zlewanie pęcherzyków

Zlewanie pęcherzyków (ang. alveolar coalescence) to patologiczny proces polegający na łączeniu się sąsiadujących pęcherzyków płucnych wskutek niszczenia i degradacji przegród międzypęcherzykowych. Jest to kluczowy mechanizm patofizjologiczny obserwowany w wielu chorobach płuc, szczególnie w rozedmie płuc, gdzie dochodzi do nieodwracalnego powiększenia przestrzeni powietrznych dystalnie od oskrzelików końcowych.

Proces zlewania pęcherzyków rozpoczyna się od zaburzenia równowagi między proteazami a antyproteazami w tkance płucnej, co prowadzi do degradacji białek strukturalnych, głównie elastyny i kolagenu. W wyniku tego przegrody międzypęcherzykowe ulegają destrukcji, powodując łączenie się sąsiednich pęcherzyków i tworzenie większych przestrzeni powietrznych. To z kolei skutkuje zmniejszeniem całkowitej powierzchni wymiany gazowej i upośledzeniem dyfuzji tlenu i dwutlenku węgla.

Diagnostyka zlewania pęcherzyków opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości (HRCT), która pozwala uwidocznić obszary o zmniejszonej gęstości radiologicznej, odpowiadające powiększonym przestrzeniom powietrznym. W zaawansowanych przypadkach zmiany te są widoczne również w konwencjonalnym badaniu rentgenowskim klatki piersiowej. Funkcjonalnie proces ten manifestuje się zmniejszeniem pojemności dyfuzyjnej płuc (DLCO) oraz wzrostem całkowitej pojemności płuc (TLC) przy zmniejszonej pojemności życiowej (VC).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl