masa śledziony

Masa śledziony to nieprawidłowe powiększenie tkanki śledzionowej lub obecność dodatkowej zmiany patologicznej w obrębie śledziony, wykrywane najczęściej podczas badań obrazowych lub badania fizykalnego. Prawidłowa śledziona ma długość 10-12 cm, szerokość 7-8 cm, grubość 3-4 cm i waży około 150-200 g.

Masy śledzionowe mogą mieć charakter pierwotny (np. naczyniaki, torbiele, chłoniaki) lub wtórny (przerzuty nowotworowe, naciek zapalny). Najczęstszymi objawami towarzyszącymi są: ból w lewym podżebrzu, uczucie pełności po posiłkach, zmęczenie oraz, w przypadkach zaawansowanych, objawy związane z uciskiem na sąsiednie narządy.

Diagnostyka mas śledzionowych obejmuje badania obrazowe (USG, CT, MRI), badania laboratoryjne oraz w wybranych przypadkach biopsję. Postępowanie terapeutyczne zależy od etiologii zmiany i może obejmować leczenie zachowawcze, częściową splenektomię lub całkowite usunięcie śledziony, szczególnie w przypadkach zmian złośliwych lub objawowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketonal forte 100 mg

Przedkliniczne badania toksyczności ketoprofenu wykazały wartości LD50 po podaniu doustnym wynoszące 360 mg/kg u myszy, 160 mg/kg u szczurów oraz 1300 mg/kg u świnek morskich, co wskazuje na korzystniejszy profil bezpieczeństwa w porównaniu do indometacyny. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów, dawki 6-18 mg/kg masy ciała powodowały śmiertelność do 67% oraz zmiany patologiczne, takie jak owrzodzenia błony śluzowej jelit i zmiany w masie narządów (śledziona, wątroba). U psów dawka 18 mg/kg wywołała jedynie owrzodzenia żołądka bez śmiertelności. Testy genotoksyczności (test Amesa) i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego ketoprofenu przy dawkach do 32 mg/kg/dobę.
badanie histopatologiczne, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indometacyna, ketoprofen, masa śledziony, masa wątroby, owrzodzenie błony śluzowej jelit, owrzodzenie żołądka, spermatogeneza, stężenie białka w osoczu, test Amesa, toksyczność ostra
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketonal Duo 150 mg

Dane przedkliniczne ketoprofenu, substancji czynnej leku Ketonal DUO 150 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, obejmują badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość. Wartości LD50 po podaniu doustnym wykazały istotne różnice międzygatunkowe: 360 mg/kg u myszy, 160 mg/kg u szczurów oraz 1300 mg/kg u świnek morskich. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach do 18 mg/kg mc. u szczurów i psów, obserwowano działania niepożądane głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak owrzodzenia jelit i żołądka, z 10% śmiertelnością u szczurów przy najwyższej dawce. W porównaniu do indometacyny, ketoprofen wykazał korzystniejszy profil bezpieczeństwa, z niższą śmiertelnością i mniejszą toksycznością przewodu pokarmowego. W badaniu 6-miesięcznym u szczurów dawki 3-9 mg/kg mc. powodowały wzrost śmiertelności (do 67% u samców przy 9 mg/kg), zmniejszenie stężenia białka w osoczu oraz powiększenie masy śledziony i wątroby, bez istotnych zmian histopatologicznych u zwierząt przeżyłych.
badanie histopatologiczne, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, indometacyna, ketoprofen, LD50, masa jąder, masa śledziony, masa wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie błony śluzowej jelit, owrzodzenie żołądka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, spermatogeneza, stężenie białka w osoczu, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imikeraderm 50 mg/g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa imikwimodu, substancji czynnej kremu Imikeraderm (50 mg/g), nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności na szczurach stosowanie dawek 0,5 i 2,5 mg/kg masy ciała przez 4 miesiące skutkowało zmniejszeniem masy ciała oraz zwiększeniem masy śledziony, natomiast u myszy nie zaobserwowano tych efektów. U obu gatunków odnotowano miejscowe podrażnienie skóry, nasilające się przy wyższych dawkach. Dwuletnie badania rakotwórczości u myszy, z aplikacją imikwimodu trzy razy w tygodniu, nie wykazały indukcji nowotworów w miejscu aplikacji, choć zaobserwowano zwiększoną zapadalność na guzy wątrobowe, co jednak nie przekłada się na ryzyko u ludzi ze względu na niską absorpcję skórną i brak działania mutagennego. Dodatkowo, doustne podawanie imikwimodu szczurów przez 2 lata nie skutkowało powstawaniem nowotworów.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, fotokarcynogenność, genotoksyczność, guz komórek wątrobowych, Imikeraderm, imikwimod, indukcja nowotworów, masa śledziony, podrażnienie skóry, potencjał rakotwórczy, promieniowanie ultrafioletowe, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa

masa śledziony

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketonal forte 100 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketonal Duo 150 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imikeraderm 50 mg/g