pochodna tiouracylu
Pochodne tiouracylu to grupa leków przeciwtarczycowych, które blokują syntezę hormonów tarczycy poprzez hamowanie enzymu peroksydazy tarczycowej. Związki te uniemożliwiają włączanie jodu do tyrozyny oraz sprzęganie jodotyrozyn, co prowadzi do zmniejszenia produkcji tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3).
Do najczęściej stosowanych pochodnych tiouracylu należą propylotiouracyl (PTU) i tiamazol (metimazol). PTU, oprócz hamowania syntezy hormonów tarczycowych, dodatkowo blokuje obwodową konwersję T4 do T3. Ze względu na to działanie jest preferowany w leczeniu przełomu tarczycowego oraz w pierwszym trymestrze ciąży.
Działania niepożądane pochodnych tiouracylu obejmują: wysypkę skórną, świąd, bóle stawowe, gorączkę, agranulocytozę (rzadko, ale potencjalnie śmiertelną), uszkodzenie wątroby (szczególnie w przypadku PTU) oraz hipoprotrombinемię. Leki te przechodzą przez barierę łożyskową i przenikają do mleka matki, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Główne wskazania do stosowania pochodnych tiouracylu to nadczynność tarczycy różnego pochodzenia, przygotowanie do zabiegu tyreoidektomii lub terapii radiojodem oraz leczenie przełomu tarczycowego. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od nasilenia choroby, przy czym początkowo stosuje się wyższe dawki, które następnie są redukowane do dawki podtrzymującej po uzyskaniu eutyreozy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Thyrosan 50 mg
Przed rozpoczęciem terapii produktem Thyrosan, zawierającym propylotiouracyl w dawce 50 mg na tabletkę, konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na propylotiouracyl lub inne pochodne tiouracylu oraz reakcje alergiczne na składniki pomocnicze preparatu. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadczynnością tarczycy z wolem zamostkowym, zwłaszcza przy współistniejącym ucisku na tarczycę, gdyż może to pogorszyć przebieg choroby. Ponadto, niewydolność wątroby stanowi istotne ograniczenie ze względu na metabolizm propylotiouracylu w tym narządzie, co zwiększa ryzyko kumulacji leku i hepatotoksyczności.
agranulocytoza, granulocyt obojętnochłonny, hepatotoksyczność, leczenie chirurgiczne, leukocyt, leukopenia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedokrwistość, niewydolność wątroby, parametr czerwonokrwinkowy, pochodna tiouracylu, propylotiouracyl, stężenie hemoglobiny, terapia radiojodem, tyreostatyk, wole zamostkowe, zaburzenie hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Propylotiouracyl – Przeciwwskazania stosowania
Propylotiouracyl, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, dostępny jest w postaci tabletek zawierających 50 mg substancji czynnej (Propycil 50 mg, Thyrosan). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na propylotiouracyl lub substancje pomocnicze, a także wcześniejsze ciężkie działania niepożądane, takie jak agranulocytoza i niewydolność wątroby. W przypadku Thyrosanu przeciwwskazania są rozszerzone o obecność niewydolności wątroby (niezależnie od etiologii), zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość) oraz nadczynność tarczycy z wolem zamostkowym z towarzyszącym uciskiem na tarczycę, co zwiększa ryzyko pogorszenia stanu klinicznego.
agranulocytoza, ciężkie działanie niepożądane, działanie hepatotoksyczne, erytrocyt, granulocyt obojętnochłonny, hemoglobina, leczenie chirurgiczne, leczenie radiojodem, lek tyreostatyczny, leukocyt, leukopenia, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwistość, niewydolność wątroby, pochodna tiouracylu, propylotiouracyl, wole zamostkowe, zaburzenie hematologiczne