nadużywanie leku
Nadużywanie leku stanowi poważny problem medyczny, definiowany jako używanie substancji medycznych w sposób niezgodny z zaleceniami lekarza lub stosowanie ich bez wskazań medycznych, często w dawkach przekraczających zalecane. Zjawisko to dotyczy zarówno leków dostępnych na receptę (np. opioidowe leki przeciwbólowe, benzodiazepiny, leki psychotropowe), jak i preparatów dostępnych bez recepty.
Z klinicznego punktu widzenia, nadużywanie leków prowadzi do rozwoju tolerancji farmakologicznej, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zespołu abstynencyjnego podczas prób odstawienia. Mechanizmy neurobiologiczne leżące u podstaw tego zjawiska obejmują zmiany w układzie nagrody mózgu, szczególnie w obrębie szlaku dopaminergicznego w układzie mezolimbicznym.
Konsekwencje zdrowotne nadużywania leków są wielowymiarowe i mogą obejmować uszkodzenia narządów wewnętrznych (wątroby, nerek, układu sercowo-naczyniowego), zaburzenia funkcji poznawczych, problemy psychiczne (depresja, zaburzenia lękowe) oraz zwiększone ryzyko przedawkowania. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia obejmującego detoksykację, farmakoterapię, psychoterapię oraz wsparcie społeczne, dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Zopiklon – Dawkowanie i sposób podawania
Zopiklon jest lekiem stosowanym w terapii zaburzeń snu, z zalecanym czasem leczenia od 2 do 5 dni w bezsenności przejściowej oraz 2 do 3 tygodni w bezsenności krótkotrwałej, z maksymalnym okresem terapii do 4 tygodni, łącznie z fazą stopniowego odstawiania. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 7,5 mg podawana doustnie bezpośrednio przed snem, przy czym lek należy przyjmować jednorazowo na dobę, bez powtarzania dawki w nocy. W grupach szczególnych, takich jak osoby starsze, pacjenci z niewydolnością wątroby, nerek czy przewlekłą niewydolnością oddechową, zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 3,75 mg, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg przy dobrej tolerancji i wskazaniach klinicznych. Zopiklon jest przeciwwskazany u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej populacji.
5 mg, bezsenność, bezsenność krótkotrwała, bezsenność przejściowa, choroba współistniejąca, czas trwania terapii, farmakokinetyka zopiklonu, kumulacja zopiklonu, nadużywanie leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, przewlekła niewydolność oddechowa, stan kliniczny pacjenta, tabletka, uzależnienie, zaburzenie snu, zmniejszanie dawki, zopiklon - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Baxter 5 mg/ml
Midazolam Baxter (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o nieznanej częstości występowania, w tym poważnymi zdarzeniami dotyczącymi układu krążenia (zatrzymanie akcji serca, bradykardia) i oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddychania), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów powyżej 60. roku życia oraz osób z niewydolnością oddechową lub sercową. Występują również reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia psychiczne obejmują stany splątania, euforię, omamy oraz paradoksalne reakcje (pobudzenie psychoruchowe, agresja, napady furii), zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Midazolam może powodować uzależnienie fizyczne oraz zespół odstawienia, w tym drgawki, a także nadużywanie leku. W zakresie układu nerwowego obserwuje się ruchy mimowolne, sedację, obniżony poziom czuwania, ataksję oraz niepamięć następczą, której czas trwania jest proporcjonalny do dawki.
ataksja, bezdech, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe, duszność, hiperaktywność, incydent zagrażający życiu, midazolam, nadużywanie leku, niedociśnienie, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, ruch mimowolny, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności mięśnia sercowego, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół odstawienia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Elvanse 20 mg
Lisdeksamfetamina dimezylanu (Elvanse) jest stosowana w terapii ADHD i dostępna w kapsułkach o dawkach 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg i 70 mg, odpowiadających odpowiednio 5,9 mg, 8,9 mg, 11,9 mg, 14,8 mg, 17,8 mg i 20,8 mg deksamfetaminy. Leczenie powinno być inicjowane pod nadzorem specjalisty po kompleksowej ocenie pacjenta, obejmującej badanie układu krążenia, szczegółowy wywiad farmakologiczny i rodzinny, pomiar masy ciała oraz, u dzieci i młodzieży, wzrostu z zapisem na siatce centylowej. Monitorowanie terapii obejmuje regularne pomiary ciśnienia tętniczego, tętna, masy ciała, wzrostu (u dzieci i młodzieży), oceny stanu psychicznego oraz ryzyka nadużywania leku. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 30 mg raz dziennie rano, z możliwością redukcji do 20 mg, a dawkę można zwiększać o 10-20 mg co tydzień do maksymalnie 70 mg/dobę. Brak poprawy po miesiącu optymalnej dawki wskazuje na konieczność przerwania terapii.
ADHD, akcja serca, ciężka niewydolność nerek, ciśnienie tętnicze, dawka dobowa, deksamfetamina, dysfagia, działanie niepożądane, farmakoterapia, GFR, kapsułki twarde, klirens kreatyniny, lisdeksamfetamina dimezylan, nadużywanie leku, nagła śmierć sercowa, niewydolność nerek, pacjent dializowany, rozwój somatyczny, siatka centylowa, substancja czynna, układ krążenia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychiczne, zaburzenia zachowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nefopam Holsten 30 mg
Nefopam Holsten w dawce 30 mg chlorowodorku nefopamu w tabletkach powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Wśród zaburzeń psychicznych bardzo często występują pobudliwość, drażliwość, halucynacje, nadużywanie oraz uzależnienie, a często obserwuje się stany splątania. W układzie nerwowym mogą pojawić się senność i zawroty głowy (niezbyt często), parestezje i drżenie (rzadko), a także drgawki, splątanie pooperacyjne, bezsenność, bóle głowy i śpiączka (częstość nieznana). Układ sercowo-naczyniowy może reagować częstoskurczem, palpitacjami, niedociśnieniem i omdleniami, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami serca. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności (z wymiotami lub bez), suchość w ustach, ból brzucha i biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, zwłaszcza u osób starszych.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek nefopamu, częstoskurcz, drażliwość, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, halucynacja, nadmierne pocenie się, nadużywanie leku, niedociśnienie, nudność, obrzęk Quinckego, omdlenie, palpitacja serca, parestezja, pobudliwość, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, śpiączka, splątanie pooperacyjne, stan splątania, suchość w ustach, świąd, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy układowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Stada
Pregabalina wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą ze względu na możliwość przyrostu masy ciała, co może wymagać modyfikacji dawek leków hipoglikemizujących oraz monitorowania glikemii. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy oraz rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Często obserwuje się zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia (w tym niewyraźne widzenie i pogorszenie ostrości widzenia), a także przypadki niewydolności nerek, które mogą ustąpić po przerwaniu terapii. U pacjentów z urazem rdzenia kręgowego oraz u osób starszych należy uwzględnić ryzyko działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza senności, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwspastycznych.
bezsenność, biegunka, ból głowy, brak laktazy, ciężka depresja oddechowa, cukrzyca, depresja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, lęk, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, nadużywanie leku, napad padaczkowy typu grand mal, nerwowość, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, niewłaściwe stosowanie leku, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, ośrodkowy ból neuropatyczny, pogorszenie ostrości widzenia, porażenna niedrożność jelit, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, upośledzenie czynności układu oddechowego, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od leku, zaburzenia psychiczne, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w polu widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bengay Maść Przeciwbólowa (150 mg + 100 mg)/g
Bengay Maść Przeciwbólowa zawiera 150 mg/g salicylanu metylu oraz 100 mg/g mentolu jako substancje czynne. Przedawkowanie lub niewłaściwe stosowanie preparatu, zwłaszcza na rozległych powierzchniach skóry lub przez dłuższy czas, może prowadzić do toksyczności salicylanowej. Salicylan metylu wchłania się przez skórę, co może skutkować kumulacją i objawami zatrucia salicylanami. Szczególnie niebezpieczne jest przypadkowe spożycie maści, które może wywołać poważne reakcje toksyczne wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej i potencjalnej hospitalizacji.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pragiola
Pregabalina wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu pacjentów, zwłaszcza u osób z cukrzycą, gdzie konieczne jest regularne kontrolowanie masy ciała i ewentualne dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych. Istotne jest szybkie przerwanie leczenia w przypadku reakcji nadwrażliwości, takich jak obrzęk naczynioruchowy, oraz ciężkich reakcji skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN). U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek lub serca należy stosować lek z ostrożnością, monitorując funkcje nerek i układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko niewydolności nerek i zastoinowej niewydolności serca. Ponadto, pregabalina może powodować zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia oraz działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym utratę przytomności i zaburzenia psychiczne, co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych.
ciężka depresja oddechowa, ciężka niepożądana reakcja skórna, ciężka wada wrodzona, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, nadużywanie leku, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy ból neuropatyczny, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie, zaburzenia psychiczne, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości wzroku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Iburapid 200 mg
Iburapid, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, powinien być stosowany zgodnie z zasadą najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży (≥12 lat, ≥40 kg) wynosi 200 mg lub 400 mg, z odstępami co najmniej 4 godziny dla dawki 200 mg i 6 godzin dla dawki 400 mg, maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1200 mg. W leczeniu migreny zaleca się pojedynczą dawkę 400 mg, powtarzaną co 4-6 godzin, nie przekraczając 1200 mg na dobę i ograniczając stosowanie do 2-3 dni w tygodniu. U dzieci dawkowanie jest uzależnione od masy ciała: 200 mg co 6-8 godzin (maksymalnie 600 mg/dobę) dla dzieci 20-29 kg (6-9 lat) oraz 200 mg co 4-6 godzin (maksymalnie 800 mg/dobę) dla dzieci 30-39 kg (10-12 lat). Iburapid 200 mg jest przeciwwskazany u dzieci <20 kg i <6 lat, a 400 mg u dzieci <40 kg i <12 lat.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dawka pojedyncza, dolegliwości przewodu pokarmowego, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, ibuprofen, maksymalna dawka dobowa, migrena, migrenowy ból głowy, nadużywanie leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elvanse 40 mg
Elvanse, zawierający lisdeksamfetaminę dimezylan, jest wskazany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 lat, u których wcześniejsza terapia metylfenidatem okazała się nieskuteczna, oraz u dorosłych z potwierdzonym retrospektywnie ADHD od dzieciństwa. Terapia powinna być prowadzona przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu zaburzeń zachowania, a diagnoza ADHD musi opierać się na kompleksowej ocenie klinicznej zgodnej z kryteriami ICD lub DSM, uwzględniającej wywiad medyczny, psychologiczny, edukacyjny i środowiskowy. Leczenie ma na celu redukcję objawów takich jak trudności z koncentracją, impulsywność, nadpobudliwość oraz chwiejność emocjonalna, przy czym u dzieci mogą występować dodatkowe trudności w nauce.
ADHD, badanie retrospektywne, chwiejność emocjonalna, deksamfetamina, etiologia ADHD, impulsywność, interwencja psychospołeczna, kapsułki twarde, klasyfikacja ICD, kompleksowy program terapeutyczny, lisdeksamfetaminy dimezylan, metylfenidat, nadpobudliwość, nadużywanie leku, narzędzia diagnostyczne, nieprawidłowości w EEG, objawy neurologiczne, profil pacjenta, rozpraszalność uwagi, trudności w nauce, umiarkowany stopień ciężkości, zaburzenia skupienia uwagi - Leksykon substancji czynnych
Mepiramina – Dawkowanie i sposób podawania
Mepiramina maleinian, stosowana w aerozolach donosowych (np. Envil katar, Sinumedin), jest wskazana do objawowego leczenia nieżytu nosa u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 lat. Preparaty zawierają 1,5 mg mepiraminy maleinianu i 2,5 mg fenylefryny chlorowodorku w 1 ml roztworu, a pojedyncza dawka rozpylona dostarcza 0,15 mg mepiraminy i 0,25 mg fenylefryny. Zalecane dawkowanie to 2 dawki do każdego przewodu nosowego co 4-6 godzin, nie przekraczając 5 aplikacji na dobę, co odpowiada maksymalnej dobowej dawce 3,00 mg mepiraminy. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest przeciwwskazane. Maksymalny czas terapii wynosi 3 dni, co ma na celu ograniczenie ryzyka działań niepożądanych i nadużywania leku.
aerozol do nosa, aerozol donosowy, aplikacja aerozolu, chlorowodorek fenylefryny, czas terapii, częstotliwość stosowania, dawka dobowa, dawka jednorazowa, działanie niepożądane, Envil katar, fenylefryny chlorowodorek, mepiraminy maleinian, nadużywanie leku, nieżyt nosa, objawowy nieżyt nosa, podanie donosowe, roztwór, Sinumedin, wywiad medyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nefopam Holsten
Produkt leczniczy Nefopam Holsten zawierający chlorowodorek nefopamu w dawce 30 mg w postaci tabletek powlekanych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, w tym umiarkowaną ośrodkową aktywność adrenergiczną i przeciwcholinergiczną. Nefopam może nasilać objawy lęku, jaskrę, przerost gruczołu krokowego oraz zatrzymanie moczu, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii w przypadku ich wystąpienia lub nasilenia. Ponadto, lek może wywoływać tachykardię, dlatego u pacjentów z objawową tachykardią, przebytym zawałem mięśnia sercowego lub niewydolnością serca konieczna jest konsultacja kardiologiczna i indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka. Niewydolność wątroby i nerek wpływa na metabolizm nefopamu, co może wymagać przeciwwskazania do stosowania leku w tych stanach.
aktywność adrenergiczna, aktywność przeciwcholinergiczna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra, nadużywanie leku, nefopam, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, omamy, przerost gruczołu krokowego, splątanie, tachykardia, tachykardia objawowa, uzależnienie, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imovane
Przed rozpoczęciem terapii zopiklonem (Imovane) konieczne jest dokładne rozpoznanie przyczyn bezsenności oraz wykluczenie innych opcji leczenia. Lek wykazuje działanie depresyjne na ośrodek oddechowy, dlatego wymagana jest ostrożność u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, z możliwym monitorowaniem funkcji oddechowych. Zopiklon zwiększa ryzyko zaburzeń psychomotorycznych, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane, jednoczesnym stosowaniu innych leków działających depresyjnie na OUN, alkoholu lub leków podnoszących stężenie zopiklonu we krwi. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej i sedacji przy jednoczesnym stosowaniu opioidów, co wymaga stosowania najmniejszych skutecznych dawek i ścisłego monitorowania pacjenta. Leczenie nie powinno przekraczać 4 tygodni ze względu na ryzyko rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią zaburzeń psychicznych lub nadużywania substancji.
amnezja anterogradowa, bezsenność z odbicia, celiakia, depresja oddechowa, derealizacja, myśli samobójcze, nadużywanie leku, napad drgawkowy, niepamięć następcza, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, próba samobójcza, przewlekła choroba płuc, reakcja paradoksalna, sedacja, somnambulizm, śpiączka, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenie oddechowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychomotoryczne, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxydolor 10 mg
Lek Oxydolor zawiera chlorowodorek oksykodonu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępnych w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Jest wskazany do leczenia bólu o dużym nasileniu u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia, w przypadkach, gdy inne analgetyki, w tym słabe opioidy, okazały się nieskuteczne. Tabletki zapewniają długotrwałe działanie przeciwbólowe, co jest szczególnie istotne w terapii bólu przewlekłego, zarówno nowotworowego, jak i nienowotworowego, a także w leczeniu silnego bólu pooperacyjnego i neuropatycznego. Substancją pomocniczą jest lecytyna sojowa, co należy uwzględnić u pacjentów z alergią na soję.
alergia na soję, analgetyk, ból neuropatyczny, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, ból o dużym nasileniu, ból pooperacyjny, ból przewlekły, chlorowodorek oksykodonu, depresja oddechowa, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, lecytyna sojowa, nadużywanie leku, niewłaściwe stosowanie leku, opioidowy lek przeciwbólowy, silny opioid, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja na leki, uzależnienie od opioidów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram Combo Forte 75 mg + 650 mg
Poltram Combo Forte to preparat zawierający tramadolu chlorowodorek (75 mg) oraz paracetamol (650 mg), łączący profil działań niepożądanych opioidów i paracetamolu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, zawroty głowy i senność (≥10%). Działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (np. stan splątania, zmiany nastroju, depresja, omamy), układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze), a także reakcje skórne i zaburzenia metaboliczne, w tym hipoglikemię. Rzadko występują uzależnienie lekowe i nadużywanie leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, potencjalnie zagrażającego życiu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych.
agranulocytoza, albuminuria, aminotransferazy, anafilaksja, ataksja, bradykardia, duszność, dysfagia, dyspepsja, dyzuria, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipoprotrombinemia, kołatanie serca, koszmary senne, mimowolne skurcze mięśni, mioza, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, nadużywanie leku, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, opioidowe leki przeciwbólowe, paracetamol, parestezje, Poltram Combo Forte, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, tramadolu chlorowodorek, trombocytopenia, uderzenia gorąca, uzależnienie lekowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół z odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lexotan 6 mg
Bromazepam, substancja czynna leku Lexotan, może wywoływać liczne działania niepożądane o częstości określanej jako „częstość nieznana” ze względu na brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy), uzależnienie i zespół odstawienia, zaburzenia sercowo-naczyniowe (niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca) oraz depresja oddechowa, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Wiele działań niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy, nudności czy osłabienie siły mięśniowej, ma charakter adaptacyjny i zwykle ustępuje podczas kontynuacji terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku oraz tych stosujących jednocześnie inne środki uspokajające, w tym alkohol, ze względu na zwiększone ryzyko upadków i złamań.
ataksja, bromazepam, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, depresja oddechowa, dezorientacja, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, Lexotan, nadużywanie leku, nadwrażliwość, niepamięć następcza, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omamy, podwójne widzenie, psychoza, reakcja paradoksalna, stan splątania, upośledzenie pamięci, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia libido, zaburzenia nastroju, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lexotan 3 mg
Terapia bromazepamem (Lexotan 3 mg i 6 mg) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które należy monitorować klinicznie. Do najczęstszych należą objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, bóle głowy, zawroty głowy i ataksja, które zwykle ustępują w trakcie terapii. Istotne są również reakcje psychiczne, w tym stan splątania, dezorientacja, zaburzenia nastroju i libido, a także ryzyko uzależnienia, nadużywania leku i zespołu odstawienia, które mogą wystąpić nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje paradoksalne (niepokój, pobudzenie, agresja, psychoza), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto, bromazepam może powodować depresję oddechową, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością oddechową, a także poważne powikłania kardiologiczne, w tym niewydolność serca i zatrzymanie akcji serca.
ataksja, ból głowy, bromazepam, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, nadużywanie leku, nadwrażliwość, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czujności, podwójne widzenie, przerost prostaty, reakcja paradoksalna, senność, stan splątania, upośledzenie pamięci, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie libido, zaburzenie nastroju, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół odstawienia, złamanie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doreta 75 mg + 650 mg
Doreta, zawierająca 75 mg tramadolu chlorowodorku (65,88 mg tramadolu) oraz 650 mg paracetamolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności, zawroty głowy i senność (>10% pacjentów). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród najczęstszych objawów neurologicznych dominują zawroty głowy, senność, ból głowy i drżenie, a także zaburzenia psychiczne takie jak stan splątania, zmiany nastroju i zaburzenia snu. Zgłaszano również poważniejsze reakcje, w tym zespół serotoninowy, drgawki, majaczenie oraz uzależnienie lekowe. Działania niepożądane obejmują także układ sercowo-naczyniowy (palpitacje, tachykardia, arytmia), oddechowy (duszność, depresja oddechowa), żołądkowo-jelitowy (nudności, wymioty, zaparcia) oraz skórę (wysypka, pokrzywka, ciężkie reakcje skórne). Rzadko obserwowano hipoglikemię, kwasicę piroglutaminową, małopłytkowość, agranulocytozę oraz reakcje anafilaktyczne.
agranulocytoza, albuminuria, aminotransferazy, amnezja, anafilaksja, arytmia, ataksja, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dyspepsja, flukloksacylina, hipoglikemia, hipoprotrombinemia, kwasica piroglutaminowa, majaczenie, małopłytkowość, mimowolne skurcze mięśni, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadużywanie leku, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacje, paracetamol, parestezje, pokrzywka, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, tramadol, trudność w połykaniu, uzależnienie lekowe, warfaryna, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Stada
Pregabalin Stada wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i zagrożenia, w tym ryzyko przyrostu masy ciała u pacjentów z cukrzycą, co może wymagać modyfikacji dawkowania leków hipoglikemizujących. Istotne jest monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami, ze względu na zgłaszane przypadki niewydolności nerek ustępującej po odstawieniu leku. Należy również zwrócić uwagę na ryzyko reakcji nadwrażliwości, takich jak obrzęk naczynioruchowy, oraz ciężkich reakcji skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, pregabalina może powodować zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia (w tym pogorszenie ostrości i pola widzenia), a także działania niepożądane ze strony układu oddechowego, w tym ciężką depresję oddechową, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego, neurologicznymi, nerkowymi oraz u osób w podeszłym wieku. Wskazane jest ostrożne stosowanie u pacjentów z chorobami serca, zwłaszcza w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko zastoinowej niewydolności serca.
bezsenność, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, ciężka niepożądana reakcja skórna, cukrzyca, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia pregabaliną, myśli samobójcze, nadużywanie leku, napady padaczkowe, niedobór laktazy, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, niewłaściwe stosowanie leku, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk górnych dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pogorszenie ostrości widzenia, porażenna niedrożność jelit, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie lekowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie psychiczne, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w polu widzenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atenza 18 mg
Lek Atenza, zawierający metylofenidatu chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, powinien być przepisywany i monitorowany przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu ADHD, takich jak psychiatrzy dzieci i młodzieży, psychiatrzy dorosłych lub pediatrzy. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena stanu pacjenta, obejmująca badanie układu sercowo-naczyniowego (pomiar ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca), zebranie wywiadu farmakologicznego i rodzinnego, a także pomiary wzrostu i masy ciała, szczególnie u dzieci. U dorosłych może być wymagana konsultacja kardiologiczna. Monitorowanie terapii obejmuje regularne kontrole parametrów układu krążenia, rozwoju fizycznego, stanu psychicznego oraz potencjału nadużywania leku, z częstotliwością co najmniej co 6 miesięcy lub przy każdej zmianie dawki. Dawkowanie rozpoczyna się od 18 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania o 9 mg lub 18 mg, maksymalnie do 54 mg u dzieci i 72 mg u dorosłych.
ADHD, akcja serca, bezpieczeństwo i skuteczność leku, ciśnienie tętnicze, długotrwałe stosowanie, działania niepożądane, efekt terapeutyczny, konsultacja kardiologiczna, kontrolowane badania kliniczne, leki pobudzające, metylofenidat, modyfikacja dawki, nadużywanie leku, nagła śmierć sercowa, niewłaściwe stosowanie leku, pediatra, przerwanie leczenia, psychiatra dorosłych, psychiatra dzieci i młodzieży, siatka centylowa, substancja czynna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Stada
Pregabalina wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na liczne działania niepożądane i interakcje. U pacjentów z cukrzycą może powodować przyrost masy ciała, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania leków hipoglikemizujących. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, oraz rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W trakcie terapii obserwowano zawroty głowy, senność, utratę przytomności, splątanie i zaburzenia psychiczne, co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych. Częstość występowania niewyraźnego widzenia i zmian w polu widzenia była wyższa niż w grupie placebo, a objawy te zwykle ustępowały po przerwaniu leczenia. Zgłaszano także przypadki niewydolności nerek, które ustępowały po odstawieniu leku. Po zakończeniu terapii mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, biegunka, zespół grypopodobny, nerwowość, depresja, ból, drgawki, nadmierne pocenie się i zawroty głowy, wskazujące na możliwe uzależnienie fizyczne od pregabaliny.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, choroba neurologiczna, choroba układu oddechowego, cukrzyca, depresja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, laktoza jednowodna, lęk, monoterapia pregabaliną, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, nadużywanie leku, nerwowość, niedobór laktazy, niedrożność jelit, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja galaktozy, niewłaściwe stosowanie leku, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, pogorszenie ostrości widzenia, porażenna niedrożność jelit, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tolerancja na lek, upośledzenie czynności układu oddechowego, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od pregabaliny, zaburzenia psychiczne, zaburzenie czynności nerek, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w polu widzenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Binatta 100 mg
Produkt leczniczy BINATTA zawiera tapentadol w postaci fosforanu i jest dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 250 mg. Lek jest wskazany do leczenia przewlekłego bólu o dużym nasileniu u dorosłych pacjentów, u których ból nie jest skutecznie kontrolowany przez nieopioidowe środki przeciwbólowe. Tabletki mają dwuwypukły, podłużny kształt z linią podziału umożliwiającą podzielenie na równe dawki, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Różnice w kolorze i rozmiarze tabletek ułatwiają ich identyfikację. BINATTA nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach wiekowych.
ból neuropatyczny, ból nocyceptywny, ból przewlekły, ból przewlekły o dużym nasileniu, dolegliwość bólowa, nadużywanie leku, nieopioidowy lek przeciwbólowy, opioidowy lek przeciwbólowy, osoba dorosła, przedłużone uwalnianie, receptor μ-opioidowy, skala NRS, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, wychwyt zwrotny noradrenaliny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cirrus
Produkt leczniczy Cirrus zawiera cetyryzynę dichlorowodorek 5 mg oraz pseudoefedrynę chlorowodorek 120 mg i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą, nadczynnością tarczycy, nadciśnieniem tętniczym, tachykardią, chorobą niedokrwienną serca, umiarkowaną niewydolnością nerek, niewydolnością wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat. Należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje z lekami sympatykomimetycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwnadciśnieniowymi, alkoholem, lekami hamującymi OUN oraz glikozydami nasercowymi. Szczególne ryzyko występuje u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru krwotocznego mózgu, stanami nadkrzepliwości oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków naczyniozwężających i NLPZ, ze względu na możliwość wzrostu ciśnienia tętniczego i powikłań sercowo-naczyniowych.
arytmia, cetyryzyna dichlorowodorek, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, digitoksyna, digoksyna, działanie sedatywne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, glikozyd nasercowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadużywanie leku, niedobór laktazy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, powikłanie sercowo-naczyniowe, przerost gruczołu krokowego, pseudoefedryny chlorowodorek, stan nadkrzepliwości, tachykardia, test alergiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, udar krwotoczny mózgu, uzależnienie, zatrzymanie moczu, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 100 mcg
Produkt leczniczy Submena, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów, w tym najpoważniejszych: depresji oddechowej, niedociśnienia tętniczego oraz wstrząsu. Depresja oddechowa stanowi zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów opioidowo-naïve, osób starszych oraz z zaburzeniami czynności oddechowej. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano nudności, zaparcia, senność i ból głowy, jednak precyzyjne przypisanie tych objawów wyłącznie Submenie jest utrudnione ze względu na jednoczesne stosowanie innych opioidów (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny). Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, paranoja, majaczenie), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki), sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, wymioty).
aftowe zapalenie jamy ustnej, amnezja, astenia, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfagia, dysforia, działania niepożądane opioidów, fentanyl podjęzykowy, fentanyl przezśluzówkowy, gorączka, jadłowstręt, majaczenie, nadużywanie leku, nadwrażliwość, nastrój euforyczny, niedociśnienie, niedoczulica, niewydolność krążenia, obrzęk języka, obrzęk obwodowy, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie, spadek ciśnienia tętniczego, stan splątania, tachykardia, utrata przytomności, uzależnienie fizyczne i psychiczne, uzależnienie od leku, wstrząs, zaburzenia węchu, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Symkinet MR 40 mg
Leczenie ADHD za pomocą metylofenidatu w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu Symkinet MR powinno być inicjowane i monitorowane przez specjalistów z doświadczeniem w terapii ADHD, takich jak pediatrzy, psychiatrzy dzieci i młodzieży lub psychiatrzy. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest kompleksowa ocena układu sercowo-naczyniowego, w tym pomiar ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca, a także szczegółowa dokumentacja historii chorób, stosowanych leków oraz danych rodzinnych dotyczących nagłej śmierci. Monitorowanie podczas leczenia obejmuje regularne zapisywanie parametrów sercowo-naczyniowych, wzrostu, masy ciała i apetytu u dzieci oraz stanu psychicznego pacjenta, z częstotliwością co najmniej co 6 miesięcy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nadużywania leku oraz na konieczność dostosowania dawki, rozpoczynając od najmniejszej możliwej, np. 20 mg u dorosłych, z maksymalną dawką dobową 60 mg u dzieci i 80 mg u dorosłych.
ADHD, bezsenność, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, dawka dobowa, działania niepożądane, ekspozycja metylofenidatu, farmakoterapia, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, karta rozwoju, kontrola objawów, metylofenidat, metylofenidat o natychmiastowym uwalnianiu, nadużywanie leku, niewłaściwe stosowanie leku, objawy fizyczne i psychiczne, psychiatra dzieci i młodzieży, schemat leczenia, siatka centylowa, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia zachowania, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midanium 5 mg/ml
Midazolam (Midanium), dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniach 1 mg/ml i 5 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, z większością częstości określonych jako „nieznane” ze względu na ograniczone dane. Działania te obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (stany splątania, euforia, omamy, agresja, ryzyko uzależnienia i objawów odstawiennych), oraz objawy ze strony układu nerwowego (drgawki kloniczno-toniczne, sedacja, niepamięć następcza). Ponadto, midazolam może powodować poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa), naczyniowego (niedociśnienie, zakrzepica), oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, kurcz krtani), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, skóry i miejsc podania. Szczególnie narażone na poważne powikłania są osoby powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, zwłaszcza przy szybkim lub dużym dawkowaniu.
ataksja, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie mięśniowe, kurcz krtani, midazolam, nadużywanie leku, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, ruchy mimowolne, sedacja, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wazodylatacja, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia psychiczne, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma 37,5 mg + 325 mg
Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma w dawkach 37,5 mg + 325 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami neurologicznymi takimi jak zawroty głowy i senność (≥1/10). Często obserwuje się drżenie głowy, splątanie, zmienność nastrojów oraz zaburzenia snu (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują mimowolne kurcze mięśni, parestezje, szum w uszach, depresja, omamy, podwyższenie aktywności transaminaz wątrobowych, nadciśnienie, kołatanie serca, tachykardia, nudności (≥1/1000 do <1/100), a rzadko ataksja, drgawki, uzależnienie, reakcje anafilaktyczne i agranulocytoza (≥1/10000 do <1/1000). W obrębie przewodu pokarmowego bardzo często występują nudności (≥1/10), a często wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, biegunka, bóle brzucha, dyspepsja i wzdęcia (≥1/100 do <1/10). Smoliste stolce, mogące wskazywać na krwawienie, wymagają pilnej diagnostyki.
agranulocytoza, albuminuria, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból klatki piersiowej, bradykardia, depresja, dreszcz, drgawka, drżenie głowy, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmar senny, mimowolny kurcz mięśni, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadużywanie leku, napad paniki, nasilenie astmy, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość serca, nieostre widzenie, niepokój, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, parestezja, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, reakcja alergiczna układu oddechowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, senność, silny lek, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, utrata pamięci, uzależnienie od leku, wydłużenie czasu protrombinowego, wymioty, wzdęcie, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie oddychania, zaburzenie przełykania, zaburzenie snu, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmienność nastroju