zapalenie żył zakrzepowe
Zapalenie żył zakrzepowe (thrombophlebitis) to stan chorobowy charakteryzujący się zapaleniem ściany żyły z jednoczesnym tworzeniem się zakrzepu w jej świetle. Schorzenie to może dotyczyć żył powierzchownych (zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, ZŻŻP) lub głębokich (zakrzepica żył głębokich, ZŻG).
W patofizjologii zapalenia żył zakrzepowego kluczową rolę odgrywa triada Virchowa: uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, zastój krwi oraz nadkrzepliwość. Czynniki ryzyka obejmują unieruchomienie, zabieg chirurgiczny, ciążę, doustną antykoncepcję, nowotwory, choroby zapalne oraz predyspozycje genetyczne do zakrzepicy.
Objawy kliniczne zapalenia żył zakrzepowych to ból, obrzęk, zaczerwienienie oraz wyczuwalny podczas badania palpacyjnego stwardniały, bolesny powrózek wzdłuż przebiegu żyły. W przypadku zakrzepicy żył głębokich symptomy mogą być bardziej nasilone, z obrzękiem całej kończyny i objawami ogólnoustrojowymi.
Diagnostyka obejmuje badanie ultrasonograficzne (doppler), D-dimery oraz w wybranych przypadkach flebografię. Leczenie zależy od umiejscowienia i rozległości zmian, obejmując farmakoterapię (leki przeciwzakrzepowe, przeciwzapalne), kompresjoterapię oraz profilaktykę powikłań, takich jak zator płucny czy zespół pozakrzepowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tigecycline Viatris 50 mg
Profil bezpieczeństwa tygecykliny został określony na podstawie badań klinicznych fazy III i IV obejmujących 2393 pacjentów z powikłanymi zakażeniami skóry, tkanek miękkich oraz powikłanymi zakażeniami wewnątrzbrzusznymi. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były nudności (21%) i wymioty (13%), zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, pojawiające się głównie w pierwszych dwóch dniach terapii. Ciężkie działania niepożądane związane z zakażeniem wystąpiły częściej w grupie leczonej tygecykliną (7,1%) niż w grupie kontrolnej (5,3%), ze szczególnym wzrostem częstości posocznicy i wstrząsu septycznego (2,2% vs 1,1%). Śmiertelność wyniosła 2,4% w grupie tygecykliny w porównaniu do 1,7% w grupie kontrolnej. Ponadto, po zakończeniu terapii tygecykliną częściej obserwowano zaburzenia aktywności AspAT i AlAT, a także ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, nadmiernego namnażania niewrażliwych mikroorganizmów oraz działań typowych dla tetracyklin, takich jak nadwrażliwość na światło, guz rzekomy mózgu czy zapalenie trzustki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azot mocznikowy, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, działanie antyanaboliczne, działanie niepożądane, guz rzekomy mózgu, hiperbilirubinemia, hiperfosfatemia, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, hipoproteinemia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadwrażliwość na światło, namnażanie mikroorganizmów, niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne, pozaszpitalne zapalenie płuc, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, tetracyklina, tygecyklina, wstrząs septyczny, zapalenie trzustki, zapalenie żył zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tigecycline AptaPharma 50 mg
Profil bezpieczeństwa tygecykliny, oceniany w badaniach klinicznych III i IV fazy na 2393 pacjentach z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich (cSSTI) oraz powikłanymi zakażeniami wewnątrzbrzusznymi (cIAI), wskazuje na dominujące działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności (21%) i wymioty (13%), które mają charakter przejściowy i łagodny lub umiarkowany. Ciężkie działania niepożądane związane z zakażeniami, w tym posocznica lub wstrząs septyczny, występowały częściej w grupie leczonej tygecykliną (7,1% i 2,2%) niż w grupie kontrolnej (5,3% i 1,1%), co koreluje z wyższą śmiertelnością (2,4% vs 1,7%). Obserwowano także częstsze zaburzenia czynności wątroby (wzrost AspAT, AlAT, hiperbilirubinemia) po zakończeniu terapii oraz ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego i nadmiernego namnażania niewrażliwych mikroorganizmów. U dzieci częstość nudności i wymiotów była wyższa (odpowiednio 48,3% i 46,6%), a także odnotowano zwiększoną aktywność lipazy (6,9%).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk tetracyklinowy, azotemia, biegunka, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, działanie antyanaboliczne, guz rzekomy mózgu, hiperbilirubinemia, hiperfosfatemia, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, hipoproteinemia, jadłowstręt, lipaza w surowicy, małopłytkowość, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadwrażliwość na światło, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, ostre zapalenie trzustki, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne, pozaszpitalne zapalenie płuc, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, tygecyklina, wstrząs septyczny, wymioty, zapalenie trzustki, zapalenie żył zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka