verruca vulgaris

Verruca vulgaris, znana również jako brodawka pospolita, to łagodna zmiana skórna wywoływana przez zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), najczęściej typami 2, 4, 27 i 29. Brodawki te występują najczęściej na dłoniach, palcach, łokciach i kolanach, szczególnie w miejscach narażonych na mikrourazy.

Klinicznie verruca vulgaris prezentuje się jako hiperkeratotyczny, dobrze odgraniczony grudkowy wykwit o szorstkiej, hiperkeratotycznej powierzchni i szarobrązowym zabarwieniu. Charakterystyczne są czarne kropki widoczne na powierzchni, będące zakrzepłymi naczyniami krwionośnymi. Zmiany mogą występować pojedynczo lub w skupiskach, a ich średnica zazwyczaj nie przekracza 1 cm.

Brodawki pospolite rozprzestrzeniają się przez kontakt bezpośredni lub autoinokulację. Zwiększone ryzyko zakażenia występuje u osób z zaburzeniami odporności, atopowym zapaleniem skóry oraz w przypadku uszkodzeń naskórka. Okres inkubacji wynosi od 1 do 6 miesięcy.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić rogowacenie słoneczne, raka kolczystokomórkowego, brodawkę płaską, mięczaka zakaźnego oraz odciski i modzele. W większości przypadków diagnoza opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym i badaniu dermatoskopowym, rzadziej konieczna jest biopsja.

Leczenie verruca vulgaris obejmuje metody destrukcyjne (krioterapia, elektrokoagulacja, łyżeczkowanie), stosowanie preparatów keratolitycznych (kwas salicylowy, kwas mlekowy), immunoterapię (imikwimod, difenylcyklopropenon) oraz laseroterapię. Około 65-70% brodawek pospolitych ustępuje samoistnie w ciągu 2 lat, szczególnie u dzieci i młodzieży.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl