rumień pęcherzykowy

Rumień pęcherzykowy (erythema vesiculosum) to odmiana rumienia charakteryzująca się powstawaniem na podłożu rumieniowym pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym. Jest to objaw występujący w przebiegu różnych chorób dermatologicznych, w tym zakażeń wirusowych, bakteryjnych, reakcji alergicznych czy kontaktowego zapalenia skóry.

Klinicznie rumień pęcherzykowy objawia się czerwonym, zapalnym podłożem skórnym, na którym tworzą się niewielkie (zwykle 1-5 mm średnicy) pęcherzyki zawierające przejrzysty płyn. Zmiany mogą być pojedyncze lub mnogie, często z towarzyszącym świądem lub pieczeniem. W zależności od przyczyny podstawowej, zmiany mogą występować w charakterystycznych lokalizacjach – np. przy opryszczce wargowej w okolicy czerwieni wargowej, przy opryszczce półpaścu wzdłuż przebiegu nerwów czuciowych.

Diagnostyka rumienia pęcherzykowego obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz niekiedy badania dodatkowe – cytologiczne, mikrobiologiczne, serologiczne czy histopatologiczne. Kluczowe jest ustalenie czynnika etiologicznego, ponieważ leczenie zależy od przyczyny wywołującej zmiany skórne. W przypadku etiologii infekcyjnej stosuje się odpowiednie leki przeciwwirusowe lub antybiotyki, zaś w przypadku tła alergicznego – leki przeciwalergiczne i przeciwzapalne, w tym miejscowe glikokortykosteroidy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl