modulacja allosteryczna

Modulacja allosteryczna to proces regulacji aktywności białek, zwłaszcza enzymów i receptorów, poprzez wiązanie cząsteczek regulatorowych (modulatorów allosterycznych) do miejsc innych niż centrum aktywne. Miejsce allosteryczne jest przestrzennie oddalone od centrum aktywnego lub ortosterycznego, ale jego zajęcie prowadzi do zmian konformacyjnych w strukturze białka, które wpływają na jego aktywność biologiczną.

W praktyce klinicznej modulatory allosteryczne są ważnymi celami leków, ponieważ oferują większą selektywność i bezpieczeństwo w porównaniu do ligandów ortosterycznych. Wyróżniamy modulatory allosteryczne pozytywne (PAM), które zwiększają aktywność białka, oraz modulatory allosteryczne negatywne (NAM), które ją obniżają. Istnieją również ciche modulatory allosteryczne (SAM), które same nie wpływają na aktywność, ale mogą blokować działanie innych modulatorów.

W neurologii i psychiatrii modulacja allosteryczna receptorów GABA, glutaminianergicznych czy dopaminergicznych stanowi podstawę działania wielu leków. Przykładowo, benzodiazepiny działają jako pozytywne modulatory allosteryczne receptorów GABA-A, zwiększając powinowactwo receptora do kwasu gamma-aminomasłowego, co prowadzi do nasilenia hamowania neuroprzekaźnictwa w ośrodkowym układzie nerwowym.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl