działanie fibrynolityczne

Działanie fibrynolityczne to proces rozpuszczania skrzepów krwi poprzez degradację fibryny, głównego białka tworzącego strukturę skrzepu. Mechanizm ten jest kluczowym elementem homeostazy układu krzepnięcia, zapobiegającym nadmiernej zakrzepicy naczyń krwionośnych.

W organizmie działanie fibrynolityczne jest inicjowane przez plazminogen, który pod wpływem aktywatorów (tkankowego aktywatora plazminogenu – tPA oraz urokinazowego aktywatora plazminogenu – uPA) przekształca się w plazminę. Plazmina jako enzym proteolityczny rozszczepia sieć fibrynową na rozpuszczalne produkty degradacji fibryny (FDP).

W praktyce klinicznej wykorzystuje się leki o działaniu fibrynolitycznym (trombolitycznym) w terapii ostrych stanów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny mózgu czy zatorowość płucna. Do stosowanych fibrynolityków należą m.in. streptokinaza, alteplaza (rekombinowany tPA), tenekteplaza i reteplaza. Ich skuteczność jest największa w pierwszych godzinach od powstania skrzepu.

Należy pamiętać, że terapia fibrynolityczna wiąże się z ryzykiem powikłań krwotocznych, dlatego stosowanie tych leków wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisłego przestrzegania przeciwwskazań, takich jak niedawne zabiegi chirurgiczne, krwawienia wewnętrzne czy udar krwotoczny w wywiadzie.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl