choroba okluzyjna naczyń

Choroba okluzyjna naczyń to schorzenie charakteryzujące się zwężeniem lub całkowitym zamknięciem światła naczyń krwionośnych, co prowadzi do upośledzenia przepływu krwi do zaopatrywanych tkanek. Proces okluzyjny może dotyczyć zarówno tętnic (choroba okluzyjna tętnic), jak i żył (choroba zakrzepowo-zatorowa), obejmując różne obszary naczyniowe organizmu.

Najczęstszą przyczyną choroby okluzyjnej tętnic jest miażdżyca, charakteryzująca się odkładaniem blaszek miażdżycowych w ścianach naczyń. Inne przyczyny to zakrzepy, zatory, zapalenia naczyń, urazy, wady wrodzone oraz schorzenia tkanki łącznej. Czynniki ryzyka obejmują palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, cukrzycę, otyłość oraz predyspozycje genetyczne.

Objawy choroby okluzyjnej naczyń zależą od lokalizacji i stopnia zwężenia. W przypadku tętnic obwodowych najczęściej obserwuje się chromanie przestankowe, ból spoczynkowy kończyn, zaburzenia czucia, owrzodzenia oraz zmiany troficzne skóry. Choroba okluzyjna tętnic wieńcowych manifestuje się dławicą piersiową lub zawałem mięśnia sercowego, natomiast zajęcie tętnic mózgowych może prowadzić do udaru niedokrwiennego.

Diagnostyka choroby okluzyjnej naczyń obejmuje badanie przedmiotowe z oceną tętna, badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, angio-CT, angio-MR), a także badania czynnościowe (wskaźnik kostka-ramię, ciśnieniowy wskaźnik paluch-ramię). Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, hipolipemizujące), zabiegi wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) oraz operacje chirurgiczne (pomostowanie, endarterektomia).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl