toksyczność ostrą mesalazyny, z dawkami do 5 g/kg doustnie u świń i 920 mg/kg dożylnie u szczurów bez zgonów. Nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe.
alkaloza oddechowa, aminosalicylan, duszność, elektrolity, gazometria krwi tętniczej, glikemia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipowolemnia, homeostaza kwasowo-zasadowa, kwasica metaboliczna, mesalazyna, nefrotoksyczność, nefrotoksyczność mesalazyny, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, przedłużone uwalnianie, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, toksyczność salicylanów, zaburzenia elektrolitowe, zasadowica oddechowa