monoterapia lekiem przeciwbólowym

Monoterapia lekiem przeciwbólowym to strategia leczenia bólu polegająca na stosowaniu tylko jednego leku o działaniu analgetycznym. Metoda ta jest często stosowana w przypadku bólu o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu, gdy pojedynczy lek jest wystarczający do uzyskania satysfakcjonującej ulgi.

W monoterapii przeciwbólowej wybór leku zależy od intensywności bólu, jego charakteru (ostry, przewlekły), mechanizmu (nocyceptywny, neuropatyczny), a także indywidualnych cech pacjenta, w tym wieku, chorób współistniejących i przyjmowanych leków. Najczęściej stosowanymi grupami leków w monoterapii są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), paracetamol, metamizol oraz w uzasadnionych przypadkach opioidy.

Zaletą monoterapii jest mniejsze ryzyko interakcji lekowych oraz łatwiejsze monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Ograniczeniem może być niewystarczająca skuteczność w przypadku bólu złożonego lub o dużym nasileniu, co często wymaga przejścia do terapii skojarzonej, wykorzystującej leki o różnych mechanizmach działania.

Istotnym aspektem monoterapii bólu jest regularna ocena jej skuteczności oraz monitorowanie działań niepożądanych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu NLPZ (ryzyko powikłań gastroenterologicznych, nerkowych, sercowo-naczyniowych) czy opioidów (ryzyko uzależnienia, tolerancji, hiperalgezji indukowanej opioidami).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl