hemoliza erytrocytów

Hemoliza erytrocytów to proces rozpadu czerwonych krwinek (erytrocytów), prowadzący do uwolnienia hemoglobiny do osocza. Może być wynikiem czynników fizycznych, chemicznych, immunologicznych lub metabolicznych. W warunkach fizjologicznych stare erytrocyty są usuwane przez układ siateczkowo-śródbłonkowy, głównie w śledzionie.

W patologicznej hemolizie dochodzi do przedwczesnego zniszczenia erytrocytów. Hemoliza może zachodzić wewnątrznaczyniowo, gdy erytrocyty rozpadają się bezpośrednio w krwiobiegu, lub zewnątrznaczyniowo, gdy niszczone są w śledzionie, wątrobie lub szpiku kostnym. Klinicznie objawia się to niedokrwistością, żółtaczką, splenomegalią i zwiększonym stężeniem bilirubiny pośredniej.

Przyczyny hemolizy obejmują wrodzone zaburzenia erytrocytów (np. sferocytozę wrodzoną, niedobór G6PD), nabyte zaburzenia immunologiczne (np. chorobę hemolityczną noworodków, autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną), czynniki mechaniczne (np. protezy zastawkowe), infekcje (np. malaria) oraz działanie toksyn i leków.

Diagnostyka obejmuje ocenę morfologii krwi, liczby retikulocytów, stężenia bilirubiny i haptoglobiny, LDH oraz testy Coombsa. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować usunięcie czynnika wywołującego, leczenie immunosupresyjne, transfuzje krwi, a w ciężkich przypadkach splenektomię.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl