jaskra ostra
Jaskra ostra (glaucoma acutum) to stan nagłego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, wymagający natychmiastowej interwencji okulistycznej. Charakteryzuje się gwałtownym zamknięciem kąta przesączania i zablokowaniem odpływu cieczy wodnistej, co prowadzi do drastycznego podwyższenia ciśnienia śródgałkowego, często powyżej 50-60 mmHg.
Objawy jaskry ostrej obejmują silny ból oka promieniujący do skroni i głowy, znaczne pogorszenie ostrości widzenia, widzenie tęczowych kręgów wokół źródeł światła, nudności, wymioty oraz przekrwienie spojówkowe. W badaniu okulistycznym stwierdza się twarde gałki oczne, zmętnienie rogówki, płytką komorę przednią oraz rozszerzoną, niereagującą źrenicę.
Leczenie jaskry ostrej wymaga natychmiastowego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego poprzez zastosowanie leków miejscowych (beta-blokery, alfa-2-agoniści, inhibitory anhydrazy węglanowej), ogólnoustrojowych (acetazolamid, mannitol) oraz zabiegów laserowych (irydotomia laserowa) lub chirurgicznych. Nieleczona jaskra ostra może prowadzić do nieodwracalnej utraty wzroku w ciągu 24-48 godzin z powodu uszkodzenia nerwu wzrokowego.
Profilaktyka jaskry ostrej obejmuje wczesną identyfikację osób z anatomicznie wąskim kątem przesączania i wykonywanie irydotomii prewencyjnej. Szczególnie narażone są osoby z nadwzrocznością, krótkimi gałkami ocznymi oraz dodatnim wywiadem rodzinnym. Istotne jest unikanie przez pacjentów z grupy ryzyka leków rozszerzających źrenice, które mogą wywołać atak jaskry ostrej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Amitriptylinum VP 25 mg
Amitryptylina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów MedDRA z różną częstością występowania. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne (agresja bardzo często), układu nerwowego (senność, drżenie, zawroty głowy, ból głowy, dyzartria), serca (kołatanie serca, tachykardia), naczyniowe (niedociśnienie ortostatyczne), żołądka i jelit (suchość jamy ustnej, zaparcia, nudności) oraz skórne (nadmierna potliwość). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, majaczenie, omamy, myśli samobójcze, kardiomiopatie, torsade de pointes, ostra jaskra czy zapalenie mięśnia sercowego. W badaniach diagnostycznych często notuje się zwiększenie masy ciała oraz zmiany w zapisie EKG, w tym wydłużenie odstępu QT i zespołu QRS, a także hiponatremię.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anoreksja, arytmia, ataksja, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, cholestatyczna choroba wątroby, drgawka, drżenie, dyzartria, eozynofilia, ginekomastia, hipertermia, hipomania, hiponatremia, jaskra ostra, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, mania, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obniżenie libido, obrzęk języka, obrzęk twarzy, omam, paranoja, parestezja, pokrzywka, polineuropatia, porażenna niedrożność jelita, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, suchość oka, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wymioty, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie uwagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Löfflera, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Aurovitas 20 mg
Olanzapine Aurovitas w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej dostępna jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, zawierających odpowiednio 0,50 mg, 1,00 mg, 1,50 mg i 2,00 mg aspartamu jako substancji pomocniczej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania olanzapiny są nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu, w tym aspartam, oraz ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania. W przypadku podejrzenia predyspozycji do jaskry (np. krótkowzroczność, płytka komora przednia oka) lub dodatniego wywiadu rodzinnego, wskazana jest konsultacja okulistyczna przed rozpoczęciem terapii. Należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, od łagodnych wysypek po wstrząs anafilaktyczny.
aspartam, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, hiperlipidemia, insulinooporność, jaskra ostra, jaskra z wąskim kątem, kontrola glikemii, krótkowzroczność, lek przeciwpsychotyczny, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, olanzapina, Olanzapine Aurovitas, płytka komora przednia oka, substancja czynna, terapia hipolipemizująca, tienobenzodiazepina, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trazodone Neuraxpharm
Trazodon chlorowodorek, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia myśli samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25. roku życia oraz osób z historią zachowań samobójczych. Wczesna faza leczenia i zmiany dawkowania są krytyczne pod kątem obserwacji klinicznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką, niewydolnością wątroby lub nerek, chorobami sercowo-naczyniowymi (w tym zaburzeniami rytmu i wydłużonym odstępem QT), zaburzeniami elektrolitowymi, nadczynnością tarczycy oraz jaskrą ostrą. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich zaburzeń wątroby (astenia, żółtaczka, nudności) konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Ponadto, trazodon może indukować przejście epizodu depresyjnego w maniakalny u pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi, co wymaga zaprzestania leczenia.
agranulocytoza, astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroby sercowo-naczyniowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dusznica bolesna, dysfunkcja seksualna, faza maniakalna, hipokaliemia, IMAO, interwencja chirurgiczna, jadłowstręt, jaskra ostra, myśli samobójcze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność autonomiczna, niewydolność sercowo-naczyniowa, niewydolność wątroby, padaczka, priapizm, remisja, rozrost gruczołu krokowego, schizofrenia, SNRI, SSRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wątroby, zachowania samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mirtor
Mirtazapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Leczenie tej grupy wymaga ścisłego monitorowania. U dorosłych pacjentów ryzyko samobójstwa jest podwyższone zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii oraz u osób z historią zachowań samobójczych. Zaleca się ograniczenie liczby przepisywanych tabletek, aby zminimalizować ryzyko przedawkowania. Istotne jest także monitorowanie objawów zahamowania czynności szpiku kostnego, takich jak gorączka czy ból gardła, ze względu na ryzyko granulocytopenii i agranulocytozy, szczególnie u osób powyżej 65 lat. W przypadku żółtaczki leczenie należy natychmiast przerwać.
agranulocytoza, akatyzja, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, depresja, dławica piersiowa, działanie przeciwcholinergiczne, faza depresyjna, faza maniakalna, granulocytopenia, hipomania, jaskra ostra, klirens kreatyniny, klirens mirtazapiny, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, mania, mirtazapina, myśl samobójcza, nagły zgon, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, objaw paranoidalny, organiczne uszkodzenie mózgu, padaczka, pęcherzowe zapalenie skóry, próba samobójcza, przerost gruczołu krokowego, remisja, rumień wielopostaciowy, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie buntownicze, zachowanie samobójcze, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmix Plus 80 mg + 12,5 mg
Profil bezpieczeństwa preparatu Telmix Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, opiera się na danych z badań klinicznych oraz doświadczenia porejestracyjnego. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadko występuje ciężki obrzęk naczynioruchowy (≥1/10 000 do <1/1000), który może zagrażać życiu pacjenta. W badaniu klinicznym na 1471 pacjentach częstość działań niepożądanych była porównywalna między terapią skojarzoną a monoterapią telmisartanem, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane obejmują m.in. hipokaliemię (≥1/1000 do <1/100), hiponatremię, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia erekcji oraz objawy grypopodobne.
agranulocytoza, cukromocz, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemie, jaskra ostra, leukopenia, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polsart Plus 80 mg + 12,5 mg
Polsart Plus to lek złożony zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), którego profil bezpieczeństwa wynika z działania obu składników. W badaniu klinicznym na 1471 pacjentach częstość działań niepożądanych była porównywalna między grupą stosującą telmisartan z hydrochlorotiazydem (80 mg + 25 mg lub 80 mg + 12,5 mg) a grupą stosującą sam telmisartan, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania niepożądane obejmują hipokaliemię, hiponatremię, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia psychiczne i neurologiczne.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, arytmia, cukromocz, częstoskurcz, diuretyk tiazydowy, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra ostra, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie widzenia, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie naczyń skóry, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sinora 0,1 mg/ml
Sinora (noradrenalina) jako silny agonista receptorów alfa- i beta-adrenergicznych wykazuje istotne działanie wazokonstrykcyjne, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak nadciśnienie tętnicze, hipoksja tkankowa, urazy niedokrwienne, w tym zgorzel kończyn, a także zaburzenia rytmu serca, tachykardia, bradykardia oraz ostra niewydolność serca czy kardiomiopatia indukowana stresem. Długotrwałe podawanie bez odpowiedniego uzupełnienia objętości krwi może skutkować silnym obkurczeniem naczyń obwodowych i trzewnych, zmniejszeniem przepływu nerkowego, oligurią oraz wzrostem stężenia mleczanów w surowicy. W miejscu infuzji istnieje ryzyko podrażnienia lub martwicy tkanek, co wymaga ścisłej kontroli. Ponadto, preparat zawiera 0,14 mmol (3,3 mg) sodu na 1 ml roztworu, co w 50 ml fiolce daje 7,19 mmol (165,3 mg) sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
ból zamostkowy, bradykardia, duszność, efekt chronotropowy, efekt inotropowy, encefalopatia nadciśnieniowa, fotofobia, hipoksja, hipoksja tkankowa, jaskra ostra, kardiomiopatia stresowa, kąt tęczówkowo-rogówkowy, kołatanie serca, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica mleczanowa, martwica w miejscu wstrzyknięcia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie nerek, niewydolność oddechowa, noradrenalina, obkurczanie naczyń krwionośnych, obkurczenie naczyń obwodowych, oliguria, ostra niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, psychoza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, tachykardia, uraz niedokrwienny, wazokonstrykcja, wynaczynienie leku, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zgorzel kończyn - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mirtagen
Mirtazapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. U dorosłych poniżej 25 roku życia również obserwuje się podwyższone ryzyko samobójstw, co wymaga ścisłej obserwacji, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i przy zmianie dawki. Zaleca się ograniczenie ilości wydawanych tabletek, aby zmniejszyć ryzyko przedawkowania. Istotne jest monitorowanie objawów zahamowania czynności szpiku kostnego (np. gorączka, ból gardła), które mogą prowadzić do agranulocytozy, szczególnie u osób powyżej 65 roku życia. W przypadku żółtaczki lub objawów infekcji należy natychmiast przerwać leczenie i wykonać morfologię krwi. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek konieczne jest ostrożne dostosowanie dawki, gdyż klirens mirtazapiny może być zmniejszony nawet o 50%, a stężenie w osoczu zwiększone do 115%.
agranulocytoza, agranulocytoza odwracalna, akatyzja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, dławica piersiowa, faza maniakalna, fenyloketonuria, granulocytopenia, hipertermia, hipomania, hiponatremia, jaskra ostra, klirens kreatyniny, klirens mirtazapiny, lek przeciwdepresyjny, mioklonia, mirtazapina, morfologia krwi, myśl samobójcza, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój psychoruchowy, organiczne uszkodzenie mózgu, padaczka, pęcherzowe zapalenie skóry, próba samobójcza, rozrost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, schizofrenia, SSRI, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie jamy ustnej, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paroxetine Aurovitas 20 mg
Paroxetine Aurovitas w dawce 20 mg, jako SSRI, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które najczęściej ustępują w trakcie terapii. W zakresie hematologicznym obserwuje się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) nieprawidłowe krwawienia i leukopenię, a bardzo rzadko (<1/10 000) trombocytopenię. Reakcje alergiczne anafilaktoidalne i obrzęk naczynioruchowy występują bardzo rzadko. Zespół niewłaściwego wydzielania ADH, prowadzący do hiponatremii, również jest rzadkim powikłaniem. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się wzrost cholesterolu i zmniejszenie apetytu, a u pacjentów z cukrzycą niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zaburzenia glikemii. W zakresie układu nerwowego często występują zawroty głowy, drżenie i ból głowy, a rzadko drgawki i zespół niespokojnych nóg. Zespół serotoninowy, choć bardzo rzadki, stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
akatyzja, depersonalizacja, dysfunkcja seksualna, epizod depresyjny, hiperprolaktynemia, hiponatremia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra ostra, krwotok poporodowy, leki trójpierścieniowe, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe krwawienie, obrzęk naczynioruchowy, paroksetyna, priapizm, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, trombocytopenia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie wątroby, zespół niespokojnych nóg, zespół niewłaściwego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Jaskra – Objawy
Jaskra to przewlekła neuropatia nerwu wzrokowego, charakteryzująca się postępującym uszkodzeniem włókien nerwowych i prowadząca do nieodwracalnej utraty wzroku. Najczęstszą postacią jest jaskra pierwotna otwartego kąta, która rozwija się bezobjawowo, co utrudnia wczesne rozpoznanie – nawet do 50% pacjentów nie jest świadomych choroby. Progresja jaskry obejmuje stopniowe zawężanie pola widzenia, widzenie tunelowe oraz utratę widzenia centralnego w zaawansowanych stadiach. Tempo utraty pola widzenia może wynosić od -0,018 do -0,0072 mm²/rok w zakresie nerwowo-siatkówkowym (CSLO) oraz od -0,76 do 1,5 µm/rok w grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki (OCT). Czynniki ryzyka szybkiej progresji to m.in. podwyższone i zmienne ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaawansowany wiek, cienka rogówka, krwotoki tarczy nerwu wzrokowego oraz predyspozycje genetyczne.
adaptacja wzroku, badanie okulistyczne, badanie pola widzenia, ból oka, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra ostra, jaskra otwartego kąta, jaskra zamkniętego kąta, nerw wzrokowy, nudności i wymioty, optyczna koherentna tomografia, ostrość widzenia, perymetria, przekrwienie oka, rozszerzenie źrenicy, ślepe plamy, warstwa włókien nerwowych siatkówki, widzenie centralne, widzenie halo, widzenie obwodowe, widzenie tunelowe - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Działania niepożądane
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przemijające, najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i wykazują zależność od dawki, obejmując m.in. nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, bezsenność, senność, nudności, biegunkę oraz uczucie zmęczenia. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1/10) to zaburzenia snu, senność, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, nasilone pocenie się oraz astenia. Istotne jest monitorowanie potencjalnie poważnych powikłań, takich jak wydłużenie odstępu QT w EKG, które może prowadzić do torsade de pointes, zespół serotoninowy oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Czynniki ryzyka arytmii obejmują płeć żeńską, hipokaliemię, wcześniejsze wydłużenie QT oraz choroby serca.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, cytalopram, drgawki grand mal, dyskineza, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra ostra, kołatanie serca, krwotok poporodowy, labilne ciśnienie tętnicze, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SNRI, SSRI, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie depresyjne, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Nitedor 25 mg
Doksylamina, wykazując działanie przeciwhistaminowe i depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), wchodzi w liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jej łączenie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko nasilonej sedacji, depresji oddechowej oraz niedociśnienia tętniczego. Współstosowanie z lekami działającymi depresyjnie na OUN (neuroleptykami, lekami uspokajającymi, nasennymi, przeciwdepresyjnymi, opioidami, lekami znieczulającymi, przeciwpadaczkowymi, zwiotczającymi mięśnie oraz innymi lekami przeciwhistaminowymi) może prowadzić do synergistycznego nasilenia efektów sedatywnych i depresyjnych, co wymaga dostosowania dawek i monitorowania pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami o działaniu przeciwcholinergicznym (np. atropina, biperyden, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), które mogą wywołać poważne działania niepożądane, takie jak porażenna niedrożność jelit, zatrzymanie moczu czy ostra jaskra.
adrenalina, alfa-metyldopa, aminoglikozyd, atropina, biperyden, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja układu oddechowego, diagnostyka alergologiczna, doksylamina, działanie antycholinergiczne, działanie miorelaksacyjne, działanie przeciwpadaczkowe, działanie uspokajające, efekt przeciwhistaminowy, efekt sedacyjny, fenytoina, guanabenz, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra ostra, klonidyna, lek moczopędny pętlowy, lek nasenny, lek ototoksyczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek znieczulający, nadmierna sedacja, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, norepinefryna, ototoksyczność, porażenna niedrożność jelit, rabdomioliza, salicylan, suchość błon śluzowych, test diagnostyczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie ucha wewnętrznego, właściwość przeciwhistaminowa, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valtap HCT 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Valtap HCT, zawierający walsartan (320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg) w formie tabletek powlekanych, wykazuje działania niepożądane wynikające zarówno z efektów monoterapii poszczególnymi składnikami, jak i ich skojarzonego stosowania. Do najczęściej obserwowanych działań należą zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hiponatremia, oraz odwodnienie (częstość niezbyt często), a także niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne. Rzadziej występują objawy neurologiczne (zawroty głowy, parestezje), zaburzenia widzenia, szum uszny, kaszel, bóle mięśni i stawów, a także zaburzenia czynności nerek i wątroby, potwierdzone podwyższeniem stężeń kreatyniny, bilirubiny i kwasu moczowego w surowicy. Walsartan może dodatkowo powodować małopłytkowość, hiperkaliemię, reakcje nadwrażliwości, zapalenie naczyń oraz zaburzenia hematologiczne i skórne, natomiast hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem hipokaliemii, hiponatremii, hiperglikemii, zaburzeń rytmu serca, a także zwiększonym ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry, co wymaga regularnej kontroli dermatologicznej u pacjentów stosujących lek długoterminowo.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, ARDS, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, działanie niepożądane, fotowrażliwość, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra ostra, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, Valtap HCT, walsartan hydrochlorotiazyd, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mirzaten Q-Tab
Mirzaten Q-Tab, zawierający mirtazapinę, nie jest zalecany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Depresja sama w sobie zwiększa ryzyko myśli i działań samobójczych, szczególnie w początkowych tygodniach leczenia, co wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza u osób poniżej 25 lat, z historią zachowań samobójczych lub skłonnościami samobójczymi. Należy ograniczyć ilość wydawanych tabletek, aby zminimalizować ryzyko przedawkowania. U pacjentów starszych i z zaburzeniami czynności szpiku kostnego istnieje ryzyko agranulocytozy, co wymaga obserwacji objawów infekcji i przerwania leczenia w razie ich wystąpienia. W przypadku żółtaczki leczenie należy natychmiast przerwać. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min i ≤10 ml/min) obserwuje się odpowiednio do 50% zmniejszenie klirensu mirtazapiny i wzrost stężenia w osoczu do 115%, co wymaga dostosowania dawki.
agranulocytoza, akatyzja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, drgawka padaczkowa, drgawki kloniczne, dysuria, działanie przeciwcholinergiczne, faza maniakalna, fenyloketonuria, granulocytopenia, hipertermia, hiponatremia, jaskra ostra, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwdepresyjny, lek serotoninergiczny, mania, myśl samobójcza, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, przerost gruczołu krokowego, reakcja polekowa z eozynofilią, remisja, rumień wielopostaciowy, ryzyko samobójcze, SSRI, sztywność mięśni, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zahamowanie szpiku kostnego, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Norepinephrine Sopharma 1 mg/ml
Norepinefryna (Norepinephrine Sopharma) w formie koncentratu do infuzji wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania przez personel medyczny. Najczęściej obserwowanymi powikłaniami są nadciśnienie tętnicze, często z towarzyszącą bradykardią, bólem głowy oraz niedokrwieniem obwodowym, które w skrajnych przypadkach może prowadzić do zgorzeli kończyn. Nadciśnienie tętnicze może skutkować poważnymi komplikacjami, takimi jak ostry obrzęk płuc, zaburzenia rytmu serca czy zatrzymanie krążenia. U pacjentów z hipoksją lub hiperkapnią istnieje zwiększone ryzyko arytmii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających wrażliwość mięśnia sercowego. Długotrwałe podawanie norepinefryny może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza. Wynaczynienie leku może powodować miejscową martwicę tkanek, co wymaga stałej kontroli miejsca wkłucia oraz monitorowania ciśnienia tętniczego i prędkości infuzji, aby zapobiec nadciśnieniu i jego powikłaniom.
anafilaksja, astma, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie śródczaszkowe, duszność, hiperglikemia, hiperkapnia, hipoksja, jaskra ostra, kardiomiopatia stresowa, kwasica mleczanowa, martwica tkanek, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie obwodowe, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, noradrenalina, norepinefryna, obrzęk płuc, oliguria, tachykardia, wstrząs kardiogenny, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zgorzel kończyn - Leksykon leków
Działania niepożądane – ParoGen 20 mg
Paroksetyna (ParoGen 20 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu, które często ulegają zmniejszeniu podczas kontynuacji terapii. Do najczęstszych należą nudności (≥1/10), senność, bezsenność, zawroty głowy, bóle głowy, zaparcia, biegunka, suchość w jamie ustnej, poty oraz zaburzenia seksualne (≥1/100 do <1/10). Istotne są również działania o nieznanej częstości, takie jak hiponatremia, zespół SIADH, trombocytopenia, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia pozapiramidowe, zespół serotoninowy, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz poważne reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii u pacjentów w podeszłym wieku oraz możliwość wystąpienia napadów agresji i zachowań samobójczych, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia lub po jego zakończeniu.
bradykardia, cholesterol, drgawki, duże zaburzenie depresyjne, dystonia ustno-twarzowa, enzymy wątrobowe, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra ostra, krwotok poporodowy, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, ParoGen, paroksetyna, płytki krwi, priapizm, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum uszny, tachykardia zatokowa, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenia glikemii, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Wylew podspojówkowy – Diagnostyka i diagnoza
Wylew podspojówkowy to pęknięcie drobnego naczynia krwionośnego pod spojówką oka, skutkujące nagromadzeniem krwi między spojówką a twardówką i powstaniem jasnoczerwonej plamy na białku oka. Stan ten jest zwykle łagodny, samoistnie ustępuje w ciągu 1-2 tygodni i nie wymaga leczenia. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, w tym ocenie różnicowej z innymi schorzeniami takimi jak krwistek, zapalenie spojówek czy jaskra ostra. W diagnostyce pomocne są badania ciśnienia tętniczego, badanie lampą szczelinową oraz w razie potrzeby badania krwi (m.in. czas częściowej tromboplastyny, poziom witaminy K) i tonometria. Nawracające lub uporczywe wylewy wymagają pogłębionej diagnostyki w celu wykluczenia zaburzeń krzepnięcia lub innych poważnych patologii.
badanie fizykalne, badanie krwi, badanie okulistyczne, choroba von Willebranda, ciśnienie krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, czas częściowej tromboplastyny, hemofilia, hiperlipidemia, jaskra ostra, krwistek, lampa szczelinowa, lek przeciwkrzepliwy, manewr Valsalvy, nadciśnienie tętnicze, pęknięcie naczynia krwionośnego, spojówka, tomografia komputerowa, twardówka oka, witamina K, wylew podspojówkowy, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie spojówek, zapalenie twardówki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olzapin 15 mg
Lek Olzapin, zawierający olanzapinę w dawkach 15 mg i 20 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (228 mg w tabletce 15 mg, 304 mg w tabletce 20 mg) oraz lecytynę sojową (0,288 mg w tabletce 15 mg, 0,384 mg w tabletce 20 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na orzeszki ziemne lub soję, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych o różnym nasileniu, włącznie z anafilaksją. Ponadto, stosowanie Olzapinu jest przeciwwskazane u osób z jaskrą z wąskim kątem przesączania, gdyż olanzapina może nasilać objawy lub wywoływać atak ostrej jaskry poprzez działanie antycholinergiczne.
działanie antycholinergiczne, jaskra ostra, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na olanzapinę, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, niewyraźne widzenie, objawy ze strony przewodu pokarmowego, olanzapina, olzapin, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zaczerwienienie, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Doksylamina – Przedawkowanie
Doksylamina, antagonista receptorów histaminowych H1 pierwszej generacji, jest stosowana głównie w leczeniu bezsenności, jednak jej przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, pobudzenie, majaczenie, drgawki, śpiączka), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, arytmie, torsade de pointes, zatrzymanie krążenia) oraz układ oddechowy (depresja oddechowa, zatrzymanie oddechu). Działania antycholinergiczne manifestują się rozszerzeniem źrenic, suchością w jamie ustnej, ostrą jaskrą, zatrzymaniem moczu i brakiem perystaltyki jelit. Dawka toksyczna u dorosłych wynosi około 13 mg/kg masy ciała (rabdomioliza), a dawka śmiertelna około 25 mg/kg; u dzieci dawka toksyczna to już 1,8 mg/kg, co podkreśla ich szczególne ryzyko ciężkich powikłań, w tym zgonów. Objawy ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin, jednak brak korelacji między stężeniem leku a nasileniem objawów utrudnia prognozowanie przebiegu zatrucia.
alkalizacja moczu, bezsenność, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drgawki grand mal, działanie toksyczne, hemodializa, hipertermia, hipotermia, jaskra ostra, kinaza kreatynowa, lek przeciwdrgawkowy, majaczenie, niewydolność krążenia, objawy antycholinergiczne, omamy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, przeciwhistaminowe pierwszej generacji, rabdomioliza, stężenie w osoczu, torsade de pointes, węgiel aktywowany, zaburzenia psychotyczne, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olpinat 5 mg
Lek Olpinat zawierający olanzapinę w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (159,9 mg/tabletkę) oraz lecytynę sojową (0,0384 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na leki przeciwpsychotyczne, zwłaszcza pochodne tienobenzodiazepin. Kolejnym istotnym przeciwwskazaniem jest jaskra z wąskim kątem przesączania lub ryzyko jej wystąpienia, ze względu na działanie antycholinergiczne olanzapiny, które może prowadzić do rozszerzenia źrenicy i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, nasilając objawy jaskry ostrej.
alergia na soję, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, jaskra ostra, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza, lecytyna sojowa, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, mydriaza, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, olanzapina, potencjał antycholinergiczny, reakcja nadwrażliwości, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenicy, tabletka powlekana - Leksykon chorób i schorzeń
Iryt – Diagnostyka i diagnoza
Iryt, czyli przednie zapalenie błony naczyniowej, to stan zapalny tęczówki, wymagający szybkiej diagnozy i leczenia w celu zapobiegania powikłaniom takim jak jaskra, zaćma, zrosty tęczówki czy trwała utrata wzroku. Diagnostyka opiera się na badaniu okulistycznym z użyciem lampy szczelinowej, gdzie kluczowym objawem jest obecność komórek zapalnych i białek („flare”) w komorze przedniej, ocenianych w skali 0-4+. Dodatkowo ocenia się przekrwienie rzęskowe, złogi ropotwórcze na śródbłonku rogówki, zrosty (synechiae), zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz obecność pierścienia Vossiusa w irycie pourazowym. Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. owrzodzenie rogówki, jaskrę ostrą, zapalenie rogówki i twardówki oraz odwarstwienie siatkówki. Klasyfikacja irytu (ostry, przewlekły, nawracający, ziarniniakowy vs nieziarniniakowy, jednostronny vs obustronny) jest istotna dla wyboru terapii i dalszego postępowania.
angiografia fluoresceinowa, antygen HLA-B27, badanie dna oka, badanie lampą szczelinową, badanie okulistyczne, białe krwinki, choroba zapalna jelit, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CRP, endoftalmit, enzym konwertujący angiotensynę, HSV, iryt idiopatyczny, iryt nawracający, iryt nieziarniniakowy, iryt pourazowy, iryt przewlekły, iryt ziarniniakowy, jaskra ostra, krople cykloplegiczne, krople steroidowe, lampa szczelinowa, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, morfologia krwi, OB, obrzęk plamki żółtej, odwarstwienie siatkówki, optyczna koherentna tomografia, owrzodzenie rogówki, perforacja gałki ocznej, próba tuberkulinowa, przeciwciała przeciwjądrowe, przednie zapalenie błony naczyniowej, sarkoidoza, spondyloartropatia, światłowstręt, tępy uraz oka, VZV, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zapalenie twardówki, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mirtor
Mirtor (mirtazapina) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. U dorosłych poniżej 25 lat również obserwuje się podwyższone ryzyko samobójstw, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawkowania, co wymaga ścisłego monitorowania. W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na objawy zahamowania czynności szpiku kostnego, takie jak gorączka czy ból gardła, które mogą wskazywać na agranulocytozę, zwłaszcza u pacjentów powyżej 65 lat. W przypadku żółtaczki leczenie należy natychmiast przerwać. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby dawka 15 mg mirtazapiny powoduje zmniejszenie klirensu o około 35% i wzrost stężenia w osoczu o 55%. W przypadku umiarkowanych i ciężkich zaburzeń nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min i ≤10 ml/min) klirens mirtazapiny zmniejsza się odpowiednio o 30% i 50%, a stężenie w osoczu wzrasta o 55% i 115%.
agranulocytoza, akatyzja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, działanie przeciwcholinergiczne, faza maniakalna, fenyloketonuria, hipomania, jaskra ostra, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwdepresyjny, morfologia krwi, myśl samobójcza, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, organiczne uszkodzenie mózgu, pęcherzowe zapalenie skóry, przerost prostaty, remisja objawów, rumień wielopostaciowy, schizofrenia, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Mirtazapina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mirtazapina jest lekiem przeciwdepresyjnym, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. U dorosłych pacjentów, zwłaszcza poniżej 25 roku życia, obserwuje się podwyższone ryzyko myśli i zachowań samobójczych, co wymaga ścisłego monitorowania, szczególnie na początku terapii i po zmianie dawki. W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na objawy agranulocytozy, zwłaszcza u osób powyżej 65 lat, oraz na objawy żółtaczki, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek obserwuje się odpowiednio do 35% i 50% zmniejszenie klirensu mirtazapiny oraz wzrost stężenia leku w osoczu do 115%, co wymaga dostosowania dawki i regularnego monitorowania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT, torsade de pointes i nagłych zgonów, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QTc.
agranulocytoza, akatyzja, choroba afektywna dwubiegunowa, częstoskurcz komorowy, depresja, depresja szpiku kostnego, faza depresyjna, faza maniakalna, fenyloketonuria, hiponatremia, jaskra ostra, myśl samobójcza, napad drgawkowy, nietolerancja galaktozy, organiczny zespół mózgowy, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja polekowa z eozynofilią, remisja, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amitriptylinum VP 10 mg
Amitryptylina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TLPD), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą być mylone z objawami samej depresji, takimi jak ból głowy, drżenie, zaburzenia uwagi, zaparcia czy zmniejszone libido. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują kardiologiczne powikłania, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa (często), arytmie (rzadko), kardiomiopatie i torsade de pointes (bardzo rzadko), a także zapalenia mięśnia sercowego o podłożu nadwrażliwości (częstość nieznana). Ponadto, lek może indukować myśli i zachowania samobójcze, stany maniakalne, majaczenie, drgawki oraz zaburzenia pozapiramidowe. Rzadkie, ale istotne powikłania hematologiczne to zahamowanie czynności szpiku kostnego, agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia i małopłytkowość, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi. W okulistyce należy zwrócić uwagę na ryzyko ostrej jaskry (bardzo rzadko) oraz zaburzenia akomodacji i rozszerzenie źrenic, które mogą prowadzić do poważnych powikłań.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amitryptylina, arytmia, ataksja, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, cholestatyczna choroba wątroby, drgawki, eozynofilia, fotosensytyzacja, ginekomastia, hipertermia, hiponatremia, jaskra ostra, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, libido, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk języka, parestezja, polineuropatia, porażenna niedrożność jelit, powiększenie gruczołów ślinowych, rozszerzenie źrenic, senność, stan maniakalny, suchość jamy ustnej, suchość oka, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Löfflera, złamanie kości, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noradrenaline Aguettant 0,08 mg/ml
Noradrenaline Aguettant, roztwór do infuzji zawierający 0,08 mg/ml noradrenaliny (odpowiadający 0,16 mg noradrenaliny winianu), wykazuje silne działanie naczynioskurczowe, co wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy (ból głowy, drżenie), psychiczny (niepokój), wzrokowy (ostra jaskra u pacjentów z predyspozycją do zamykania kąta tęczówkowo-rogówkowego), sercowo-naczyniowy (tachykardia, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, kołatanie, ostra niewydolność serca, kardiomiopatia indukowana stresem), naczyniowy (nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie tkanek, zgorzel kończyn), oddechowy (niewydolność oddechowa, duszność), żołądkowo-jelitowy (wymioty) oraz moczowy (zatrzymanie moczu). Miejscowo może powodować podrażnienie i martwicę w miejscu infuzji. Kontynuacja leczenia bez odpowiedniego uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej może prowadzić do zwężenia naczyń, zmniejszenia perfuzji nerkowej, niedotlenienia tkanek i wzrostu stężenia mleczanów, co może pogarszać stan pacjenta.
ból gardła, ból zamostkowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, działanie naczynioskurczowe, efekt chronotropowy dodatni, efekt inotropowy dodatni, jaskra ostra, kardiomiopatia indukowana stresem, kąt tęczówkowo-rogówkowy, kołatanie serca, leczenie wazopresyjne, martwica w miejscu wstrzyknięcia, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie tkanek, niewydolność oddechowa, noradrenalina winian, ostra niewydolność serca, perfuzja tkankowa, przepływ krwi przez nerki, receptor adrenergiczny, stężenie mleczanów, światłowstręt, tachykardia, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wytwarzanie moczu, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zgorzel kończyn, zwężenie naczyń obwodowych