inaktywacja enzymatyczna
Inaktywacja enzymatyczna to proces, w którym aktywność katalizacyjna enzymu zostaje częściowo lub całkowicie zahamowana. Może ona zachodzić na drodze różnych mechanizmów, takich jak denaturacja białka enzymatycznego, modyfikacja chemiczna centrum aktywnego, czy przyłączenie inhibitora.
W kontekście klinicznym inaktywacja enzymatyczna stanowi jeden z głównych mechanizmów oporności bakterii na antybiotyki. Bakterie mogą wytwarzać enzymy zdolne do chemicznej modyfikacji lub degradacji antybiotyków, co prowadzi do utraty ich aktywności przeciwbakteryjnej. Przykładem są beta-laktamazy rozkładające antybiotyki beta-laktamowe czy enzymy modyfikujące aminoglikozydy.
Inaktywacja enzymatyczna może być również wykorzystywana terapeutycznie, na przykład w przypadku stosowania inhibitorów enzymatycznych w leczeniu różnych schorzeń. Przykładem są inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) w terapii nadciśnienia tętniczego czy inhibitory proteazy w leczeniu zakażeń HIV.
W diagnostyce laboratoryjnej zjawisko inaktywacji enzymatycznej może wpływać na stabilność próbek biologicznych i dokładność oznaczeń. Dlatego często stosuje się odpowiednie procedury zabezpieczające, takie jak dodawanie stabilizatorów, odpowiednie warunki przechowywania czy szybkie przeprowadzanie analiz po pobraniu materiału.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml
Oksytocyna, stosowana w praktyce położniczej, nie była poddana dedykowanym badaniom reprodukcyjnym na zwierzętach, co stanowi istotny brak danych preklinicznych. Niemniej jednak, na podstawie jej struktury chemicznej, właściwości farmakologicznych oraz szerokiego doświadczenia klinicznego, nie przewiduje się działania teratogennego przy stosowaniu zgodnym z zatwierdzonymi wskazaniami. Oksytocyna jest przeciwwskazana w ciąży poza ściśle określonymi wskazaniami medycznymi, takimi jak indukcja porodu, nasilanie akcji porodowej w przypadku niewystarczającej siły skurczów, postępowanie przy poronieniu samoistnym oraz procedury związane z poronieniem indukowanym.
akcja porodowa, badania oceniające, czynność skurczowa macicy, dane przedkliniczne, działanie systemowe, działanie teratogenne, inaktywacja enzymatyczna, indukcja porodu, jednostka międzynarodowa, karmienie piersią, laktacja, oksytocyna, oksytocyna egzogenna, poronienie indukowane, poronienie samoistne, praktyka położnicza, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, substancja endogenna - Leksykon substancji czynnych
Fosfomycyna – Właściwości farmakodynamiczne
Fosfomycyna jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, działającym bakteriobójczo poprzez nieodwracalne hamowanie transferazy fosfoenolopirogronowej, co blokuje pierwszy etap syntezy peptydoglikanu w ścianie komórkowej bakterii. Lek jest aktywnie transportowany do komórki bakteryjnej przez systemy sn-glicerolo-3-fosforanu oraz heksozy-6. Działanie fosfomycyny jest zależne od czasu, co oznacza, że skuteczność terapii wiąże się z utrzymaniem stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC). Wartości graniczne MIC według EUCAST dla Enterobacterales wynoszą ≤32 mg/l dla szczepów wrażliwych i >32 mg/l dla opornych, natomiast dla E. coli w nowszych wytycznych (wersja 11.0) wartości te wynoszą odpowiednio ≤8 mg/l i >8 mg/l. Preparat Monural posiada inne wartości graniczne: S ≤ 32 μg/ml, R > 32 μg/ml dla Enterobacteriaceae przy podaniu doustnym.
adhezja bakterii, antybiotyk beta-laktamowy, biosynteza ściany komórkowej, działanie bakteriobójcze, Enterobacterales, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, EUCAST, fosfomycyna, inaktywacja enzymatyczna, Klebsiella pneumoniae, mechanizm przeciwbakteryjny, MIC, minimalne stężenie hamujące, mutacja chromosomowa, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność pierwotna, oznaczanie lekowrażliwości, Proteus mirabilis, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus saprophyticus, synteza peptydoglikanu, synteza ściany komórkowej, zakażenie dróg moczowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biostrepta 1250 j.m. + 15000 j.m.
Biostrepta to lek w formie czopków doodbytniczych, zawierający dwie substancje czynne: streptokinazę (15 000 IU) o działaniu fibrynolitycznym, aktywującą plazminogen do plazminy i rozpuszczającą skrzepy, oraz streptodornazę (1 250 IU), enzym depolimeryzujący kwasy nukleinowe, co zmniejsza lepkość ropy i wydzielin zawierających DNA. Masa pojedynczego czopka wynosi 2,0 g ± 0,2 g, a substancje pomocnicze to parafina ciekła i tłuszcz stały, które zapewniają odpowiednią konsystencję i stopniowe uwalnianie enzymów. Preparat jest przeznaczony do stosowania doodbytniczego, co umożliwia miejscowe działanie terapeutyczne.
aktywność farmakologiczna, aktywność terapeutyczna, Biostrepta, czopek doodbytniczy, działanie fibrynolityczne, działanie miejscowe, inaktywacja enzymatyczna, kwas deoksyrybonukleinowy, kwas nukleinowy, parafina ciekła, plazminogen, podanie doodbytnicze, streptodornaza, streptokinaza, tłuszcz stały, właściwości fizykochemiczne, wydzielina ropna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fosfacin 3 g
Fosfomycyna, klasyfikowana w grupie leków przeciwbakteryjnych o kodzie ATC J01XX01, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym głównie w leczeniu zakażeń układu moczowego. Mechanizm jej działania polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy peptydoglikanu, kluczowego składnika ściany komórkowej bakterii, poprzez blokadę pierwszego etapu syntezy ściany komórkowej. Fosfomycyna wykorzystuje dwa systemy transportu do penetracji komórki bakteryjnej: sn-glicerolo-3-fosforanu oraz heksozy-6. Działanie leku jest najprawdopodobniej zależne od czasu, co oznacza, że skuteczność terapii wiąże się z utrzymaniem stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla danego patogenu. EUCAST definiuje wartości graniczne dla E. coli: szczepy wrażliwe mają MIC ≤8 mg/mL, a oporne >8 mg/mL.
drobnoustrój tlenowy, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, fosfomycyna, inaktywacja enzymatyczna, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość, minimalne stężenie hamujące, mutacja chromosomalna, niepowikłane zakażenie układu moczowego, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność pierwotna, peptydoglikan, plazmid, Proteus mirabilis, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus saprophyticus, synteza ściany komórkowej, terapia empiryczna, transport heksozy-6, transport sn-glicerolo-3-fosforanu, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Klimicin 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Klimicin, zawierający klindamycynę – półsyntetyczną pochodną linkomycyny z grupy linkozamidów (ATC: J01FF01), wykazuje głównie działanie bakteriostatyczne, z możliwością efektu bakteriobójczego zależnego od stężenia leku i wrażliwości drobnoustrojów. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu i blokowanie transpeptydacji, co prowadzi do zmian w ścianie komórkowej, zmniejszenia adhezji bakterii, uwalniania toksyn paciorkowcowych oraz beta-laktamaz. Klindamycyna dodatkowo wspomaga odpowiedź immunologiczną, indukując opsonizację, aktywację dopełniacza, fagocytozę i wewnątrzkomórkowe niszczenie bakterii. Charakteryzuje się wydłużonym działaniem poantybiotykowym dzięki długotrwałemu wiązaniu z rybosomami. Oporność na klindamycynę może wynikać z metylacji rybosomalnego miejsca wiązania (fenotyp B MLS), mutacji białka rybosomalnego lub enzymatycznej inaktywacji przez adenylotransferazę plazmidową, co powoduje krzyżową oporność z linkomycyną i makrolidami.
antybiotyk makrolidowy, babeszjoza, Bacteroides fragilis, chloramfenikol, dopełniacz, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie poantybiotykowe, erytromycyna, fagocytoza, hamowanie syntezy białek, inaktywacja enzymatyczna, klindamycyna, lek przeciwbakteryjny, linkozamid, metylacja rybosomalna, oporność krzyżowa, opsonizacja, Plasmodium falciparum, pneumocystozowe zapalenie płuc, pochodna linkomycyny, podjednostka 50S rybosomu, stężenie graniczne MIC, toksoplazmoza, transpeptydacja - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amikacin B.Braun 10 mg/ml
Amikacyna, aminoglikozyd półsyntetyczny z grupy J01GB06, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek na poziomie rybosomalnego RNA bakterii. Kluczowym parametrem PK/PD jest stosunek Cmax do MIC, optymalnie 8:1 do 10:1, co zapewnia skuteczne zabijanie patogenów i efekt poantybiotykowy umożliwiający wydłużenie odstępów między dawkami. Oporność na amikacynę może wynikać z inaktywacji enzymatycznej (acetylotransferazy, fosfotransferazy, nukleotydylotransferazy), zmniejszonego przenikania i aktywnego wypływu (szczególnie u Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter) oraz rzadziej z modyfikacji rybosomów. Występuje częściowa oporność krzyżowa z innymi aminoglikozydami, co ma znaczenie przy doborze terapii. EUCAST definiuje wartości graniczne dla amikacyny: wrażliwość (S) ≤ 8 mg/l, oporność (R) > 16 mg/l, przy dawce 15 mg/kg mc./dobę i.v.
acetylotransferaza, acinetobacter baumannii, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, działanie bakteriobójcze, działanie synergistyczne, efekt poantybiotykowy, enterokok, fosfotransferaza, gronkowiec naskórkowy, gronkowiec złocisty, inaktywacja enzymatyczna, Klebsiella pneumoniae, minimalne stężenie hamujące, nukleotydylotransferaza, oporność krzyżowa, paciorkowiec, pałeczka czerwonki, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, pałeczka zapalenia płuc, Pseudomonas aeruginosa, rybosomy bakteryjne, spektrum przeciwbakteryjne, staphylococcus epidermidis, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Klimicin 300 mg
Klindamycyna, aktywny składnik leku Klimicin 300 mg, jest antybiotykiem z grupy linkozamidów o działaniu bakteriostatycznym i bakteriobójczym, zależnym od stężenia leku w miejscu infekcji oraz wrażliwości drobnoustrojów. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu, co blokuje transpeptydację i tworzenie łańcucha peptydowego. Klindamycyna wykazuje również właściwości immunomodulujące, takie jak indukcja opsonizacji, wzmożenie fagocytozy oraz ułatwianie wewnątrzkomórkowego niszczenia bakterii. Charakterystyczne jest długotrwałe łączenie się z rybosomami, co skutkuje efektem poantybiotykowym utrzymującym się mimo spadku stężenia leku poniżej MIC. Oporność na klindamycynę może wynikać z metylacji miejsca wiązania rybosomu (fenotyp B MLS), mutacji białka rybosomalnego lub enzymatycznej inaktywacji przez adenylotransferazę plazmidową, co ma znaczenie kliniczne zwłaszcza w szczepach Staphylococcus aureus i Bacteroides fragilis.
antybiotyk makrolidowy, Bacteroides fragilis, bakterie Gram-ujemne tlenowe, chloramfenikol, Clostridium difficile, drobnoustrój wrażliwy, dysfagia, działanie antagonistyczne, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie immunomodulujące, działanie poantybiotykowe, erytromycyna, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, fagocytoza, Fusobacterium, inaktywacja enzymatyczna, klindamycyna, linkozamid, metylacja rybosomalna, minimalne stężenie hamujące, mutacja chromosomalna, oporność krzyżowa, opsonizacja, pałeczka beztlenowa, penicylinaza, Plasmodium falciparum, Pneumocystis jiroveci, podjednostka 50S rybosomu, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza białek bakteryjnych, Toxoplasma gondii, transpeptydacja, wiązanie dopełniacza, zakażenie bakteryjne, ziarenkowiec beztlenowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pangrol 10 000 10 000 j. Ph. Eur. lipazy
Pangrol 10 000 to preparat zawierający pankreatynę wieprzową o określonej aktywności enzymatycznej: lipaza 10 000 j. Ph. Eur., amylaza 9 000 j. Ph. Eur. oraz proteazy 500 j. Ph. Eur. Produkt jest wskazany w leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki wymagającej suplementacji enzymów trzustkowych. Kapsułki zawierają minitabletki z powłoką odporną na działanie soku żołądkowego, co umożliwia uwolnienie enzymów dopiero w jelicie cienkim, gdzie panuje odpowiednie pH do ich aktywności. Składniki pomocnicze minitabletek i kapsułek zapewniają stabilność i ochronę enzymów przed inaktywacją w kwaśnym środowisku żołądka.
aktywność enzymatyczna, amylaza, celuloza mikrokrystaliczna, enzymy trzustkowe, Farmakopea Europejska, inaktywacja enzymatyczna, jelito cienkie, kopolimer etyloakrylanu, kroskarmeloza sodowa, lipaza, minitabletki dojelitowe, niezgodność farmaceutyczna, Pangrol, pankreatyna wieprzowa, powłoka dojelitowa, proteazy, substancja czynna, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki - Leksykon substancji czynnych
Amikacyna – Właściwości farmakodynamiczne
Amikacyna, półsyntetyczny aminoglikozyd o kodzie ATC J01GB06, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego dzięki odporności na enzymatyczną inaktywację typową dla aminoglikozydów. Mechanizm jej działania polega na nieodwracalnym wiązaniu z podjednostką 30S rybosomu, co prowadzi do syntezy białek o błędnej sekwencji i bakteriobójczego efektu. Kluczowym parametrem PK/PD jest stosunek Cmax do MIC, gdzie wartości 8:1 do 10:1 zapewniają skuteczne działanie. Amikacyna wykazuje efekt poantybiotykowy, umożliwiający wydłużenie odstępów między dawkami bez utraty skuteczności, szczególnie wobec laseczek Gram-ujemnych. Oporność na amikacynę najczęściej wynika z enzymatycznej inaktywacji (acetylotransferazy, fosfotransferazy, nukleotydylotransferazy), zmniejszonego przenikania lub aktywnego wypływu (zwłaszcza u Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter spp.) oraz sporadycznych modyfikacji rybosomalnych. Wartości graniczne EUCAST dla amikacyny wynoszą: S ≤ 8 mg/L i R > 16 mg/L niezależnie od gatunku, a dla Enterobacteriales, Pseudomonas spp., Acinetobacter spp. i Staphylococcus spp. S ≤ 8 mg/L i R > 16 mg/L dla zakażeń ogólnoustrojowych i układu moczowego.
acetylotransferaza, Acinetobacter, acinetobacter baumannii, antybiotyk aminoglikozydowy, Bacteroides, Burkholderia cepacia, Chlamydophila, Citrobacter freundii, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, efekt poantybiotykowy, Enterobacter cloacae, Enterococcus, enzym inaktywujący, fosfotransferaza, gronkowiec koagulazo-ujemny, inaktywacja enzymatyczna, kanamycyna, Klebsiella pneumoniae, kwas aminohydroksymasłowy, laseczka Gram-ujemna, lek przeciwbakteryjny, maksymalne stężenie w surowicy, minimalne stężenie hamujące, Mycoplasma, nukleotydylotransferaza, oporność krzyżowa, parametr PK/PD, podjednostka 30S rybosomu, Prevotella, Pseudomonas, Pseudomonas aeruginosa, rybosom bakteryjny, Salmonella enterica, stan zapalny oka, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophila, Streptococcus pneumoniae, synteza białek, szczep indolo-dodatni, szczep oporny na metycylinę, terapia skojarzona, Ureaplasma urealyticum, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie układu moczowego, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, ziarenkowiec Gram-dodatni - Leksykon substancji czynnych
Pankreatyna – Właściwości farmakodynamiczne
Pankreatyna, będąca mieszaniną enzymów trzustkowych (lipazy, amylazy i proteaz) pochodzenia wieprzowego, jest stosowana w leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki. Enzymy te są formułowane w postaci dojelitowych kapsułek zawierających minimikrosfery, minitabletki lub peletki, które chronią je przed inaktywacją w kwaśnym środowisku żołądka i uwalniają w jelicie cienkim przy pH > 5,5. Lipaza, kluczowy enzym trawienia tłuszczów, jest szczególnie wrażliwa na pH < 4, co uzasadnia konieczność stosowania otoczki dojelitowej. Trypsyna, aktywowana w jelicie cienkim, pełni rolę proteazy i reguluje wydzielanie trzustkowe, co może tłumaczyć przeciwbólowe działanie pankreatyny. Alfa-amylaza, choć efektywna, ma głównie znaczenie w leczeniu mukowiscydozy, gdyż w przewlekłym zapaleniu trzustki trawienie węglowodanów jest zwykle zachowane.
aktywność lipolityczna, alfa-amylaza, ból brzucha, endoamylaza, endopeptydaza, enterokinaza, enzymy proteolityczne, enzymy trzustkowe, inaktywacja enzymatyczna, kwasy tłuszczowe, kwasy żółciowe, lipaza trzustkowa, minimikrosfery, minitabletki, mukowiscydoza, otoczka dojelitowa, pankreatyna, peletki, przewlekłe zapalenie trzustki, trawienie tłuszczów, triacyloglicerol, trypsyna, trypsynogen, współczynnik wchłaniania tłuszczu, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symural 3 g
Symural, zawierający fosfomycynę w dawce 3 g, jest antybiotykiem o mechanizmie bakteriobójczym polegającym na hamowaniu syntezy peptydoglikanu, kluczowego składnika ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna jest aktywnie transportowana do wnętrza komórki bakteryjnej przez systemy transportu sn-glicerolo-3-fosforanu oraz heksozy-6, co umożliwia skuteczne działanie przeciwbakteryjne. Skuteczność terapeutyczna fosfomycyny jest zależna od czasu utrzymywania się stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC). Według wytycznych EUCAST, dla Enterobacterales wartości MIC ≤32 mg/l oznaczają szczepy wrażliwe, natomiast >32 mg/l – szczepy oporne.
bakterie Gram-ujemne, cewnikowanie, działanie bakteriobójcze, Enterobacterales, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, EUCAST, fosfomycyna, inaktywacja enzymatyczna, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność pierwotna, Proteus mirabilis, ściana komórkowa bakterii, Staphylococcus saprophyticus, synteza peptydoglikanu, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zakażenie wewnątrzszpitalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amikacin B.Braun 5 mg/ml
Amikacyna, aminoglikozyd półsyntetyczny pochodzący od kanamycyny (kod ATC: J01GB06), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek na poziomie rybosomalnego RNA, co zakłóca translację w komórkach bakteryjnych. Kluczowym parametrem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym (PK/PD) jest stosunek Cmax do MIC, gdzie efektywność terapeutyczna wymaga wartości 8:1 do 10:1. Amikacyna wykazuje efekt poantybiotykowy, umożliwiający wydłużenie odstępów między dawkami bez utraty skuteczności wobec większości Gram-ujemnych pałeczek. EUCAST definiuje wartości graniczne dla amikacyny przy dawce 15 mg/kg mc./dobę dożylnie: wrażliwość (S) ≤ 8 mg/l, oporność (R) > 16 mg/l, odnoszące się do Enterobacteriaceae, Pseudomonas, Acinetobacter i Staphylococcus. Oporność na amikacynę najczęściej wynika z enzymatycznej modyfikacji antybiotyku przez acetylotransferazy, fosfotransferazy lub nukleotydylotransferazy, kodowane plazmidowo, choć amikacyna jest oporna na wiele z tych enzymów, co czyni ją skuteczną wobec szczepów opornych na inne aminoglikozydy.
acetylotransferaza, Acinetobacter, antybiotyk aminoglikozydowy, efekt bakteriobójczy, efekt poantybiotykowy, Escherichia coli, fosfotransferaza, gronkowiec złocisty, inaktywacja enzymatyczna, kwas aminohydroksymasłowy, mechanizm działania, minimalne stężenie hamujące, mukowiscydoza, nukleotydylotransferaza, oporność bakterii, oporność krzyżowa, pałeczki Gram-ujemne, Pseudomonas aeruginosa, rybosomalne RNA, Staphylococcus aureus, terapia skojarzona, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Amikacyna, aminoglikozydowy antybiotyk półsyntetyczny, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek na poziomie rybosomalnego RNA, co prowadzi do zahamowania translacji w komórkach bakteryjnych. Kluczowym parametrem PK/PD jest stosunek Cmax do MIC, gdzie wartości 8:1 lub 10:1 zapewniają skuteczne niszczenie bakterii. Amikacyna wykazuje efekt poantybiotykowy, co umożliwia wydłużenie odstępów między dawkami. Oporność na amikacynę może wynikać z inaktywacji enzymatycznej (acetylotransferazy, fosfotransferazy, nukleotydylotransferazy), zmniejszonego przenikania i aktywnego wypływu (szczególnie u Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter spp.) oraz sporadycznych zmian struktury rybosomów. Wartości graniczne EUCAST (2020) dla amikacyny to m.in. 8 mg/L dla Enterobacteriales, Pseudomonas spp. i Acinetobacter spp. (S ≤ 8 mg/L, R > 16 mg/L), a dla Staphylococcus spp. 1 mg/L. W zakażeniach układowych aminoglikozydy powinny być stosowane w terapii skojarzonej.
acetylotransferaza, Acinetobacter, acinetobacter baumannii, antybiotyk aminoglikozydowy, działanie bakteriobójcze, efekt poantybiotykowy, Enterobacteriales, Escherichia coli, fosfotransferaza, gronkowiec koagulazoujemny, inaktywacja enzymatyczna, kanamycyna, Klebsiella pneumoniae, kwas aminohydroksymasłowy, laseczka Gram-ujemna, maksymalne stężenie w surowicy, minimalne stężenie hamujące, mukowiscydoza, nukleotydylotransferaza, oporność krzyżowa, Pseudomonas aeruginosa, rybosomalne RNA, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie układu moczowego, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna